Waar gaat 't eigenlijk om {& waarom ook niet ...}?

Wat is vergeving? Wat is liefdevol, volledig mensworden & ~zijn? Wat zit er in, achter, voor & rondom mystiek, tederheid & verruiming?

Gelukkig heeft de trouwe verdieping van rel & fil 't hier vaker over in de ruimste zin des woords dan vroeger wel het geval leek te zijn!

Natuurlijk uit de aard der zaak nog steeds omringd door 't nieuws v/d dag, sportuitslagen, voetbalbeschouwingen, reklame & veel onzin.

'n Kwestie van kind & badwater, essentie & bijkomstigheden, dieper zoeken & oppervlakkiger romddazen, hoger stijgen en dieper vallen.

Anyway, volgens de ouwe & trouwe Jan Greven gelooft nu vandaag de myDidag nog maar slechts 'n kwart van alle lidmaten 't complete pakket geloofsartikelen v/d Protestantse Kerk(en) @ NL (PKN) - bij de rooms katholieken zijn dat trouwens nog maar luttele procenten?!

't Geloof is opgesplitst iin modules: de ene module, zoals maagdelijke bevruchting, zwangerschap, geboorte, opstanding, verrijzenis & de zg. wonderen als genezingen & hemelvaart etcetera spreekt soms nog ietwat meer aan dan de andere, de gelovige kiest zo & beweegt!?

Zelden van minder geloof naar meer naar 't zich laat aanzien, meestal andersom. Tot op 'n dag misschien ook dat laatste restje 'geloof' is verdampt & 't voormalige kerklid, inmiddels allang weer 'ex~gelovig', de kerk uitwandelt voordat hij definitief instort of tapijthal wordt.

Niet met slaande deuren, eerder met spijt dan voldoening! In de PKN, plaatselijk zowel als landelijk, wordt nog nauwelijks over dat alles gesproken. Als 't over secularisatie gaat, dan gaat 't zelden over wat zich nou eigenlijk echt afspeelt in 't hart v/d eigen gelovigen: maar intussen vragen deze zich wel af of ze nog wel geloven (in wat dan wel), & voelen zich daar soms ook nog schuldig over, doch vrezen ze problemen bij (teveel) openhartigheid, eerlijkheid & terechte kritiek op zowel 't ene als 't andere. Toch is die sluipende ontwikkeling van 't vele naar 't weinige, naar steeds minder of 'niets' meer de hoofdoorzaak van al die kerkverlatingen, schuldenlasten & religieus populisme.

Deze inwendige secularisatie treft vooral die kerken die zich open opstellen jegens de hedendaagse cultuur. Kerken en sekten die al die nieuwe moderne cultuur buiten de deur houden en nog steeds min of meer krampachtig blijven vasthouden aan tijdloze orthodoxie & 'n eng soort fundamentalisme & ouderwetse religieuze bedrijvigheid in klederdracht & verdere aankleding van allerlei oeroude waarden, die hebben daar veel minder last van: hun gelovigen zijn dan ook van een andere snit. In 'n pasverschenen boek over zoekers naar nieuwe spiritualiteit beschrijft Joep de Hart, medewerker v/h Sociaal & Cultureel Planbureau, wat deze zoekers kenmerkt. Ik blijf razend nieuwsgierig ...