Zalig is 't schrijvers~ & lezersleven: 'verliefd'.

Moderne edities v/d Hebreeuwse bijbel worden tegenwoordig meestal uitgegeven als 'n boek & hebben daarmee dezelfde vorm als 'n codex. 't Grote succes van de codex is voor 'n groot gedeelte te danken geweest aan 't gebruik van deze boekvorm bij de latere wijde verspreiding van 't christendom. In de periode van de Tweede Tempel was de bijbel echter nog wel 'n verzameling van boekrollen - & nog geen codex. Je zou kunnen denken dat dit slechts 'n verschil is in uiterlijke vorm, want hoewel de bijbel begon als 'n verzameling van boekrollen, kan hij inhoudelijk nog steeds worden gezien als EEN Groot Boek! Maar is dat ook echt zo? Daarmee komen we bij de vraag naar de volgorde v/d diverse bijbelboeken. Als de bijbelboeken van oorsprong uit losse boekrollen bestonden, dan wordt ook hun volgorde in de codex tot op zekere hoogte arbitrair. 't Besluit om Klaagliederen direct na Yirmeyahoe te plaatsen of toe te wijzen aan de Geschriften las dus in handen v/d redacteurs van 'n bepaalde codex, tenzij de volgorde naar Mesopotamisch gebruik expliciet werd aan-gegeven door middel van 'n aanwijzing. Belangrijker dan de volgorde v/d rollen zijn de beperkingen die schrijvers, redacteurs & lezers werd opgelegd door 't gebruik van papyrus & boekrollen: in die volgorde als schrijvers, redacteurs & lezers/gebruikers van de tekst ..

Bij moderner auteurs zouden we onderscheid kunnen maken tussen de schrijvers die hun tekst zelf bedenken tijdens het schrijven, en de schrijvers die hun verhaal pas uitschrijven als ze dat in hun hoofd hebben. De eerstgenoemde groep is gegroeid sinds de introductie v/d elektronische tekstverwerker, maar i/d Oudheid was 't veel gebruikelijker dat de auteurs de tekst uitdachten voordat ze hem opschreven.

Bewijsmateriaal toont aan dat Hebreeuwse schrijvers gebruikmaakten van potscherven om aantekeningen & ruwe schetsen te maken & de Mesopotamische schrijf wam ten gebruikten voor dat doel kleitabletten & borden met bijenwas. Schrijvers werden getraind om bepaalde tekstgedeelten eerst uit hun hoofd te leren & hun tekst in gedachten te componeren voordat ze die toevertrouwden aan de papyrusvellen.

De boekrol diende als 'n bewaarplaats voor 'n afgeronde tekst, & de compositie van 'n tekst ging gewoonlijk vooraf aan 't schriftelijk vastleggen v/d tekst. Ik doe 't gewoon op goed geluk: dmv wat me op 'n bepaald moment om 'n zekere reden treft & blijft boeien ...