verloren adolescente familie~voorwerpen .........

~@~


HET
myDiVerhaal van de verloren zoon
in Lucky Luke 15:11-32 is een liefdesgeschiedenis,
die gaat over zoeken, verliezen
en vinden.

Yehosjoea
vertelt dit verhaal blijkbaar
als antwoord op zijn critici, die zich aan hem ergeren.
"Die man ontvangt zondaars en eet met hen"
{LUCK 15:2} ...

ZO
spreken de critici
van Yesjoea over hem.
De verkeerde omgang met de verkeerde mensen
past niet voor iemand die onderricht geeft in de godsdienst:
hij moet toch onderscheid kunnen maken
tussen rein en
onrein?!

De gelijkenis waarmee
Yesjoe antwoordt op deze kritiek
komt voort uit de spanning tussen enerzijds
een opvatting van religie, waarbij wordt uitgegaan van ethische nromen en waarden
van rituelen in het mydi-leven van alledag en de gebruikelijke feestdagen
maar die overigens veel buiten beschouwing laat,
en anderzijds een profetische opvatting die,
geworteld in de joodse traditie, de kreet van de onderdrukte beluistert
als de stem van
G D ...

Wat men
Yesj kwalijk nam
is zijn relatie tot de armen, degenen die buiten de elitaire boot vielen,
de ellendigen!

Omdat ze
honger hadden,
hielden ze zich niet aan de geboden van het vasten,
maar lieten het zich, als ze iets te eten vonden, goed smaken,
wanneer of waar
dan ook?



Yesjoea
vertelt hen nu de mydigelijkenis
van de vader en zijn beide zonen in een cultuur van armoede,
waarin het lot van de verpaupering als dreiging op elk moment aanwezig was.
Dit verhaal zelf speelt zich af op en rond de boerderij van een welgestelde landeigenaar,
waar slaven en dagloners, die nog minder
bescherming genoten dan de slaven,
werk vonden.

De
oudste zoon
was als gebruikelijk de erfgenaam van de boerderij en de jongste kreeg, volgens dezelfde reges,
zijn erfdeel alvast in contant geld
uitbetaald.

Alle broers
van een erfgenaam
koesterden de hoop dat ze ELDERS een stuk land konden kopen
en zich konden 'inhuwen'
in een familie.

Maar
niet alle jongere
zonen gelukte dat,
hetzij omdat ze onzorgvuldig met hun geld omgingen, zonder zich om hun toekomst te bekommeren,
hetzij doordat EEN van de telkens terugkerende hongersnoden de prijzen voor graan en brood opjoeg
en mensen die geen land bezaten
tot de bedelstaf
bracht.

~@~

Dat
de jongste zoon
het ouderlijk huis verlaat
is dan ook een heel normale gang van zaken op een dorp;
het betekent niet een breuk met de familie.
NIET normaal is misschien, dat de jongste zoon opeist wat hem toekomt:
hij heeft geen enkele ervaring in het omgaan met geld; hij zet de bloemetjes buiten - voor korte tijd ...
De vele dichters en schilders die dit verhaal van de beide zonen breed hebben uitgesponnen en vooral dranatisch hebben geensceneerd, hebben uit schenklokalen, dames van lichte zeden, verkeerde vrienden en drinkgelagen een bonte glitterwereld opgebouwd, die in volledig contrast staat met de soberheid
die het platteland kenmerkte, waar plichtsbetrachting en gehoorzame arbeid
vanzelfsprekend
waren.

~@~

Aan
het eind
is het geld op,
en deze voor de jongeman eveneens onbekende ervaring
gaat gepaard met een regionale hongersnood, zoals die in de antieke wereld dikwijls voorkwam;
de graanprijzen stegen dan zodanig dat zelfs het droge brood duur werd [15:14] ...
Hij verhuurt zich als varkenshoeder en raakt in handen van een uitbuiter, die hem ook nog bedriegt
door niet, zoals dat hoorde als men herders in dienst had, in zijn onderhoud te voorzien.
ZELFS moet hij met zijn handen van het varkensvoer afblijven!
Het eerste dramatische keerpunt in dit berhaal is het besluit van de vertwijfelde jongeman om naar huis te gaan en DAAR, al was het maar als dagloner, het bij het loon behorende voedsel te ontvangen.
Hij is er, precies als zijn oudste broer, van overtuigd, dat hij geen enkel recht meer heeft om op de boerderij te
wonen ...

~@~

Maar
de vader
gedraagt zich niet
als een beheerder van een erfgoed die louter juridisch denkt.
Veeleer heeft hij moederlijke trekken?
Als hij in de haveloos geklede, half verhongerde figuur zijn zoon herkent 'krimpt zij hart ineen',
hij kreeg medelijden met hem [15:20] ...
Een burlesk trekje van dit mydiverhaal, passend bij het overweldigende geluk.
De vader valt de jongen, nog voordat er een woord is gewisseld, om de hals!
Hij is gewoon doodgelukkig over de terugkeer en kust de zoon naar hartelust ...
Hij vraagt niet, zoals de exegeten niet moe worden te vragen: waar in godsnaam heb je toch al die tijd rondgehangen? Wat zie je eruit?! Wat heb je met je toch niet onaanzienlijke erfenis uitgespookt?
Verliezen en terugvinden zijn de woorden,
die de vader gebruikt [15:32],
en ze staan voor
dood zijn en
Leven!

~@~~@~

Het gaat er Yehosjoea
[misschien was hij ZELF wel ooit zo'n 'verloren zoon'?]
als mydiverteller NIET om de mensen klein, hulpeloos, gebroken te maken!
NIET om de belijdenis van de verlorene dat hij verkeerd gehandeld heeft is de voorwaarde,
de Liefde is in DIT myDiVerhaal
ONVOORWAARDELIJK!

"Ze IS wat ze IS!"
De vergeving, die de vader non-verbaal in kleding en feest schenkt,
is NIET gebonden aan de voorwaarden van berouw, wroeging, belijdenis van zonden.
Ze richt degene die door het leven al genoeg vernederd is OP:
ze maakr hem "NIEUW"?!

De vele overtolligheden
in dit mydiverhaal van de verloren zonen
verwijzen naar schoonheid, geluk, slagen in het leven,
die in het 'dogmatisch taalgebruik'
worden aangeduid met het
woord "GENADE" ...

~@~

Wat er
van de oudste broer geworden is
en hoe HIJ met zijn vader en zijn broer tot een akkoord heeft kunnen komen,
wordt in deze mydigelijkenis niet verteld.
Het is slechts EEN van de VELE vragen die Yesjoea,
die ongetwijfeld OOK een wonderbaarlijek leraar moet zijn geweest,
aan zijn toehoorders heeft overgelaten.
Het gedrag van de vader tegenover zijn beide zoons weerpiegelt OOK het gedrag van Yesjoe
ten opzichte van mensen uit zijn omgeving,
het is zoeken en kwijtraken,
tegemoet komen zowel in de letterlijke als de overdrachtelijke betekenis van het woord?
De vader komt OOK de oudste broer tegemoet, hij verlaat het feest, gaat naar buiten en vraagt hem
om er weer bij te komen [15:28] ...
Hij vraagt hem om MEE 'feest te vieren en blij te zijn' [15:32];
NIET de 'zonden', maar 'de vreugde'
is HET Thema!