Verslaafd en chronisch ziek #1

Zo... Nu val ik meteen met de deur in huis.

Ik zou bij het begin beginnen. Ik ben een meisje van 20 jaar (bijna 21) en heb al bijna vier jaar een relatie met mijn vriend. Wij wonen al vanaf dag 1 samen, we hebben veel meegemaakt en zijn in principe ijzersterk.

Wie ben ik?
Mijn naam is Iris( Zo noem ik me even voor me gemak om me privacy niet vrijtegeven), een meisje van 20 met de droom om verpleegkundige te worden in de dementerende zorg, ik ben een heel lief zorgzaam persoon, erg geduldig maar tegelijkertijd een kat uit de boom kijken. Ook heb ik die hele andere kant, dat ik een kreng kan zijn(Zoals iedereen weleens) of juist ontzettend uitdagend.. Dat had ik voornamelijk in de tijd dat ik nog niet samenwoonde, en me vriend nog niet had ontmoet. Op dit moment ben ik dan alleen uitdagend richting mijn vriend, wat natuurlijk heel logische klinkt. Ook ben ik heel sterk en dapper en toekomst gericht. Op dit moment ben ik een studente, ik ben net gestopt met werken als winkelmedewerker.

Mijn vriend daarin tegen is een grote jongen met een heel klein hartje, bang om gekwetst te worden maar tegelijkertijd zo lief richting mij. Trouw , avontuurlijk en heel erg in het heden leven. Maar ook opvliegend en tegelijkertijd ondernemend. Hij heeft een eigen bedrijf, gestopt met zijn studie en maar aantal vrienden. Hij is van de oude stam( wat ik tegelijkertijd heerlijk van hem vind, want ik kan alles in me eentje doen zonder dat hij overal mee bemoeit.. Alleen het koken doet die , omdat die ook veel werkt aan zijn eigen bedrijf). Hij is erg beinvloedbaar door zijn vrienden. Zijn beste vriend is ( B) die ook verslaafd is.

Alles ging goed, natuurlijk heeft ieder stel wel wat. Dat hoort er eenmaal bij, mijn vriend is de laatste periode net als ik eigenlijk in een diepe daal geraakt. Afgelopen mei in 2015 veranderde onze hele leven ineens. Op de een op andere dag kon ik niks meer, niet meer lopen en niet meer tillen. Dit is als een bomaanslag geweest op ons leven zeker toen ik de diagnose Fybromyalgie kreeg. Het drukke studieleven van een verpleegkundige in opleiding en af en toe het opvliegende ondernemende karakter van mijn vriend heeft mijn lichaam kapot gemaakt. We raakte financieel in de knoei, ook ik moet compleet iets anders gaan doen met mijn leven wat ik totaal niet meer weet, want verpleegkundige kan ik wel vergeten. Door me knieen gaan gaat moeilijk en ik ben veel moe en heb veel pijn.

Mijn vriend kreeg steeds meer problemen ermee en is meer gaan blowen, zover en zolang dat die er nu verslaafd aan is. Ondertussen heeft hij meerdere keren geprobeerd te minderen en te stoppen. Mijn vriend word boos en agressief als die stopt en ook onze honden hebben daar last van. Voor oud en nieuw werd mijn vriend erg ziek , zijn maagwand was zwaar geirriteerd en daardoor werd hij dus ook opgenomen in het ziekenhuis. Hij blowde niet meer( Tot mijn grote vreugde) maar kon het gisteren toch niet laten.. Nu heeft hij met zijn beste vriend(B.) afgesproken te gaan stoppen met blowen. Vandaag is dus dag1 , en ik heb al de verschrikkelijkste dingen naar me kop gehad :" Je doet niks!" - " Kankerwijf" maar ook " Als het zo doorgaat gaan we uit elkaar en pleur ik je het huis uit" zijn ze normaalste zinnen die nu in dit huis ronddwalen. Ook de visite waar ik een hekel aan heb, doe lekker me. Het is een stel waarvan de vrouw(geven we de letter F.) nu voor de 6e x zwanger is en ook voor de 6e x abortus gaat plegen geloof ik. ( Ze is nog maar 19/20) . De man( geven we de letter D.) is vrij dominant en ook erg irritant. Mijn vriend is erg gevoelig daarvoor; dus toen hij me net weer verrot schold begon die ' goede vriend ' D. keihard te lachen.

Ik loop weg als een boer met kiespijn en kan wel heel hard gaan huilen. Dat belooft nog wel wat voor de komende weken. Zometeen vlucht ik rustig naar de buren, dan ben ik heel even in een milieu waar ik me kan uiten. Mijn vriend begrijpt me nu toch niet , die is veelste druk met zijn eigen gevecht tegen zijn verslaving.