ONS
hele menselijke
bestaan is in
feite een religieuze ervaring.
Gewoon een kwestie van onderlinge
zin. We delen lichamelijk/geestelijke gewaarwordingen
die ons duidelijk maken
wat 't betekent om
mens te
zijn
...Menszijn
betekent aldus
ook mensworden: we
maken met z'n allen
deel uit van een proces
van wording.
Met
of zonder
't woordje 'g d'
maakt eigenlijk niet zo
heel veel uit: 't gaat
om universele waarden die alles insluiten.
In feite gaan dus al m'n mydiverhaaltjes over ditzelfde
menselijk vermogen tot de ervaring
van eenheid.
Ik
heb het
niet zo begrepen
op reklame of propaganda,
georganiseerde godsdienst of partijpolitiek, maar
wel op gewone menselijke bezieling met typische gevolgen vanuit ons mucho macho homobi bonobonale.
Als we ons gedragen als mensapen, aapmensen of 'gewone' huis-, tuin- & keukenmensen
dan zitten we als het ware nog in een soort van voorstadium:
we hebben onze universele religieuze aanleg,
maar zitten nog vast in 't lokale proces
van ras, volk, land, cultuur, gewest,
stad, dorp & gehucht
of buurt.
Uiteindelijk
komen we daar allemaal uit voort
& zouden er ons hele verdere leven in kunnen doorbrengen
als dat zou betekenen dat we voldoende voedsel
en levensmogelijkheden zouden hebben
zoals vroeger vaak
't geval
was? Je
wist niet beter
dan dat je zo was geboren
en dat het 'zo hoorde':
je 'beleed' de lokale religie in de
ene of andere vorm & gedroeg je meestal op 'aangepaste' wijze
omdat dat makkelijker was ~ zo zat jouw
leven nu eenmaal
in elkaar.
DIE
taal met
die bepaalde betekenissen,
regels, die beloningen en straffen!
Het kan stormen en regenen. En soms is het inderdaad ook mooi weer
als iedereen voldoende mogelijke kansen tot ontplooiing heeft:
er is voldoende eten, drinken,
scholing, werkgelegenheid &
zorg voor
elkaar.
Maar
niets blijft
nog helemaal hetzelfde:
alles verandert & blijft permanent
gevat in veranderings~
processen?
DAT
is dan ook 't punt
waarop universele religie
om de hoek komt kijken & dan zit je ook gelijk bij de aanvang van 't boeddhisme & 't
christendom & alles wat daarop volgde aan verwikkelingen & vereenvoudigingen.
De zon breekt door & wij komen tevoorschijn
als kleine duveltjes uit mydidoosjes:
hier ben ik,
ik kan niet anders ~
en zo leren we elkaar dan ook
steeds iets beter kennen ~
dit is onze vitale verbinding met de werkelijkheid binnenin
en rondom
ons.
Al
het andere
bestaat uit bijkomstigheden,
bijzaken, individuele verwerkingen
van deze
kern.
HIER
draait 't
allemaal om als
ons puntje bij ons
eigen paaltje komt: onze
religieuze ontwikkeling &
menselijke{r} groei
naar-elkaar-toe.





