want goden zijn precies als mensen met wensen ...
"Schepping is een kijk, niet een gebeurtenis in het verleden"
We zijn aan de verkeerde kant bezig,
zolang we van het scheppingsverhaal,
en mitsdien van de christelijke leer van de schepping,
wetenschap maken,
of er - toch nog - enige wetenschappelijke gegevens aan proberen te ontfutselen.
Die zitten er niet in,
ze kunnen er zelfs niet inzitten,
want eerst waren er mensen en toen was er de scheppergod.
Wat dat betreft verschilt de christelijke religie niet van de andere;
ze hebben allemaal verhalen over het begin.
Bij niet-christelijke aanvaarden gelovigen graag en zonder morren dat het in die verhalen
om religieuze mythen gaat,
maar het christelijk scheppingsverhaal is natuurlijk van hetzelfde laken een pak,
hoe ongemakkelijk het velen ook valt om dat te erkennen.
Genesis is mythe en de figuur die daar als schepper rondwandelt en naar Adam en Eva komt kijken
is ook van mythische makelij.
De bijbel als geschiedschrijving zien ligt aan de wortel van het misverstand:
alles is begonnen bij het begin,
dus bij de schepper van hemel en aarde.
Zeker, in dit mydiverhaal gaat het zo toe,
in alle religieuze mydiverhalen over ontstaan van mens en wereld!
Ze beginnen allemaal bij het begin,
wat moeten ze anders?
Hoe de wereld echt is ontstaan,
we tasten erover in het duister,
we weten het niet.
Vandaar de zee aan fantasie,
aan verbeelding die de mensen op dit duistere begin hebben losgelaten.
De onachterhaalbaarheid van onze oorsprong lokt het uit,
een mysterie is het,
en mysteries hebben religieuze ondertonen.
Daar kun je best vrede mee hebben,
wie zou het nu trouwens nog verbieden?
Bovendien,
het is een mysterie.
Waarom is er iets,
en niet veeleer niets?
Die vraag pijnigt niet zozeer [hoewel?],
maar is veeleer uiting van een verwonderd gemoed:
waar komen we vandaan,
waarom is alles zoals het is,
zullen we er ooit een antwoord op vinden?
Wij kijken in het gelaat van een onbegrijpelijke werkelijkheid,
of omgekeerd:
die werkelijkheid kijkt ons aan,
en we vallen stil!
Of trekken ons terug op de voorstellingen van een scheppergod.
Daar worden we overigens niet wijzer van.
Van de evolutietheorie dan wel?
Ik hoor die vraag nogal eens.
Nu, het is maar wat je met 'wijzer' bedoelt.
Gaat het om het verwerven van kennis,
en dan kennis omtrent het ontstaan van mens en wereld,
dan val ik de wetenschapsbeoefenaars bij die ons voorhouden dat we momenteel nog geen betere theorie hebben die de beschikbare gegevens in een samenhangend geheel kan onderbrengen.
De gegevens maken de dienst uit,
niet de theorie.
Is de evolutietheorie dan tegen de schepper gericht?
Hoe ook bedoeld,
ze is in ieder geval vanuit die gegevens niet verenigbaar met de klassieke christelijke voorstelling daarvan.
Dat wordt oorlog,
zeker,
zolang het mydiverhaal van de schepping wordt gelezen als een verhaal over feiten en gebeurtenissen.
Maar lees je het als een verhaal van verbeelding,
net als de meeste andere mydiverhalen,
dan kun je beide voorstellingen heel goed naast elkaar erop nahouden,
zonder te sjoemelen met jouw religieuze of je wetenschappelijke geweten.
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende