What about 't boeddhistisch mededogen?
FL227/AL HEEFT YESJ BLIJKBAAR OOK DE BEDOELING OM DE GODDELIJKE LIEFDE VAN HET GEVEN TE OPENBAREN, TOCH WIJST ZIJN LEER DE SOCRATISCHE EROS NIET AF, DIT NOOIT VOLKOMEN VERZADIGDE OF TE BEVREDIGEN VERLANGEN DAT HET MENSELIJK HART ERTOE BRENGT ZICH TE HECHTEN AAN DEGENE DIE HIJ/ZIJ/HET MIST & DAT ONS NAAR OPPERSTE SCHOONHEID, GOEDHEID EN WAARHEID TOE KAN LEIDEN. VOOR DE BUDBOED GELDT DAT NAAR HET SCHIJNT NIET:
liefde als verlangen
veroordeelt hij
onverbiddelijk?
Zoals we al eerder en vaker over de waarheid hebben gezien, is zijn leer er zelfs op gericht deze liefde 'uit te bannen'!
't Doel v/d Bud is 'alle lijden te doen verdwijnen'!?
Aangezien de dorst - de begeerte - lijden veroorzaakt, behoort men deze 'radicaal òp te geven'?! Ascese & de beoefening van boeddhistische meditatie zijn gericht op 't doen verdwijnen van elk verlangen, iedere begeerte, elk gemis & alle gehechtheid!
De Eros-Liefde wordt dus wel volledig door de Boeddha herkend, maar vervolgens door hem aan gewezen als iets wat lijden voortbrengt & op grond daarvan volledig veroordeeld.
Want anders dan Soc & Yesj geloofd de Boeddha niet in het bestaan van een volmaakt 'goede g d', 'n bron van alle goedheid, waar ons verlangen ons heen zou kunnen leiden & waaraan we ons dan ook zo nu (& dan) zouden kunnen hechten, tot 'ons grootste geluk'!?
HÍJ
ziet i/d liefde als verlangen dus slechts de gehechtheid die lijden op-levert, 'want hevige een bron van voortdurende onvoldaanheid'?!
Híj is dus evenmin voorstander v/d PHILIA-LIEFDE, de wederkerige liefde, want ook deze kan 'tot ongeluk leiden'!?
Onze vriend(in) kan niet langer van ons houden of zelfs sterven onder tal van omstandigheden en al deze soms loodzware trauma's {die voortkomen uit onze gehechtheid} kunnen tot groot leed leiden: daarom wordt alle liefde als gehechtheid door de Boeddha dus 'uitgebannen'?!
Kàn er in deze omstandigheden nog wel een vorm van liefde bestaan in het boeddhisme?
Òf moeten we, om 'nooit te lijden', onverschilligheid ten opzichte v/d 'ander' betrachten?
Is, zo gezien, dan nu nog alleen maar onbewogenheid de allerhoog-ste deugd? Déze vraag heeft het boeddhistisch denken i/d eeuwen na de dood v/d stichter intens beziggehouden: rondom dit centraal punt is al menige controverse ontstaan & zo is ook de belangrijkste scheuring binnen de sangha tot stand gekomen!
Voor de volgelingen v/d zg. oude weg heeft de Bud nl.
Volmaakt Respect voor ÈLK levend wezen
onderwezen, wat impliceert dat geen
enkel levend wezen dat
gevoel heeft nog
mag worden
gedood
...
liefde als verlangen
veroordeelt hij
onverbiddelijk?
Zoals we al eerder en vaker over de waarheid hebben gezien, is zijn leer er zelfs op gericht deze liefde 'uit te bannen'!
't Doel v/d Bud is 'alle lijden te doen verdwijnen'!?
Aangezien de dorst - de begeerte - lijden veroorzaakt, behoort men deze 'radicaal òp te geven'?! Ascese & de beoefening van boeddhistische meditatie zijn gericht op 't doen verdwijnen van elk verlangen, iedere begeerte, elk gemis & alle gehechtheid!
De Eros-Liefde wordt dus wel volledig door de Boeddha herkend, maar vervolgens door hem aan gewezen als iets wat lijden voortbrengt & op grond daarvan volledig veroordeeld.
Want anders dan Soc & Yesj geloofd de Boeddha niet in het bestaan van een volmaakt 'goede g d', 'n bron van alle goedheid, waar ons verlangen ons heen zou kunnen leiden & waaraan we ons dan ook zo nu (& dan) zouden kunnen hechten, tot 'ons grootste geluk'!?
HÍJ
ziet i/d liefde als verlangen dus slechts de gehechtheid die lijden op-levert, 'want hevige een bron van voortdurende onvoldaanheid'?!
Híj is dus evenmin voorstander v/d PHILIA-LIEFDE, de wederkerige liefde, want ook deze kan 'tot ongeluk leiden'!?
Onze vriend(in) kan niet langer van ons houden of zelfs sterven onder tal van omstandigheden en al deze soms loodzware trauma's {die voortkomen uit onze gehechtheid} kunnen tot groot leed leiden: daarom wordt alle liefde als gehechtheid door de Boeddha dus 'uitgebannen'?!
Kàn er in deze omstandigheden nog wel een vorm van liefde bestaan in het boeddhisme?
Òf moeten we, om 'nooit te lijden', onverschilligheid ten opzichte v/d 'ander' betrachten?
Is, zo gezien, dan nu nog alleen maar onbewogenheid de allerhoog-ste deugd? Déze vraag heeft het boeddhistisch denken i/d eeuwen na de dood v/d stichter intens beziggehouden: rondom dit centraal punt is al menige controverse ontstaan & zo is ook de belangrijkste scheuring binnen de sangha tot stand gekomen!
Voor de volgelingen v/d zg. oude weg heeft de Bud nl.
Volmaakt Respect voor ÈLK levend wezen
onderwezen, wat impliceert dat geen
enkel levend wezen dat
gevoel heeft nog
mag worden
gedood
...
21 jan 2013 - bewerkt op 21 jan 2013
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 20 dec 2025 50280 Vele millennia tussen/rondom CHALDEA, HARAN,
- O 19 dec 2025 50279 De eerste twee Bijbelse uitéénzèttingen van
- O 19 dec 2025 5027879 Als we dit concept o/d geboden toepassen,
- O 19 dec 2025 50277 In deze rede haalt YESJ in zekere zin zo nu
- O 19 dec 2025 50276 YESJ’ uitspraak in Mat. 22:35-40 is slechts
- O 19 dec 2025 50275 76 Alles wat we hiervoor gezegd hebben in de
- O 18 dec 2025 50274 ‘t Was typerend voor de rabbijnen om een in-
- O 18 dec 2025 50273 YESJ noemde het Bijbelse gebod toen hij deze
- O 18 dec 2025 50272 De Man Die Zijn Ouderlijk Huis In Natsereth
- O 18 dec 2025 50271 Iemands RELATIE met ‘n NAASTE moet daarom nu
- O 18 dec 2025 50270 75 Er was in die tijd een andere verklaring
- O 17 dec 2025 50269 Zowel YESJ als eerder Hillel beschouwden die
- O 17 dec 2025 50268Toch vreselijk komisch dat zo’n Romeins legi-
- O 17 dec 2025 50267 74 Bij de joden werd ‘t, zelfs al vóór YESJ’
- O 17 dec 2025 50266 73 De thema’s waarin de nieuwe gevoeligheid