voorlopig resumeetje terwijl de vogels zingen ...



Wanneer
je niets te verbergen hebt
dan wordt het licht van je bewuste aandacht niet langer aangetast
door verborgen
schaamte.

Je hoeft geen
leugens meer staande te houden
en je relaties worden niet meer vervuild door verborgen agenda's.
Je leven wordt alleen nog maar geregeerd door eenvoud en helderheid,
want er is geen misleiding, geen valse
voorstelling van zaken.

Die helderheid
staat ieder van ons hier en nu ter beschikking,
wanneer je de moed hebt om wat je denkt en voelt
zonder aarzeling aan anderen
over te brengen.

Daaruit bestaat
jouw gebaar van vertrouwen ten opzichte van 'de anderen':
je bereidheid om zichtbaar en kwetsbaar te zijn.

Wanneer je ergens bang voor bent
en die angst aan anderen meedeelt dan blijven die angst ~ en de schuld die eronder ligt ~
niet langer verborgen.

Wanneer je een gedachte denkt
die een ander veroordeelt, dan kun je die verdringen, maskeren of op iemand anders projecteren.
Of je kunt hem omhoog halen om er aandacht aan te geven en hen te helen.

Je kunt
aanvalsgedachten verstoppen of je kunt ze opbiechten.
Het ritueel van de biecht belichaamt, zoals de meeste rituelen,
niet langer het doel dat er oorspronkelijk
achter heeft gelegen.

Het heeft niets te maken
met het ontvangen van 'absolutie' {kwijtschelding} door een ander.
Maar het heeft wel alles te maken met het afwijzen van de ondoorzichtigheid van een valse voorstelling van zaken, en het welbewust aandacht geven aan die angst
en dat schuldgevoel!

Degene die de biecht aanhoort
is geen rechter, maar alleen maar een getuige.
Hij of zij hoeft geen toga te dragen of in een positie te verkeren van gezag of overwicht.
Elke getuige kan voldoen, zolang die getuige maar begrijpt dat het niet zijn of haar rol is
om te oordelen of te veroordelen, maar dat er slechts met mededogen
hoeft te worden geluisterd want er is immers geen mens
die geen fouten maakt?

Het is heel gewoon
dat de EEN zich, al of niet met opzet, bezondigt aan een overtreding ten opzichte van de Ander!
De hoop koesteren om een einde te maken aan alle vergrijpen is een totale volkomen dwaasheid.
Alleen iemand die geen voeling heeft met zijn of haar eigen menselijke normale kwetsbaarheid,
zou een dergelijk hoogdravend en slecht onderbouwd
doel kunnen stellen.

En hoe kan iemand
die zijn eigen menselijkheid niet kan omarmen,
ooit zijn of haar 'goddelijkheid' gaan accepteren?
Alles wat ook maar enigszins menselijk is komt in myDi ter sprake.
Geen enkel onderwerp is uitgesloten.

Ik heb zo ongeveer
'alles' wat ik in mijn leven ben tegengekomen al eens een keer in de EEN of Andere vorm
in mydDi naar voren gebracht en er zal dan ook nooit een einde aan komen
'till the day I die'?

Het verwoorden
van gedachten, emoties, gevoelens en gebeurtenissen
is een menselijk vermogen dat geen grenzen kent en wat ons blijft bezighouden
in welke 'afwijkende' of gangbare vorm dan ook!

Je hoeft je nergens voor te schamen.
Niets menselijks is ons vreemd en er is niets wat niet ter sprake gebracht zou kunnen worden.
Als het maar een beetje leesbaar is en begrijpelijk onder woorden
kan worden gebracht
...

Alle leeftijden,
achtergronden, verwachtingen,
plus- & minpunten van ons bestaan kunnen in myDi de EEN of Andere plaats vinden
om te worden verwerkt.

Een dagboek is geduldig
en je kunt er alles in kwijt waar je mee zit,
wat jouw aandacht heeft en dat je wilt delen met anderen.
Openbaar, prive of op een lijstje voor 'liefhebbers'
& 'groupies'?

Wat mij betreft:
ik heb niets meer te verbergen of te verstoppen!
En dat helpt 'fantastisch' voor een blij gemoed en zorgelozer aandacht
voor alles wat je tegenkomt tussen geboorte
en 'afscheid nemen'.

Dus
ga ik de tuin nog maar wat water geven
op de droogste plaatsen en straks zelf in het bad
[waarvan het badwater ook weer in de tuin
terechtkomt!]
...

En nog wat eten
en drinken voordat ik flauwval!
Wat een 'luxe' bestaan?
Ja, inderdaad,
als je er niet bij stil zou staan
dan zou je bijna vergeten om blij te zijn
en ervan te
genieten
...

blozencool!knipoog
engel
blozen
cool!
03 mei 2007 - bewerkt op 19 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende