Dit alles ligt al verankerd in het exodusepos en andere relevante feesten, gedenkdagen & bepaalde rites?
Zoals i/d brief van SP staat, leverde dit alles 't criterium op voor de selectie van bijbelverhalen, de zangen,
gedichten en liederen, gebeden, wetten, visioenen & geschiedenissen uit die enorme vloed aan schriften &
mondelinge overdracht over de 'masjiach' {Yehosjoea} die in die allereerste christelijke gemeenschappen
de ronde deden onder steeds heftiger uitbuiting, onderdrukking & bestraffing van elk teken van rebellie ...
De vlucht na de geboorte van Yesjoe naar Egypte met de verwijzing "Uit Egypte heb ik m'n zoon geroepen"
in Matai 2:13-15 roept al direct de herinnering op a/d uittocht van Israel uit Egypte. Zo ook al de verhalen
over Yesjoea in de woestijn waar hij, zoals Israel meer dan 1000 jaar daarvoor. ook op de proef werd ge-steld of zijn vertrouwen in Yahweh [die aanwezig was, is & zal zijn] stand kon houden. De bergveldredes in
Matai hebben 'n directe relatie met de wetgeving aan Israel bij de berg Horeb {"zwaard/oorlog"} i/d Sinai!
Zo ook 't wonder van Yesjoe met de spijziging van 'n grote menigte die doet denken a/d voeding van het
volk Israel midden in de woestijn met 'manna'. In alle bijbelverhalen worden zodoende voortdurend en bij
herhaling al die relaties gelegd met de voorouders van Israel, met de hele mensheid, met de wetgeving &
met de natuur van "JC" als profeet van "G D": vanuit deze relatie gezien ziet de bijbel ook Avraham weer tot leven komen & al die anderen die i/d bijbel genoemd worden tot & met de hele natuurwerkelijkheid ...
Vanaf 't midden v/d tweede eeuw ontstonden er binnen kerken & synagogen orthodoxer stromingen, die de zin & betekenis v/d bijbel niet nog langer zocht i/d relatie tot bijbelteksten met 't exodusgebeuren en daarmee ging 'n typische bijbelse zingeving verloren. De 'heidenen' kregen de overhand na de Opstand
...


