zonder gevoel van emotie te scheiden platte aarde?

~@~

IN DE D{R}OOM
van de afgelopen nacht liep ik naakt door een roomse kerk.
Zal wel komen omdat Simonis de laatste dagen op televisie was?
Toch een gek gevoel om zonder kleren rond te lopen temidden van al die aangeklede mensen!
De helft van het gebouw was meer een soort van bouwval, er zat een rat in de gootsteen en de rest van de details ben ik alweer vergeten, maar 't zal wel vol met verborgen symboliek hebben gezeten vermengd met de nodige emoties en allerlei onmogelijke gebeurtenissen
zoals meestal!

DE REGEN
blijft nog steeds uit.
Ik heb pijn aan m'n linkervoet waar ooit een piano op viel meer dan dertig jaar geleden.
Zal wel komen door de hitte en overbelasting net als dat 'vetbultje' rechts achterin de nek?
En het lukt me onderhand al jarenlang niet meer om onder de negentig kilo te komen,
hoewel ik toch niet echt teveel eet en drink of
te weinig beweeg!

Ook dat zal 'de leeftijd' wel zijn:
zestig jaar gaat je niet in de kouwe kleren zitten
en de herinnering aan die eerste tien/twintig jaar zijn nog levendig genoeg
om het te laten lijken 'alsof het
gister' was
...

Maar goed,
daar heb ik het al zo vaak over gehad in myDi van de afgelopen drie jaar,
dat ik daar wel wat op uitgekeken raak: dat lijkt ook wel wat op het samenleven met een en dezelfde persoon voor bijna veertig jaar.
Je bent zo aan elkaar gewend geraakt en alles is zo van
zelf sprekend dat het haast onopgemerkt voorbij gaat zonder dat je er verder bij stilstaat en die pijntjes zijn al net zo 'gewoon' geworden dat je er helemaal aan went.
Zoals je gezicht in de spiegel, je gewicht op de weegschaal en de rommelige toestand in je slaapkamer: je kent het, je weet het en je ziet het haast
al niet meer?

ZOVEEL ANDERS
bij wat ik lees, opschrijf, herlees en herschrijf
gedurende het opruimen van die afgelopen jaren of het leven van zoonlief en zijn Poolse vriendin:
dat lijkt weer nieuw en totaal anders om dat je er weer of nog aan moet wennen! En op de een of andere manier zijn al die ervaringen, indrukken, en 'nieuwigheden' samen opgegaan
in je persoonlijkheid:
ZO
zit je in elkaar ~
DIT
ben je nu geworden
...

~@~

OVER MIJZELF
valt dus eigenlijk niet zoveel meer te zeggen,
dan alleen maar wat kanttekeningen bij het bestaan sinds het najaar van 1944,
informatie over de daaraan voorafgaande 'eeuwen', en wat er zich dan voordoet als 'toekomstverwachtingen', niet zozeer voor mijzelf, als wel wat je 'automatisch' wilt gaan concluderen op grond van al die opgedane indrukken, impressies, suggesties, mogelijkheden en diverse zeer afwisselende en terugkerende gedachten, gevoelens en daden.
Zo zit het mydimenschje
in elkaar?!

Dan nu maar terug
naar de trouwe ochtendverdieping van religie&filosofie: het lezen van informatie met 'n
computer erbij is als een extern geheugen dat al lezende opslaat wat jij wilt onthouden en gaan verwerken
'ineen' ~ je ziet, hoort, leest, schrijft en 'corrigeert' tegelijkertijd ~ je laat weg wat je niet bevalt en je gaat
eraan toevoegen wat jou nodig dunkt. Net zoiets als wat er verder nog om je heen gebeurt:
al die talloze vele Zingende Vogels op de Achtergrond, Geluiden van het Verkeer op Straat,
je Partner die Haar Eigen Gangetje gaat, de Kat die je een Kopje komt geven of vragen om Eten,
die vreselijk Irritante Verkoop-
telefoontjes.

IS
'het rationele beest' een vergissing?
Ik kan in ieder geval niet geloven in welk soort van
'eenheidsworstgeloof' dan ook voor iedereen
of in 'het heeft allemaal
toch geen zin'!

ER ZIJN TEVEEL
uiteenlopende betekenissen,
definities en interpretaties die zich aandienen
om ze maar onachtzaam en verder zorgeloos voorbij te laten gaan.
Het is te complex en te veelomvattend om het samen te ballen in slechts EEN
leus, slogan of 'levensvisie'. Dat hoort er allemaal wel bij, maar er is geen dominant thema dat zich vasthecht in je hersens en 'alles beheerst'? Alles gaat voorbij en laat verschillende sporen na in die grijze
massa neuronen: de mens moet zichzelf humaniseren
en 'ontbestialiseren'!

HOE?

Via de rede.
Want die rede is dat wat ons tot mens maakt:
we redeneren onophoudelijk, zelfs terwijl we slapen en ons er al dan niet in meer- of mindere mate enigszins [op wat voor manier dan ook, 'van bewust zijn' en/of
worden
...

~@~

Redelijkheid
KAN
de emoties beheersen,
driften kanaliseren en ook geweld sublimeren als dat uitkomt ...
Kwestie van 'input & output'? Er komt meestal uit wat je erin stopt of waar je mee te maken krijgt
en dat is op zijn/haar beurt weer de bril waardoor jij de wereld bekijkt, inkleurt, aandikt en afzwakt
als je de kans ervoor krijgt!

Maar de extreme overcultivering
van wil en drift in redelijke procedures en beheersing leidt uiteindelijk tot een nieuwe vorm van 'beestachtigheid': NIET die van het brute geweld, maar van het meer
'administratieve' geweld van de
CONTROLE
{'freakish'}
en van de beaurocratie van het 'redelijke beest' Adolf Eichmann:
het redelijke beest
LIJKT
misschien wel iets humaner,
maar is nog altijd even
BRUUT
en totaal banaal, ogenschijnlijk 'allesoverheersend', bepalend,
uitbuitend, 'ruecksichtslos' &
'toevallig' blind!

Over de tegenstelling
tussen het redelijke en het emotionele in de mydimens zijn hele bibliotheken volgeschreven,
maar deze tegenstelling kan ook voelbaar worden gemaakt in EEN beeld, in EEN fascinerende foto die deze strijdt verbeeldt. Voor de brandende Deense ambassade in Beiroet verzamelden zich in 'het
jaar onzes Heren' 2006 ontelbare moslims met groene, islamitische vlaggen, sommigen met de koran in de hand en bloed op het hoofd, om te protesteren tegen de cartoon
van Muhammad als terrorist:
DIE
demonstranten verbeeldden tegelijkertijd
ZELF
de cartoon die de islam als mogelijke bron van terrorisme
verbeeldt!

Tekening EN demonstrant
vielen samen als een bijna perfecte illustratie & verzinnebeelding van
elk ander? Zowel de cartoon [verdedigd door de rationele hoeders van het zogenaamde 'vrije woord'], als
de koran {meer verbonden met geloof en emotie}
KAN
een voedingsbron zijn voor het beest
in de mens?

De cartoon
LIJKT
humaner, maar lokt
OOK
bruut geweld uit! Als zowel de rede als de emotie ons
ZO
dicht bij 'het beest' brengen, is er dan geen humane, menselijke kant in ons?
Deze zal nooit binnen deze gebruikelijke kaders gevonden worden, want de vraag -
zoals deze juist in
DEZE
maand v/d filosofie wordt gesteld - is verkeerd:
die cartoon en de demonstrant, de rede en de emotie, vertegenwoordigen hetzelfde
hetzelfde probleem,
alleen in een andere gedaante!
Wat is dit probleem?
We zullen zien [of niet],
maar dan straks of later!
Intussen de huisdokter gebeld over voet,
nek, medicijnen en
een afspraak
gemaakt!

~@~