Vrije myDiKeuze om te doen & laten


*

'myDi
Bauhaus
en de myDitent
van
de ontmoeting'

@

EX 25~40
staat bekend
als een gortdroge opsomming
van al wat nodig is voor de bouw van een
model-woning.
Er is veel fantasie voor nodig
om deze catalogus in virtual reality
voor ogen te krijgen.
Het betreft een opdracht
aan specialisten op het gebied van architectuur,
kunstnijverheid en beeldende
kunst.
Maar tegelijkertijd
blijft het de zaak van de hele myDiGemeenschap.
Het is HAAR werk
en ZIJ blijft er medeplichtig aan.
HIER wordt een myDiVoorbeeld gegeven
van wat de zin en het doel en het middel is van
haar gemeenschappelijke arbeid:
WERK om de samenleving van de gemeenschap op te bouwen
tot een huis om in te wonen en als zodanig
werk om van te
genieten.

@

DEZE instructies
veronderstellen een opvatting
over de relatie van arbeid en kunst
die in de verte doet denken aan die van
het Bauhaus,
het fameuze opleidingscentrum
voor kunst en nijverheid,
dat opbloeide in het jaar van de grote Revolutie van 1919 en dat
ten onder ging bij de opkomst van het nazisme
in 1933.
Het Bauhaus
wilde de droom verwerkelijken van de radicale modernisering
van de maatschappij.

@

Daartoe moest het onderscheid
tussen kunstenaar, ontwerper en arbeider
worden opgeheven.

ZIJ ALLEN
werden geacht samen te werken
aan het gebouw van de
toekomst.
De architect en de beeldhouwer,
de schilder en de tapijtwever werken samen
in het spanningsveld aan arbeid en kunst met als
einddoel:
'het {"VPRO"} gebouw'.

@

Het hart van de samenleving zou een woning moeten zijn,
niet bedoeld voor de Elite,
maar juist voor mensen die in deze maatschappij
niet meer menswaardig konden wonen.
Lyonel Feininger verluchtte het programma van het Bauhaus
in 1919
met het dynamische beeld van de kathedraal.
De kathdraal werd de metafoor van de nieuwe maatschappij.
Een religieuze metafoor, waardoor het vreemde,
het Andere en nieuwe
van het plan moest worden aangegeven.
DIE metafoor is precies het punt van de vergelijking tussen
Exodus 24-40
en het Bauhaus.
In EX geldt de 'tent van de ontmoeting',
de ontmoeting van G*D en mens, als de metafoor
voor de nieuwe maatschappij
van bevrijde slaven.

@

Maar dit is OOK precies het punt
waarop beide op enige afstand van elkaar staan.
In plaats van een kathedraal wordt HIER het ontwerp gemaakt
van een mobiele tent.
De droom van de maakbaarheid van de maatschappij
heeft HIER bescheidener en voorlopiger myDidimensies:
het is meer de droom van
NOMADEN.

@

EN er is
NOG een punt van overeenkomst
tussen de pretenties van het Bauhaus en het
ontwerp van Exodus.
BEIDE zijn aanvankelijk mislukt.
Het Bauhaus onder de druk van het fascisme.
Het project van Mosje in het enthousiasme
rond het Gouden Kalf.
Over beide komen we nog wel weer te spreken achteraf,
als projecten die in een grote crisis ten onder zijn gegaan
en waarvan de erfenis eerst na de crisis
weer opgenomen moet worden.
WAT is de reden van de crisis?
WAAROM wordt het verbond tussen arbeid en kunst
geen ruimte gegund?
WAT maakt deze prachtige droom zo onwerkelijk,
dat het aan de werkelijkheid
moet bezwijken?

@

ER ZIJN zeker minstens
drie verschillende krachten in onze maatschappij werkzaam
die arbeid en kunst op elkaar loslaten en tegen elkaar uitspelen.
Dat zijn o.a. het vrij~marktmechanisme,
de dwang van de openbare normen en waarden
en de absolute autonomie van
de kunstenaar.
Praktisch ieder mens
is onderworpen aan de structuren waarin wij leven.
Elk van ons krijgt te maken met innerlijke drijfveren van binnen en
van buiten die ons zeggen wat WEL of NIET 'kan' of zou kunnen.
EN als puntje bij paaltje komt moeten we stuk voor stuk ook
ZELF leren kiezen en beslissen WAAR onze eigen plaats
is in dit geheel en WAT we doen
en/of laten.

@

Ooit was
{en is nog steeds op diverse plaatsen}
het een kwestie van overleven of ondergaan en leven en dood,
of we wel of niet ons 'gehoorzaam' conformeerden aan de grote structuur,
ons totaal hielden aan 'door anderen bepaalde' normen en waarden,
en of we als {levens}'kunstenaar' deden wat we
'moesten' doen.
NU & HIER verkeren we als myDi'isten ogenschijnlijk
onder de gelukkige omstandigheden dat we min of meer ZELF
kunnen bepalen in WELKE structuur we 'mee willen draaien',
waar we ons al of niet aan willen houden en waarom,
en kunnen we dagelijks kiezen HOE we onze creativiteit
en energie willen besteden als
'uniek myDi~Individu'.

#


verliefd
engel
25 okt 2004 - bewerkt op 06 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende