Vervolg van LiveJournal in myDi {just for fun} ...
~*~
ONDERTUSSEN:
in een andere neologische dimensie ...
~*~
TERWIJL het dus
volgens M.
onmogelijk is dat het paradijs
los van het horen naar het woord van "G*D" te ervaren
en toegankelijk is,
is het omgekeerd wel mogelijk,
dat het woord van 'g*d' een herinnering
en een ervaring van het paradijs
kan scheppen:
-
"De bijbelse vertelling die wij in onszelf
niet kunnen identificeren -
in haar kunnen wij ons
wel degelijk identificeren".
-
Het gaat M. niet
om een eenvoudige Woord-van-G*D-theologie,
waarin iedere menselijke activiteit
is uitgeschakeld.
-
Veeleer
gaat het om de scheppende
en evocerende kracht
van dit woord.
-
DE TAAL
resp. het woord van g*d zelf
kan in ons een herinnering scheppen
aan het paradijs
en aan zijn pijnlijk
verlies:
-
"Het is voor ons
bepalend en kenmerkend dat wij het paradijs
verloren hebben. ZO wordt ons zijn
bepaald en gekenmerkt
door een smartelijke
wond.
-
Gewoonlijk
merken wij daar niets van,
alleen als 'g*ds' woord werkelijkheid wordt,
krijgen wij het te merken:
het paradijs is iets
wat ons
verwondt [...].
-
Tot het menszijn,
zo kunnen wij zeggen, hoort de smart
van het transcendente".
-
Samenvattend
kan men zeggen dat
de TALIGE geaardheid van het paradijs
op een tweevoudige manier
werkt:
-
Het woord
schept enerzijds
een utopische herinnering
die doelt op de gave van een toekomstige
paradijselijke ruimte
in de wereldse
werkelijkheid.
-
DAARDOOR
schept het woord verlangen
naar deze ruimte.
-
Anderzijds
schept het woord echter een pijnlijke herinnering,
het maakt de afstand tussen de wereldse
en de paradijselijke ruimte
duidelijk.
-
Het is precies
DEZE pijnlijke herinnering
die volgens M. specifiek is voor het bijbelse paradijsverhaal
en die het bijbelse paradijs laat verschillen
van ANDERE
paradijsoverleveringen.
-
De koran bijvoorbeeld
kent een TEGENGESTELD verhaal over het paradijs:
HIER wordt het afgeschilderd als een lusthof voor gelukkige mensen,
die voor de verdreven mensen niet afgesloten,
maar principieel
open staat.
-
De POINTE
van het bijbelse paradijsverhaal zelf
is volgens M. echter gelegen in het levend houden
van de utopische herinnering
aan het paradijs.
-
De ruimte
die "G*D" de mens gegeven heeft,
is weliswaar afgesloten,
maar nergens wordt verteld dat zij
vernietigd is.
-
De Joods~christelijke receptie
kent de verborgen werkelijkheid van deze ruimte:
zij weet dat zij niet voor iedereen volstrekt
ontoegankelijk is.
-
Zo wordt in apocriefe geschriften
als het Ethiopische boek Henoch {Eth.HEN.70:3-4;60:8} verteld
dat het paradijs de woonplaats is van de aartsvaders
en van sommige rechtvaardigen
en uitverkorenen.
-
En in de Apocalyps van Moshe kan men lezen
dat Adam ter overbrugging tot de tijd van het jongste gericht
wordt verheven naar het paradijs ~
gelokaliseerd in de derde hemel
{Apoc.MOSH.37:5ev.}.
-
DEZE
'myDiljverhalen'
onderstrepen de werkelijkheid van het paradijs
als een blijvend voor ons geschapen levensruimte:
het paradijs, aldus M., 'behoort niet alleen tot het verleden
maar ook tot het heden ~ en helemaal tot
de toekomst".
#


Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende