yesjoe had toch gelijk: is maar hoe je zietofniet!


*
DAT
Oegandese intermezzo
was interessant, omdat
het wijst op een aantal stromingen binnen het tsionisme
die ook vandaag nog doorwerken!
EEN van de zwaarste argumenten van het zionisme, misschien wel HET belangrijkste,
is het recht van de vervolgde joden op vrede, veiligheid en welvaart
en de vrijheid om hun eigen culturele traditie te kunnen voortzetten en ontwikkelen
zonder bevoogding van om het even welke buitenstaander dan ook?
De Tsionistische afgevaardigden uit Rusland pleitten er dan ook voor op het Congres van 1903,
dat men de belangen zou behartigen van de miljoenen Oosteuropese joden die onder vervolging
en discriminatie leden en die hun vrijheid en veiligheid verkozen BOVEN de beloofde
maar nog lang niet zo zekere terugkeer naar 'het heilig land'.
De "Tsionisten" zagen het anders: die terugkeer naar TSION is het allereerste
EN belangrijkste programmapunt van de beweging.
We weten nu dat zij het debat gewonnen hebben, wat echter NIET betekent dat de andere,
wat meer praktisch gerichte stroming bijna totaal uit het zionisme verdwenen is ...
De emotionele discussies tussen de dogmatisch settlers in de bezette gebieden sinds '67
en de wat meer pragmatische Israeli's die eventueel bereid zouden zijn,
om 'land te ruilen voor vrede'
[en dus door de eersten als verraders worden bestempeld]
herinneren ons nu nog aan die debatten
uit die eerste jaren van
het tsionisme.

~@~
Toen Herzl in 1904 stierf,
nog VOOR die controverse rond Oeganda was uitgepraat,
bestond de hele tsionistische beweging slechts uit een handjevol nederzettingen in Palestina
en een paar duidend overtuigde maar onder elkaar verdeelde leden?
Tegelijkertijd is het OOK waar dat de beperkte joodse immigratie vanuit Rusland en Roemania
door het politieke zionisme van Herzl en zijn beweging een totaal ander elan kreeg!
Op het eeuwenoude messianistische verlangen naar TSION had zich een moderne politieke nationalistische beweging geent die de koloniale taal van haar tijdperk en omgeving sprak en die voldoende de mobiliserende kracht van het mythisch~religieuze aanvoelde en inschatte
om dat messianistische element niet helemaal van zich af te stoten.
DEZE dubbelzinnigheid, die het Tsionisme trouwens ook gemeen heeft met de meeste andere nationalistische bewegingen uit de vorige eeuw, is heel efficient gebleken.
De beweging kon daarmee ZOWEL een beroep doen op 'goddelijke beloften'
als op historische continuiteit
[er waren inderdaad altijd al kleine groepjes joden in Palestina BLIJVEN wonen],
op rationeel~praktische argumenten
EN op het morele recht op zelfbestuur uit de periode NA de Verlichting?
We zagen en zullen nog wel vaker zien dat het opkomende Palestijnse nationalisme
bijna gelijkluidende argumenten zou en zal gaan gebruiken om ZIJN eisen kracht bij te zeten,
ook al scheen er tot nu toe van een ECHT serieus georganiseerde Palestijnse reactie op het Tsionisme nog vaak voor langere tijd niets of weinig te bespeuren te zijn in de vorm van serieus overleg
en betrouwbare verdragen in plaats van oorlog & terrorisme?
Je mag bovendien ook niet uit verliezen dat de Zionisten niet helemaal ALLEEN stonden!
ZONDER de vrijgevige bijdragen van rijke Amerikaanse en Europese filantropen
zouden zelfs die allereerste kleine nederzettingen veel moeilijker standgehouden hebben?
In de Tsionistische literatuur wordt deze vrijgevigheid toegeschreven aan een diepgewortelde joodse solidariteit van de rijken met de armen, maar het lijkt me ook niet helemaal uitgesloten
dat DIT niet het ENIGE motief kan zijn geweest ...
Tenslotte was er bij de geemancipeerde joodse burgerij weinig sympathie te vinden
voor de in hun ogen nogal achterlijke en folkloristische Oostjoden:
deze termen zijn een citaat van een petitie van joden uit Williamsburg in de Verenigde Staten
van Noord~Amerika, om de immigratie van Oosteuropese joden te beperken.
Omdat ze het probleem van de vervolging en de uittocht van de Oosteuropese joden niet konden ontkennen, waren velen van hen bereid, om de stromen van vluchtelingen em emigranten EERDER te richten naar Palestina dan naar hun EIGEN wijken?
In de joodse literatuur van die tijd vindt men trouwens de satirische definitie van een Zionist als:
"een
Amerikaanse jood
die aan een
Franse jood geld geeft
om een Poolse jood
liever naar Palestina
te laten
uitwijken"!
~@~

AL
deze factoren
hebben ertoe bijgedragen
om van het Tsionisme een stroming te maken,
die vooral NA 1904 NIET meer
te stuiten was?
Herzl had, waarschijnlijk terecht,
de nadruk gelegd op het diplomatieke initiatief:
wanneer men er ZEKER van kon zijn dat de grote machten zich tenminste
NIET actief tegen de Tsionistische kolonisatie zouden verzetten, DAN kon men pas ECHT
met de uitvoering starten!
NA zijn dood gaat de strijd tussen de 'politieke'
en de 'praktische' Tsionisten nog een tijdje DOOR:
maar onder druk van de Oosteuropese afgevaardigden
wordt NU vooral het accent verschoven
naar de EIGENLIJKE stichting
van nederzettingen op
gekochte 'joodse
grond'?
IN
plaats van
de verzamelde fondsen
nu nog langer te bewaren
tot alles klaar was voor een massale immigratie,
werd van NU af aan AL het geld gebruikt
om zoveel mogelijk nederzettingen
te stichten en te
bevolken
...
OOK
de "Palestijnen"
zullen hieraan een voorbeeld
kunnen en moeten nemen om
voor het eerst in de geschiedenis van hun bestaan
een eigen staat te kunnen rechtvaardigen
en te onderhouden ZONDER nog meer
ellende te veroorzaken
dan ze al
deden
...
@
huilen
28 mrt 2007 - bewerkt op 14 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende