when saints & sinners come marching in crowds ...

DIE
bijbelse, gelovige,
wetenschappelijke & humanistische
omschrijvingen door alle eeuwen
& plaatsen heen zijn zo gek
nog niet?

GEWOON
menselijke pogingen
om het onvatbare
te vatten & er iets
verder mee te doen: juist
& onjuist handelen te leren onscheiden!

Het hangt er maar net vanaf
in welke traditie{s} je al of niet bent opgevoed:
welke mensen je hebt ontmoet [of juist niet], wat je met jouw ervaringen
hebt gedaan bepaalt of we al of niet
een stapje verder zijn gekomen
op ons 'levenspad'?

Bij 't woordje g d
moeten we ons dus eigenlijk niets [anders] voorstellen
dan wat in ons [al of niet] aanwezig is aan
menselijke{r} eigenschappen
& mogelijkheden.

"HET"
is simpelweg
wat we weten zowel als 'wat we nog niet kennen':
de oorsprong van alle leven op aarde
EN
het proces van 'leren onderscheiden',
benoemen en
beleven.

In 't begin
ontstonden hemel en aarde:
mensen verbinden dat met 'g d' als de onbekende bondgenoot.
Toen alles nog woest, leeg, doods donder & geweldig duister was lieten we onze geest
over 'de wateren' zweven & 'door de lucht' en noemden dat geest [of g d]:
we zagen licht en gaven er een 'naam' aan,
'n woord/begrip
...

Dat 'goede licht',
die mogelijkheid om gebeurtenissen,
gebaren en mimiek te gaan verwoorden en bezingen,
brengt ons op ons evolutionaire pad vanaf 'die allereerste dagen & nachten' in onze oertijd
naar ons dagelijks mydileven van vandaag
elke dag en nacht weer
[zolang we leven]!

We associeerden
steeds verder met gewaarwordingen en begrippen
als warm licht & donkere koude, nat water & droog land,
het zaad uit vruchten aan struiken en bomen, de ontdekking van de hemel en haar lichamen,
vruchtbare periodes, ontelbare bevruchtingen, onstuitbare groei en menselijke{r} opvoeding, leerprocessen en opmerkelijke
veranderingen?

G ds geest
is die menselijke geest
en de goddelijke wind is g ds adem in ons:
dit geluid en gevoel!

De mens zei:
g d laat de aarde al die levende wezens voortbengen
en wij zien dat het
go{e}d is
...

De mens
legde g d 'woorden in de mond'
door g d mensen te laten worden &
te vermenselijken?

Laten
we mensjes
maken die ons
evenbeeld zijn en die op ons lijken
[maar net iets
anders]!

De
mens schiep
g d als ons
evenbeeld vanuit
het 'bekende'
naar
het nog 'on~
bekende'
...

Alles
wat we doen
en laten ligt in
die 'lijn der verwachtingen'
& met dat 'voortgangsproces'
vinden we de zin van ons leven:
via die woorden, gebaren,
mimiek, schriften en
bepaalde tijdelijke
rituelen.

We
zijn in
myDi dan ook
onze eigen 'slachtoffers & daders',
m/v/k~meelopers, nieuws~gierigen &
jaloerse mede~dingers, uitpluizers & mede~ontdekkers,
dikdoeners & opscheppers, zwak~ & scherpzinnigen,
aanklagers & beschuldigden, doeners
& nalaters, erfenis uit
het verleden &
erfgenamen.

Elk
woord, elke
zin: iedere combinatie
van uitingen geeft betekenis
en/of vernietigde, schept
zin & beeindigd
ons bestaan
voorlopig
...
15 aug 2007 - bewerkt op 25 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende