voor zelfkennis is naast samenspraak met de ander
OOK HET INNERLIJK GESPREK VAN BELANG: ÉÉN VAN DE OUDSTE SCHRIFTELIJKE NEERSLAGEN VAN ZO'N ZELFGESPREK STAMT UIT DE TWEEDE EEUW NA CHRISTOS EN IS VAN DE HAND VAN DE ROMEINSE KEIZER MARCUS AURELIUS. HIJ SCHRIJFT 'Overpeinzingen' TIJDENS VELDTOCHTEN IN GESTOLEN UREN.
HET ZIJN GEESTELIJKE OEFENINGEN OM TE LEVEN IN OVEREENSTEMMING MET DE NATUUR EN ZÓ HET GELUK EEN HANDJE TE KUNNEN HELPEN. WANT:
'Zíj die de roerselen van hun eigen ziel niet nauwlettend volgen, móeten wel ongelukkig zijn"!
Marcus Aurelius krijgt navolging van de vroegmiddeleeuwse kerkvader Augustinus. Zíjn geschrift 'Belijde- nissen', waarin híj zíjn leven, zíjn spectaculaire bekering van losbol tot gelovige en z'n relatie tot G d optekent, getuigt van een verfijnd psychologisch inzicht & 'n scherp analytisch vermogen. Maar bij hem is de zoektocht naar zichzelf (ook) de zoektocht naar dr Ander, naar G d! De weg naar bìnnen leidt naar Bóven?!
De 16e-eeuwse edelman Michel de Montaigne is de eerste bij wie de queeste naar zich zelf niet in dienst staat van 'n ethisch of religieus ideaal. Zíjn openhartige overpeinzingen zijn veel meer door nieuwsgierigheid voort-gedreven, tastende verkenningen naar de omtrekken van zijn veranderlijke zelf. Probeersels, essays waarin hij zichzelf gadeslaat, (aan- &
beschouwt, proeft!
Waarin hij rondwentelt in zijn eigen geest & 't hart op de tong niet schuwt?! Over wat hij in die geest aantreft, schrijft hij:
"We zijn niets dan stukjes en beetjes!
Er bestaat evenveel onderscheid tussen òns
& ònszèlf als tussen òns
& de ander"!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende