We leven nu & hier in een voorheen ongekende orde

Uiteenlopende verschillen & samenvallende overeenkomsten! Als we de maatschappij ook zonder transcendente verwijzingen kunnen in-richten, is 't religieuze dan gedoemd om af te sterven? CT: "In sommige landen gaat 't immanente kader inderdaad gepaard met religieus verval, maar in andere niet ... Soms is 't evident dat kerk & staat gescheiden zijn, maar in bijvoorbeeld Engeland & de Scandinavische landen is dat alles veel minder helder. Wat alle landen delen is dat kader, dat secularisme, of 't nu 't voormalige Oost~Duitsland is waar 53% v/d mensen zich als atheïst beschouwt, of de Verenigde Staten van Amerika waar 80 tot 90% v/d mensen zegt 'in God te geloven'.

Secularisatie raakt religie ~ nog zo'n term waarover verwarring heerst: je kunt hierin twee tegengestelde posities onderscheiden, die dan wel EEN premisse delen & dus toch BIJ ELKAAR HOREN. De eerste: moderniteit, emancipatie, rationaliteit brengen de neergang v/d religie met zich mee. DAT is 't progressieve discours. De tweede: bepaalde kenmerken v/d moderniteit moeten teruggedraaid worden. Zo hamert paus Benedictus {'mooi gezegd jochie!'} XVI 'r steeds maar weer op dat de moderne filosofie 't groeiend relativisme veroorzaakt, & dat we terug moeten keren naar 'het geloof'. Ik denk dat ze beiden leven in dat in zichzelf besloten kader, met basiswaarden als mensen-rechten & democratie. Charles Darwin & de evolutie hoeven helemaal niet meer ontkend te worden & evenmin de waarde van diversiteit!

In tegendeel, hedendaagse gelovigen gaan 'n nieuwe weg & nemen de moderne verworvenheden mee. Beide posities die ooit gezworen vijanden leken te zijn voor sommigen onder ons hebben dus in feite heel veel met elkaar gemeenschappelijk?" Was dat vroeger beter???

DAT kun je, als je MIJN analyse volgt, NOOIT zo eenvoudig beantwoorden. STEL, ik vind dat 't leven veel beter was onder de Franse middeleeuwse vorsten. Daar kun je om LACHEN, maar 100 jaar geleden had je Fransen die ontevreden waren met de republiek & 'dus' mijmerden over de herinvoering v/d monarchie, misschien omdat ze nog dicht genoeg bij de prerevolutionaire tijden stonden? Tegen-woordig is ZO'N verlangen ronduit totaal belachelijk, want grote veranderingen in onze collectieve opvatting v/d geschiedenis zijn nu eenmaal onomkeerbaar! DIE veranderingen passen net zo min binnen 't progressieve denken dat stelt dat 'r louter {kabouter} 'vooruitgang' is, als binnen 't reactionaire denken dat overal achteruitgang meent te moeten ontwaren.

Je mag je wel afvragen of we vroeger beter af waren: was 'r misschien 'n groter besef van gemeenschap, van solidariteit? En zo ja, zouden we dan op onze eigen manier bepaalde vor-men van solidariteit kunnen herontdekken? Solidariteit is aan 't slijten. En overal i/d westerse wereldsamenleving beginnen we de nood eraan te voelen! Denk aan de discussies i/d USA over de gezondheidszorg: 't was ontstellend om te zien dat Barack Obama die strijd om 37 miljoen Amerikanen verzekerd te krijgen, dreigde te verliezen. En dat men VOORAL aan 't kibbelen was over de mogelijkheid dat het mensen die al gezondheidszorg hadden, ietswat MEER zou kunnen kosten om ham aan die miljoenen te helpen. Om die wet aangenomen te kunnen krijgen moest BO beloven dat niemand MEER zou gaan betalen, in plaats van dat hij kon zeggen dat OOK niet-verzekerden Amerikanen zijn ..."!