menu myDiary

Interdum lacrimae pondera vocis habent

ave,

Ik kan maar moeilijk onder de woorden brengen hoe de wereld mij verward,
onzeker maakt,en hoe eenzaam ik me soms in voel ...
hoe sterk ik soms de wens heb om iemand anders te zijn,
om het gevoel te hebben om ergens echt thuis te horen...
maar dat is helaas niet mijn pad...

ik zal mijn ogen weer moeten drogen,
en ik zal de pijn moeten dragen met een trots,
als een overwinning van alles wat al geweest is...
op de tocht naar wat nog komen gaat...

want in de duisternis van de nacht schijnen de sterren en fluistert de maan,
de herinneringen van de dappere stillen...
de genen die stonden, en de liefde, gevoel,schoonheid en wellicht de menselijkheid verdedigden...

wellicht zal ik als ik sterf meer levend zijn dan ooit,
dus wacht ik mijn fatum , mijn roeping af...
en met een opgeheven maar vermoeide ziel sta ik waar ik voor sta...


27 mei 2019 - 128x gelezen
tea4u
Man, 33 jaar
vorige  volgende
24 jun 2019 23:21 een grote mysterie...
12 jun 2019 07:26 slechts om over na te denken
08 jun 2019 00:49 daar mogen we trots op zijn...
29 mei 2019 01:33 ruzie om boeddha
27 mei 2019 22:19 Interdum lacrimae pondera vocis habent
20 mei 2019 00:10 een ander verhaal...
13 mei 2019 23:21 afgunst VS bewondering
30 apr 2019 21:58 de elfen tuin...
23 apr 2019 23:58 less is less,more is more, and less is a bore
15 apr 2019 23:41 Res simul reddet
01 apr 2019 00:41 creative uitspatting
22 mrt 2019 01:30 </3
11 mrt 2019 23:25 hapklare mening
11 feb 2019 23:50 als een ridder uit een lang vervlogen tijd...
26 dec 2018 11:38 Dickensiaans kerstfeest...
meer..