what's it all about {jc}

Lichamelijke aanwezigheid is een schone zaak tussen oerevoluties en eindtijden her en der,
maar nog mooier dan dat is de geestelijke beweging die daaruit voortspruit
om te reiken tot ver voor
& daarna!

Maar zo haast JC is weggegaan,
blijven zy niet langer in 't vlek. Wat zouden zy hier doen, nu zy den Heere gezien,
en uit zo onfeilbaare blijken erkent hadden?

Zouden zy blijven eten en drinken?

Maar hunne ziel had nu beter voedsel genoten. Zoudenze blijven aanzitten?
Maar de vreugd, die hunne harten doorstraalt, en de liefde tot de Medediscipelen,
die nog in twijfelmoedigheid zaten, jaagtze op, nooptze aan, en drijftze voort, om dit onverwacht,
maar onbetwistbaar voorval, bekend te maken.

TER ZELVER UURE,
zegt onze H.Euangelijschrijver,
KEERDEN ZY WEDER NAAR YEROESJALAYIEM.

Niet, dat zy nu den weg van EMMAUS tot de H.Stad in EEN uur hebben afgelegt,
maar zonder vertoef opstonden, den disch verlieten, en zich op weg begaven,
om die blijmaare te verkondigen, en hunne Medegelovigen te bevestigen.

Schoon zy weinig rust genoten, en na hunne vermoeidheid nauwlijks aangezeten,
of spijs genuttigt hadden, vliegen zy op met nieuwen ijver, en blakende genegendheid,
en kennen geene betere spijze, dan G DS WILLE te doen.

De duisternissen van den aannaderenden nacht, de lankheid des wegs, de boosheid der struikrooveren,
de gevaaren, die hen wedervaren mogten, verschrikken deeze nog vermoeide EMMAUS-GANGEREN niet:
maar 't geloof, dat de weereld overwint, overwint ook hier alle verhinderingen en zwaarigheden.

ZY KEREN NAAR YEROESJALAYIEM,
maar geheel anders gezind, als zy daar uitgingen.
Toen meenden zy Yehosjoea in Galileen te zien, nu is hy te EMMAUS verschenen,
en hunne verwachting voorgekomen.

Toen dachten zy voort te reizen, nu keren zy te rug;
en willen den Apostelen de goede boodschap brengen, dat zy den Heiland hebben gezien.
Dit leed geen uitstel, maar vereischte spoed, om de waarheid niet verdacht te maken.
Hadden zy daar op geslapen, zoud men niet hebben konnen denken,
dat het een droom, en verbeelding
van ontruste herssenen ware?

Gelijk den Dichter Cato in distichis zegt,
WAT 'S DAAGS IS 'S MENSCHEN HOOP, OF SCHROOM,
DAT ZIET HY 'S NACHTS WEER IN DEN DROOM!

Maar nu zy geene rust nemen,
en aanstonds wederkeren, blijkt, dat zy JC gezien hebben,
en daarom zo schielijk weder naar Yeroesjalayiem gaan, schoon de nacht voor handen,
en zy nog vermoeid waren.

Zo sterk is 't oprecht geloof,
zo werkdaadig de Christenliefde, zy staan op, zy gaan heenen naar Yeroesjalayiem,
daar zy wisten, dat de H.Apostelen, en andere Gelovigen zich verborgen hielden,
uit vreeze voor de [andere] Jooden.


"Jooden"
zijn hier
'de inwoners van
YEHOEDAH':sektarische stromingen
hebben de behoefte zich te onderscheiden van 'de anderen'.
Van het begin af aan wist men zich te onderscheiden in 'mannen' & 'maninnen', 'go{e}den & kwaden',
uitverkorenden & heidenen, nakomelingen van Avraham, Yitschak & Ya'akov {Yisraeel} & 'alle anderen'.
Die scheiding is nu voortaan opgeheven: de Tempel verwoest, de Filistijnen & 'moslims' over u ...
Het blijft een kwestie van onderscheidingsvermogen, fijngevoeligheid, 'discriminatie' &
'schellen die van de ogen vallen', doven die gaan horen & leren luisteren,
blinden die leren zien, lammen die
gaan lopen, melaatsen [e.d.]
die worden
genezen
...