wakker worden uit buitenechtelijke relaties e.d.



~*~

'groundhog day
&
't selectieve geluk
van de neurotische
ontkenner'

als je de film GROUNDHOG DAY niet hebt gezien
huur hem dan eens bij de videotheek {ofsowiets}
het is een prachtige demonstratie van het cabalistisch principe van tikoen
in de mydipraktijk van alledag
in de film speelt bill murray een reporter van een televisiestation
phil connors genaamd
het is een man met sterk reactief karakter
hieronder volgt een korte samenvatting
van zijn 'mydiverhaal':

Phil kwijnt weg in zijn genotzucht,
eigenwaan en onverschilligheid tegenover de wereld.
Op een dag komt hij in een klein stadje waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.
Terwijl hij een reportage maakt over een oud gebruik ter gelegenheid van Groundhog Day,
komt hij gevangen te zitten in de tijd:
hij kan niet meer ontsnappen uit die ene dag 2 februari!

De tweede februari herhaalt zich steeds opnieuw en alleen Phil weet het.
Eerst is het grappig, omdat Phil de situatie uitbuit
door zijn wereld en die van anderen uitgebreid te bestuderen.
Op die manier kan hij iedereen manipuleren en zijn eigen belangen optimaal bedienen.
Hij heeft een mooie tijd en misbruikt iedereen, terwijl hij die ene dag keer op keer beleeft.
Maar zijn wereld wordt al snel een nachtmerrie.
Hij heeft alle scenario's gehad en kan er niets meer uitpersen
voor zichzelf.

Hij wordt 's morgens wakker en vindt zichzelf steeds weer terug in diezelfde dag,
in hetzelfde stadje.
Radeloos besluit hij zelfmoord te plegen.
Maar er is geen ontsnapping mogelijk ~ zelfs de dood niet.
Uiteindelijk besluit hij zichzelf maar te veranderen,
omdat de wereld om hem heen niet kan veranderen.
Hij doet een aantal goede daden en helpt mensen die elke dag weer
dezelfde ellende meemaken.

OPEENS krijgt hij een tevreden gevoel.
Geinspireerd door het Licht gaat hij uitgelaten de stad door,
terwijl hij alle harten voor zich wint.
Uiteindelijk vindt hij de vrouw van zijn dromen
en komt de nachtmerrie tot een einde.
Hij heeft de cirkel doorbroken en wordt wakker in een nieuwe dag.
De gevangenis wordt een paradijs.

Dat is de wet van tikoen.
Dit oude cabalistische principe is de reden waarom ze soms het gevoel hebben
dat we [al of niet met z'n allen]
in een slechte film zitten

~@~

Selectief geluk
hangt dus ook vaak af
van de mate waarin je de afschuwelijke dingen die om je heen gebeuren,
kunt negeren?

Mensen
die aan een depressie lijden,
denken vaak dat zij de enigen zijn die de wereld zien
zoals zij [werkelijk] is, en dat gelukkige mensen domweg de ellende
en de narigheid van het leven
niet zien ~ of opzettelijk ontkennen!
Zij begrijpen meestal niet hoe iemand zich ook maar een momentje
gelukkig kan voelen zolang miljoenen mensen de hongerdood sterven en gemarteld worden,
zolang dieren als proefkonijn dienen,
zolang het milieu wordt vervuild ~ of wat voor andere ramp
men verder ook maar
voor ogen heeft
...

DIT
heeft ertoe geleid
dat een aantal mensen geluk
met weinig vriendelijke woorden omschrijft.
Niemand minder dan Einstein heeft geluk
'het ideaal van de varkensstal' genoemd.
En als je naar foto's kijkt van het droevige gezicht
van deze geniale man,
dan zie je wel dat hij nou niet bepaald een vrolijke Frans was.
Hij wist te veel om gelukkig te zijn en hij was kennelijk niet in staat
om die last van zich af te werpen,
zelfs niet voor korte tijd.
Andere gelijkgestemden hebben geluk ook wel omschreven
als hysterische vergetelheid,
naiviteit, domheid en het voorrecht
van de dwazen.

Einstein
voelde zich hinderlijk gevolgd door maitresses.
Albert had een stuk of tien vriendinnen
en vertelde zijn vrouw dat zij hem achtervolgden
met 'ongewenste' neigingen.
Dat blijkt ook o.a. uit pas gisteren openbaar gemaakte brieven
van zijn hand.
De Joods-Duitse wetenschapper, beroemd door zijn relativiteitstheorie,
was maar weinig thuis.
Hij gaf les in Europa [ook voor een tijdje in Nederland] en in de VS,
waar hij in 1955 op 76-jarige leeftijd overleed.
Maar AE schreef zijn familie in die jaren wel honderden brieven
waarin hij openlijk over zijn buitenechtelijke relaties sprak.
Zijn huwelijk met zijn eerste vrouw Mileva Mark was slecht:
ze gingen al in 1919 uiteen, waarna AE al snel hertrouwde met zijn nicht Elsa.
Hij bedroog haar vervolgens met zijn secretaresse Betty Neumann.
In de nieuwe brieven omschrijft AE nog een aantal vrouwen.
Sommigen noemt hij bij naam, onder wie een Estella, een Ethel,
een Toni en zijn "Russische spionagevrienden" Margerita.
Anderen duidt hij aan met initialen, zoals M. & I.
"Het is waar dat M. me [naar Engeland] volgde,
en haar jacht op mij loopt uit de hand",
zo schreef hij in 1931 aan zijn
stiefdochter Margot.

Be that as it may [have been] and/or still is:
selectief geluk heeft een positieve en een negatieve kant.
De positieve kant is dat mensen met een hysterische persoonlijkheid
meestal wel leuk in de omgang zijn?
De negatieve kant is dat ze vaak chaos scheppen in hun omgeving.
Omdat ze weigeren om de problemen onder ogen te zien
waar het leven hen voor stelt,
kunnen ze altijd
opgewekt zijn.

Het doet een beetje denken aan Nero [666],
die op een vedel zou hebben gespeeld terwijl Roma brandde.
Hysterici zijn in staat zich te vermaken
terwijl zich om hen heen allerlei rampen voordoen.
Uiteindelijk kunnen zij zich daar natuurlijk ook niet aan onttrekken,
maar voor een bepaalde tijd kunnen ze net doen
alsof er helemaal niets aan de hand is!
Als ze toevallig genoeg talent hebben, dan wordt hun misschien vergeven
dat ze de chaos ontkennen,
maar uiteindelijk zullen OOK ZIJ de wrange vruchten
moeten plukken.

Een oude Nederlandse schilder
die in een klein huisje midden in het bos woonde en werkte,
vertelde me ooit:
"Als ik alles deed wat ik moest doen,
dan zou er nooit iets uit mijn handen komen!"
Wat hij bedoelde was dat hij, als hij zijn atelier opgeruimd en schoon hield,
zijn correspondentie op tijd bijwerkte en aandacht besteedde
aan alle andere dagelijkse beslommeringen
die de meeste mensen essentieel achten voor hun welzijn,
nooit tijd of energie zou overhouden
om te gaan schilderen.

Zijn schilderstijl
was lastig en vergde urenlange concentratie.
Als hij die andere aspecten van zijn dagelijks leven niet had verwaarloosd,
dan zou zijn belangrijke werk
daaronder hebben
geleden.

Hij was in feite
maar voor de helft een ontkenner,
omdat hij zich ervan bewust was dat hij de dingen
die hij als onbelangrijk beschouwde, verwaarloosde.
Iemand die volledig hysterisch is, is zich er zelfs niet van bewust dat hij iets verwaarsloost.
Het lukt hem om zich daar volledig voor af te sluiten.
De semi-ontkenner heeft, hoewel hij een groot geluksgevoel uit zijn werk put,
ergens toch een besef van de gewone, alledaagse taken die hij zou moeten verrichten,
net als ieder ander, maar hij laat die bewust liggen om dat ENE,
speciale doel te bereiken.

De schilder Francis Bacon was ook een voorbeeld
van iemand die instaat was om het alledaagse te negeren
om zich zo beter te kunnen richten
op het bijzondere.

Aan het eind van zijn leven,
toen zijn schilderijen voor miljoenen werden verkocht,
woonde hij nog steeds in een kleine zit/slaapkamer naast zijn stampvolle atelier.
Zijn bad stond in het piepkleine keukentje en de kamers werden verlicht
door kale peertjes.

Op z'n tachtigste verjaardag
kreeg hij boeketten bloemen van bewonderaars,
waarop hij echter laconiek reageerde:
"Wat bespottelijk ~ ik ben geen mens om vazen in huis te hebben!"
Zelfs zijn wasgoed moest door de kunstgalerie naar een wasserij worden gestuurd.
Veel creatieve mensen weigeren koppig om hun tijd te verspillen aan alledaagse zaken,
en sommigen, zoals Bacon, de Nederlander ten dele,
en Albert Einstein onder [vele] anderen,
vertonen een opmerkelijk talent
om alles wat hen afleidde
te negeren.

11 jul 2006 - bewerkt op 27 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende