Wat is nu eigenlijk wel of niet 'echt' betrouwbaar

Ik bedoel maar te zeggen: er is als puntje bij paaltje komt dus eigenlijk haast bijna geen enkele snars verschil tussen al die zg. totaal 'andere' tijden, plaatsen, mensen, culturen & noem maar op? De jaren zestig van de vorige eeuw & die jaren zestig v/d 'eerste' eeuw & ons 'eigen' hier & nu! Het kost je subiet het leven, of erger, als je praat zoals SP deed in afgezonderde plekjes als Noord-Korea enzo ...

Zoiets wordt dan ook pas duidelijker als je 'heen & weer' reist tussen al die plaatsen, tijden & mensen van duizenden, honderden en tien-tallen jaren geleden. Terug naar Jun-do! Hij is in 't 2e deel immers bezig om zichzelf kwijt te raken?! In die rol van Ga is hij ook 'n echt-genoot van Sun-moon, & ZO maakt hij voor 't eerst kennis met de liefde. Op dìt punt sijpelt 'r 'n scheutje sentimentaliteit de roman van AJ binnen (vlg. AvN): tamelijk ongeloofwaardig in 'n verhaal waarin 't vooral gaat HOE TE OVERLEVEN in 'n kil ('krankzinnig' land waar 't ervaren & tonen van persoonlijke gevoelens uiterst riskant is. Jun-do/Ga maakt plannen om Sun-moon te redden, maar belandt in ge-vangenis "33", waar vakkundig gemarteld wordt totdat elk besef van identiteit verdwenen is & de slachtoffers alleen nog deugen als ge-dweeë werkers in 'n landbouwkolonie. Met onze held loopt 't anders af, dankzij 'n ondervrager die kritisch tegenover z'n eigen rol komt te staan & van de ondervraagde leert wat liefde & opoffering betekent. 'Gestolen leven' is 'n meeslepende avonturenroman, die onze donker-ste vermoedens over Noord-Korea (e.d.) stuk voor stuk bevestigt. Tòch is Adam Johnson verstandig genoeg om niet in Amerikaanse zelf-verheerlijking te vervallen. Integendeel, hij neemt afstand tot eigen land & volk, door ons daarnaar te laten kijken door Noord-Koreaanse ogen. Zó krijgt Jun-do ter voorbereiding op z'n reis naar Texas voorgehouden dat de Amerikanen zich meestal maar al te graag laten voorstaan op hun zg. 'morele superioriteit': "ZE HEBBEN GEEN IDEE HOE ZE ZONDER DAT MOETEN ONDERHANDELEN. OPENEN ALTIJD HUN GESPREKKEN MET MENSENRECHTEN, PERSOONLIJKE VRIJHEDEN EN DAT SOORT DINGEN!" De Noord-Koreaanse delegatieleden doen vervolgens alsof ze achterlijke tijgervleeseters zijn & leiden hun gesprekspartners daarmee om de tuin: "DAT IS WAT ZE IN WERKELIJKHEID VOORZETTEN: een verhaal!" 't Is moeilijk om na te gaan of deze roman authentieke realiteit optekent & opdient of de zoveelste fantasie over 't "ECHTE" Noord-Korea. Maar dat lijkt me ook te gelden voor bijna alle andere werke-lijkheden waarmee mensen te koop plegen te lopen waar & wanneer dan ook in die eerste eeuw, de vorige eeuw of onze 'eigen' tijd ...