Wordt {nog steeds wereldwijd} vervolgd her & der.

Juliano's moeder, Arna, streed mee in Israel 's "onafhankelijkheidsoorlog" in 1948 i/d Palmach, de stoottroepen, & i/h Israëlische leger: ze sloot zich aan bij de communistische partij, die als enige niet-zionistische partij 't bolwerk was van Israëlische Arabieren. Daar ontmoette zij de christelijke Palestijn Saliba Khamis. Ze trouwden, tegen alle ouderlijke adviezen in. Hun huwelijk werd ingezegend door 'n dronken katholieke priester. In 'n interview met Sjifra Herschberg/VN vertelde Juliano Mer-Khamis hoe z'n geboorte kantje boord was. Tijdens 'n betoging tegen 't Israëlisch militair bestuur over de Arabische bevolking begonnen de weeën. Maar de artsen i/h ziekenhuis weigerden z'n moeder te hechten & ze bloedde bijna dood. Vanaf z'n geboorte werd JMK geconfronteerd met wat hij noemde de raciale krankzinnigheid van dit land. Ze woonden in 'n joodse wijk waar hij voor stinkende Arabier werd uitgemaakt: z'n moeder was 'n "joodse hoer die 't met Arabieren doet"! "Dagelijks stelde ik me de vraag: haat ik Arabieren & heb ik de joden lief, of heb ik de Arabieren lief & haat ik joden."

Nadat de vader van z'n vriendinnetje haar dwong om met hem te breken, koos hij ervoor om de mode jood te worden: hij nam de ach-ter aam van z'n moeder aan & ging in dienst bij de elite~eenheid v/d parachutisten. Zijn vader sprak 'n jaar lang niet met hem: tot hij op 'n dag gestationeerd was bij datzelfde Jenin dat later z'n verder leven zou gaan bepalen. 'n Auto met Palestijnen uit Natsereth kwam voorbij. Hij kreeg bevel de oude opa uit de auto te dwingen: JMK weigerde, kreeg ruzie met z'n officier, sloeg hem met de kolf van z'n geweer & belandde zo in de cel! "Het was toen", zo vertelde hij in VN, "dat ik besefte dat ik niet ( meer) bij de joodse kant hoorde." ...

Toch zou hij zich, volgens 'n interview met de Israëlische radio, blijven definiëren, niet als half joods/half Arabisch, maar voor de volle 100% Palestijn EN voor de volle 100% joods: in Israel maakte hij carrière als acteur, op 't toneel & i/d film, 'n begenadigd acteur ~ EN bloedmooi! ~ die ook i/h buitenland naam maakte. Hij speelde onder andere in 'The Little Drummer Girl' van John Le Carré.

Maar de aanbiedingen uit 't buitenland liet hij lopen. Achteraf bezien wat 't wel duidelijk waar z'n roeping, zijn passie lag!

Voor mijn gevoel was (& BLIJFT) hij samen men mensen als Uri Davis, Daniël & Jonathan Boyarin & VELE anderen 't echte menselijke gezicht bepalen van alle betrokkenen bij dit eeuwenoude conflict tussen rassen, stammen, volkeren, families & hun nakomelingen: er komt een dag dat al die grote problemen die alles lijken te blijven overheersen, dankzij hen steeds weer stapjes dichter bij zullen komen bij 't "Grote Doel" ........