Hopenloos#3

Gisteren heb ik vriendelijk aangegeven dat ik het niet meer trek, vriendlief begreep me en heeft ook tegen zijn lieve visite verteld dat ze normaal moesten doen en anders niet meer hoeve langs te komen. Logische beredenering he?

Op dit moment zitten wij in de schuldhulpverlening, mijn vader helpt ons daarbij en nu is die zogenaamd niet goed en helpt hij mijn vriend totaal niet. Ik krijg ook te horen dat ik op me moeder lijk (Manische depressief en heeft me jaren lang geslagen) dus hij is weer eens totaal onredelijk omdat ik vind dat zijn beste vriend niet meer hier hoeft te komen wonen. Hij wilt dat die hier komt wonen zodat we het ruimer krijgen.

Ik word altijd gestresst en voel me niet op mijn gemak als er iemand hier komt wonen. We hebben het een halfjaar terug gedaan en ik ben er gewoon klaar mee. Het is nooit goed bevallen, het maakt mij gestresst en onrustig en tegelijkertijd ook angstig want het is niet bevordelijk voor me relatie.

Zucht.. Wanneer dringt het tot hem door dat ik graag huisje boompje beeste wil. Meneer is bang voor kinderen en verwijt mij nu constant dat ik gezegd heb dat hij mijn kinderwens niet afkan nemen.