menu myDiary

3de verhaal van 2018

Oef ik wil schrijven maar weet niet zo goed wat. Ik voel me nog steeds kut, alleen, verdrietig, in de steek gelaten maar vooral nutteloos. Iedereen om me heen lijkt zon druk sociaal leven te hebben en ik? Ik zit de hele tijd thuis. Dag in dag uit. Had ik bedacht vandaag naar oma te gaan zegt me vader nee ik ga volgende week. EIKEL!!!! Volgende week kan ik niet. En dan doodleuk zeggen oma heeft het toch allemaal niet door. Nee oma heeft het allemaal niet meer door,ze weet niet wie ik ben maar ik wil voor mezelf langs. Dat ze snel dood zal gaan is niet ondenkbaar maar ze zou ook zo nog5 jaar kunnen leven. Die egoistische lul denkt weer eens alleen maar aan zichzelf.

Ik zit aan de eettafel al 2 uur voor me uit te staren, niet wetend wat ik moet doen. Verveel me kapot. Kan alleen maar huilen en rare gedachtes komen weer boven. Ik wil die gedachtes niet, ik wil niet terug vallen, ik wil niet naar een psycholoog, ik wil niet medicijnen slikken. Ik hoop dat ik snel naar zwitserland kan verhuizen. Weg van de sociale druk die ik voel, weg van alle shit en weg van mijn vader. Hoe verder, hoe beter.

11 feb 2018 - 196x gelezen
Er is 1 reactie op dit verhaal.
Koekie1234
Vrouw, 25 jaar
vorige  volgende
27 mei 2018 13:47 27-05-2018 De hele boel is geëscaleerd
26 mrt 2018 07:30 Maandag 26-03
11 feb 2018 14:30 3de verhaal van 2018
09 feb 2018 22:49 Wat zal ik eens zeggen
26 jan 2018 22:00 Weer thuis!!
16 jul 2017 18:15 16-07-2017 bijna op wereldreis!
18 sep 2016 21:43 Eenzaamheid
11 sep 2016 08:56 1 jaar en 5 maanden geleden
02 apr 2015 22:39 .
09 sep 2014 09:36 Dementie
03 sep 2014 09:49 De waarheid vertellen
04 aug 2014 21:50 Mannen...
04 jul 2014 21:57 Even weer eens een update
25 mei 2014 09:12 mijn vader gaat trouwen.....
04 mei 2014 13:30 Praten met mijn vader
meer..