wisselende vormen van zelfbewustzijn & mydiwording


~*~

'hedendaags
mydiatheisme'

De vraag
naar het atheisme
is en blijft een theologische vraag!
Want waarom zou iemand die niet gelooft dat g d bestaat
zich eigenlijk druk maken om te bewijzen dat hij/zij/het niet bestaat?
Doen zij dat toch, dan wordt het een omgekeerd godsbewijs: in plaats van te bewijzen
dat "UT" bestaat probeert men te bewijzen
dat 'ut' NIET bestaat ...
TIJDVERSPILLING!

Je probeert
toch ook niet te bewijzen
dat een niet-bestaande diersoort niet bestaat?
Verder geldt: wie gelooft dat g d niet bestaat heeft het bewijs dat hij niet bestaat helemaal niet nodig,
terwijl op iemand die gelooft de poging om te bewijzen dat g d niet bestaat
geen enkele indruk maakt.
Wie dan toch probeert te bewijzen dat g d niet bestaat
ergert zich OF aan het godsgeloof van anderen OF
aan resten godsgeloof diep
in het eigen hart ...

Dat de vraag naar het atheisme
ten diepste een theologische vraag is komt ook goed uit bij P in "Typen des Atheismus und ihre theologische Bedeutung" ['73 597-360/'67 347-361].

Het eerste type
is het wetenschappelijk
atheisme.

Dat houdt in
dat er voor verschijnselen in de natuurwetenschappelijke werkelijkheid
een verklaring wordt gezocht in die werkelijkheid zelf.
Binnen dit wetenschappelijk atheisme kun je onderscheiden tussen
methodisch en metafysisch
atheisme.

Het
methodisch atheisme zegt
dat we in de wetenschap voor het verklaren van verschijnselen geen beroep doen op g d of enig metafysisch principe, maar het zegt niet dat g d niet bestaat.
Omdat het geloof in g d behoort tot het terrein van de zingeving en niet tot dat van de wetenschap,
onthoudt het methodisch atheisme zich dan ook van enige uitspraak
over het al of niet bestaan
van g d?

Het
metafysisch atheisme
 gaat een stapje verder.
Het probeert het gesloten wereldbeeld van de moderne natuurwetenschap te funderen
in een atheistische metafysica.

Het alreeds eerder
en vaker in myDi besproken atheisme van HP
is van dit type een uitgesproken voorbeeld: eenvoudig gezegd houdt het metafysisch atheisme in
dat we voor de wetenschap niet alleen de verklaring "G D" niet nodig hebben,
maar het zegt ook dat g d NIET BESTAAT
en niet KAN bestaan?

Godsgeloof
kan daarentegen wel verklaard worden:
als een collectieve illusie, geboren uit de behoefte aan houvast
en zekerheid!

Het tweede type
is het godsdienstwetenschappelijk atheisme
van bijvoorbeeld de 19-de eeuwse Duitse filosoof Ludwig Feuerbach,
die religie typeerde als de opsplitsing van de mens in tweeen:
in een 'zelf' en in een 'g d', waarbij dan ook 'g d' het exacte tegenbeeld is van 'zelf'?
"G D" is niets anders dan een bijzonder stukje
menselijk zelfbewustzijn.

"G D" wordt
binnen het zelfbewustzijn
['wezen van de mydimens'] apart gezet
en als een 'tegenover' van het 'zelf' ervaren.
Psychologisch gezien betekent dit dat iemand niet tot volwaardig mens kan uitgroeien
zolang men niet beseft dat 'g d' iets van onszelf is,
een creatie van ons
zelfbewustzijn.

"Het goddelijk wezen
is niets anders dan het menselijk wezen,
of liever, het wezen van de mens wordt, als het is losgemaakt van de werkelijke, levende mydimens,
als een vreemd element
ervaren"
...


Door in g d te geloven
vervreemdt de mydimens van zichzelf:
"G D" zit de mens in de weg, wil je mens worden dan moet je
het geloof in g d opgeven!

Het derde type
is het atheisme van de menselijke vrijheid.
Het is de consequentie van F's filosofie dat de mydimens pas zichzelf kan zijn in volkomen onafhankelijkheid?

Als zodanig
is het met de nodige overtuigingskracht
voorgedragen door Friedrich Nietzsche.

Heel scherp geformuleerd zei hij
[lang voor Auschwitz/Hiroshima/Nagasaki]:
"Om Uebermensch te kunnen zijn moeten alle goden dood zijn" [P '67 354].
Er valt natuurlijk over dit alles wel veel meer te zeggen als je dat zou willen,
maar dit citaat bevat zo ongeveer alles
waar het Nietsche in de godsvraag
om te doen was!

Ten slotte
voor hier en nu nog even
het atheisme van de lege transcendentie.
Het stelt dat g d per definitie onkenbaar en onbereikbaar is,
zodat we voor "G D" moet lezen:
'transcendentie'!

Veel moderne filosofie doet dat dan ook?

Mijn ervaring is dat je,
als je voor 'transcendentie' weer 'g d' invult,
het net is alsof je een klassiek godsdienstfilosofisch
traktaat leest
...

Wat
mij betreft
mag een ieder
geloven wat hij/zij/het maar
wil, als er maar geen
schade wordt toegebracht aan anderen: integendeel,
het gaat er juist om dat we
zelf ons bewustzijn leren vormen om te worden
wie we zijn en te zien wie we samen
met [alle] anderen
'aan het
worden'
zijn


~@~
04 jan 2007 - bewerkt op 24 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende