& zo vertelde hij later in één van z'n vele preken
GEBEURDE
HET DAT IK,
DIE OOIT FRIS EN BLOZEND WAS,
OPGEWEKT, MET LANG DONKER HAAR
EN EEN GELUKKIGE JEUGD ACHTER DE RUG
als jonge man, tegen de wens van mijn huilende en klagende ouders in,
met afgeschoren haar & baard en gekleed in 'n verschoten gewaad, van huis vertrok,
op weg naar de eenzaamheid!
Zes jaar lang leefde hij als kluizenaar & boeteling, dieper nadenkend dan alle onderen.
Hij kwelde zichzelf méér dan wíe óók dáárvóór: hij ademde bijna niet meer terwijl hij daar zat,
en leed daarbij de vreselijkste pijnen; hij at zó wéinig dat hij helemaal slap werd & omviel!
Maar in die zes jaren kon hij de innerlijke rust níet vinden, want hij dacht er niet alleen maar over na
wàt de wereld voorstelde & of alles in wezen hetzelfde was: hij dacht immers óók over àl het ongeluk in de wereld ná;
over de pijn & 't lijden van de mensen. Over ouderdom, ziekte & dood?
En dus hielp zelfs boetedoening níet!
Hij begon weer te eten, verzamelde zijn krachten & ademde weer, zoals àlle mensen:
om díe reden werd hij veracht door de andere kluizenaars,
die hem juist daarvóór nog bewonderd hadden?
Maar hij liet zich niet van de wijs brengen.

Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende