zij vonden het kind ingewikkeld gewonden in doeken


~*~
'Sleutels
tot Beter
Begrip'
~@~



Een
theologie
die naar exactheid streeft
is de eerste stap naar het atheisme:
atheisten zijn de meest exacte theologen ~
de atheist is niet de naieveling die in zijn hart zegt:
er is geen god, maar iemand die god nauwkeurig kent,
iemand voor wie de godsvoorstelling
zijn betekenis heeft
verloren ...

Het
leerhuis lijkt
een beklemmend gebouw
of vrijplaats voor terroristen
te zijn geworden in de ogen van
sommige autoriteiten die zelf ook niet helemaal
wars zijn van grootse bouwwerken en
moraliserende toespraken
en campagnes!

Ook
kerkelijk
christendom
zit in die historische klem
en is daarom ook nogal eens
het onderwerp van mydiverhaaltjes
en de diverse redenen
ervoor?

Die
christelijke
geloofswereld
raak je meestal niet zomaar kwijt,
de praktijk van alledag overvol van sterreklame
en contactadvertenties bewijst het:
kerk, kroeg, kapitaal, kazerne lijkt hedentendage te duiden
op een soort van kristelijke ku klux klan voor sommigen
of de islamistische versie ervan
voor anderen?!

Mensen
die met kerk,
moskee en geloof eigenlijk
geen enkele band meer hebben,
praten over God alsof het niks is:
en inderdaad, het is ook niks,
met of zonder
hoofdletter.

God -
en met hem de hele klassieke
voorstellingswereld van het christelijk geloof -
[o.a.] waart rond in onze cultuur
als een soort van hapklaar taalbrokje
of als briesende leeuw compleet
met kromzwaard,
en allang niet meer als waarheid,
waartoe de kerken hun leden
plachten te verplichten.

Geen
waarheid meer,
gelukkig?

Door
al haar waarheden
zit [ook] de christelijke religie
klem.

Wie de riedels
van dogmatische gelovigen
over god en gebod moet aanhoren - voor radio en tv -
is blij dat we ervan verlost zijn, en begrijpt hoe "G D" kapot gemaakt is,
niet door de atheisten,
maar door de gelovigen
zelf.

Alleen,
de vraag blijft, wat krijg je ervoor terug,
als de leerstellige waarheid is afgeschaft
of aangescherpt?


Als het niet
[meer] om waarheden gaat
maar meestal om loze leuzen
in al die voorstellingen van diverse vormen van poppenkast, eindeloze rituelen,
lange gewaden, soepjurken, hoedjes, petjes, sjaaltjes en andere hoofddeksels e.d.,
waar gaat het dan
wel om?

Ik probeer
blijkbaar ook om de meeste
mydiverhaaltjes eraan te besteden om te trachten te laten zien dat alle geloofsvoorstellingen
van verbeelding zijn, ook [o.a.] de christelijke
& islamistische.

En bovendien,
dat daarmee niet het geloof onderuit wordt gehaald,
maar juist weer beter hanteerbaar en verteerbaar kan worden
voor zowel vriend als
vijand.


Want verbeelding
verplicht niet, verbeelding spreekt aan
of doet dat niet.

Wie naar
het verplichtende zoekt
[geen mens ontkomt eraan van wat voor klederdracht
of andere moderne modeverschijnselen dan ook!],
kan maar beter niet bij de grote religies te rade gaan,
want voorzover die hun leerstellige waarheden verplicht gesteld hadden
en/of nog stellen, is de uitkomst alleen maar
geestelijke of zelfs letterlijk
oorlog geweest.

Daarheen
zouden we dus
maar liever niet meer terug moeten willen,
als we religie [welke ook en in welke vorm dan ook]
graag binnenboord willen houden in onze 'moderne'
globale samenleving.

Probeer het eens
op een andere manier,
dat is wat ik meestal voorstel
in al deze mydiverhaaltjes.

Herleid de religie
tot wat ze van huis uit ooit is geweest,
zie haar als een product van de verbeeldende mydimens,
die geen ander wapen had om zich de chaos waaruit
wijzelf zijn ontstaan van het lijf te houden,
dan juist onze grenzenloze {?}
verbeelding.


Ik
ga kijken
of de tuin misschien
nog iets van node heeft en
'iets anders' doen:
het brood bakt, de zon schijnt,
na zonneschijn komt regen en vice versa ~
als dat niet meer het geval zou zijn dan zouden wij
er ook allang niet
meer zijn.


21 jul 2006 - bewerkt op 30 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende