zalig is eenvoud van geest: ik lust er wel pap van

'n Mensenleeftijd kan nogal wat variaties vertonen afhankelijk van plaats, tijd & hoedanigheid.

Ik herinner me nog vaag die eerste 5 jaar na de oorlog, de jaren vijftig iets beter & de jaren zestig lijken
alweer pas geleden, terwijl de jaren zeventig, tachtig & negentig steeds sneller leken te verlopen tot & met
deze eerste tien jaar van de zogenaamde 21ste eeuw. Theoretisch zou ik zelfs 't jaar 2050 of '65 kunnen
halen ook al lijkt dat haast onmogelijk & amper wenselijk als je ziet wat voor schade 'n te hoge ouderdom
allemaal zou kunnen aanbrengen aan al die noodzakelijke organen & hersencellen. Toch zou ik wel willen
uit pure nieuwsgierigheid. Wat dat betreft is 't makkelijker om terug te gaan in de tijd naar 2000 jaar gele-den met enkele haken & ogen & zelfs nog heel wat eeuwen daarvoor? 't Blijft bij verbeelding, fantasie, wat
restanten uit lang vervlogen tijden en vanzelfsprekend de teksten van toen! Ik hou me nu dus nog maar
even bezig met David Flusser & Danny Boyarin, Mat Gargon & Johannes Coccejus: zo nu & dan 'n blik wer-pen in & op vervlogen eeuwen, oude teksten die ook ooit nieuw zijn geweest van lang geleden verruimt 't
blikveld via verenging. Soms gaat er zo nu en dan 'n kaarsje branden of gaat me 'n lichtje op: verbazing is 'n schone zaak & was ook al die afgelopen tientallen jaren de hoofdzaak van m'n oppervlakkige leven.

Ik heb er maar 'n beetje met de pet naar gegooid als het ging om diploma's halen & werkkringen onder-houden: het was een allegaartje al meer dan vijftig jaar lang & van 'n liftende 'zwerver' ben ik nu meer als
'n kluizenaar geworden. Van 't ene uiterste naar 't andere, maar wel met veel plezier [& verdriet, pijn & wat
al niet]: je komt nu eenmaal heel wat tegen onderweg via ogen, oren, handen, voeten & de daaraan vast-zittende organen. Ik hoef maar terug te denken aan bepaalde situaties & ze liggen voor 't oprapen terwijl
nachtelijke dromen al die tijden & plaatsen automatisch door elkaar gooien & er eigen versies van maken.

Nog eventjes terug naar Qumran middenin de woestijn van Judea: bij Ein Geddi kon je in de tweede helft van de jaren zestig v/d vorige eeuw nog steeds dagenlang helemaal alleen zijn met fris helder water uit de
rotsen net als op Avdat & in Petra met alleen geiten & bokjes die op steile rotsen heen & weer sprongen ...

Since then, many additional Qumran texts heven been published, as well as all kinds of enlightening arti-cles, & though new problems have arisen & altered these pictures somewhat, the basic arguments remain
pertinent today. The communities that lived @ Qumran were probably Essene, who are also known to us from contemporary authors. When the study of their scrolls was in its infancy, Flavius Josephus was taken
as the main guide to understanding their content. Today, the scrolls shed light on Josephus's statements about the "Essenes". It seems two main questions must still be raised: first, which of the Qumran texts were written by the "Yahad" {'de Velen'} itself, and which by members of the apocalyptic movement from which the Essenes emerged? Second, in what areas did this strict sect allow for flexibility in matters of doc-trine? For there is no question that the Essenes were a "doctrinal collective" that instituted a binding theo-logical worldview. These are weighty questions, and absolute answers are hard to come by, among other reasons due to the fragmentary nature of the extant material! Toch lijken er zowel toen als nu 'rode dra-den' te lopen tussen sectarische bewegingen van 2000 geleden & communes van tegenwoordig waar ook op aarde: joodse, joodschristelijke, heidenschristelijke, kloosterorden, doperse protestantse afsplitsingen
& al die andere 'ketters', 'fanatiekelingen', afzonderaars & vreemde vogels ~ zo ontstond de mensheid ...

En ik krijg net 'n telefoontje dat er 'n nieuw boek klaagligt bij de boekverkooper: ik ben benieuwd!