komt dus blijkbaar nogal eens vaker voor: de mensen nemen allerlei beslissingen of hebben de ene of andere mening op basis van onbewuste redenen {een ellendige ontgroening [of andere oerhersenspoeling!], de positie van 'n product [of wat dan ook?], maar ons bewustzijn creeert achteraf de illusie dat er allerlei andere redenen waren [leuke mensen in 't groepje en de kwaliteit van 't product of iets dergelijks]!
Dit is zo ongeveer
{PRECIES?}
wat we al eerder en vaker waagden te veronderstellen met bepaalde uitspraken, vooronderstellingen, mogelijkheden & conclusies ...
Je zet iets 'in beweging' of 'ziet iets gebeuren'
en dan komt 'de menselijke aap uit de dierlijke mouw': we neigen ertoe om 'die happening' toe te schrijven aan imaginaire redenen & eigen vaststellingen ~ 't 'ding' krijgt 'n eigen 'vrije wil' of 'goddelijke bezieling' & de rest van 't mydiverhaaltje is bekend ~ we 'geloven' in onze eigen imaginaties & afwisselende machinaties daarmee ~
we manipuleren bij 't leven
dat 't 'n lust is.
Ons bewustzijn
huppelt dus maar al te vaak achter de feiten aan:
het probeert achteraf te verklaren waarom we 'de dingen doen die we doen & waarnemen', 'voor waar aannemen', terwijl we nu eenmaal meestal helemaal niet weten waarom & 'hoe of wat', het is onze aard die ons parten speelt! 't Zijn leuke myDiary~ verhaaltjes achteraf,
maar veel meer ook niet in de meeste gevallen?!
Vaak klopt er helemaal niet van ...
Het bewustzijn is niet alleen niet veel meer
dan een persvoorlichter, reklamemaker of propagandist, maar 't is ook niet eens zo'n beste voorlichter, verkoper & vergaderaar of evangelist.
HOE
zit 'het' dan
wel?
Het is veel realistischer
om ons eigen brein te beschouwen als 'n groep van min of meer afzonderlijke aparte modules die elk 'n eigen taak hebben
[gekregen in de loop der evolutionaire ontwikkelingen & verhalen]:
we hebben van 't begin af aan dus 'gescheiden' modules voor waarneming,
voor zeer verschillende en ook erg uiteenlopende emoties,
voor 'hogere' cognities enzovoorts?!
Zoals we 't ook nu al
hier & daar eerder & vaker noemden:
'n soort van 'society of mind'!
Die menselijke{r} modules werken allemaal met elkaar
samen, op 'n soms [nog?] wat ongeordende maar wel behoorlijk efficiente manier: er vindt wel enige co-
ordinatie plaats, maar al die 'modules' hebben eigenlijk geen [vaste] baas.
Er is meestal [nog] geen instantie in onze hersenen die zegt:
"ZO,
en
NU
moet die malle module die verantwoordelijk is voor
verliefdheid maar weer eens even iets nuttig{er}s gaan doen!" Als ons brein een aan de beurs
genoteerd bedrijfje zou zijn, dan zou bijna niemand beleggen in de aandelen ervan: niet eens zozeer om-dat 't bedrijf niet zo goed zou draaien [wat ook van zoveel verschillende factoren afhankelijk is en blijft!],
maar omdat er geen aanwijsbaar leiderschap is.
We doen
over 't algemeen maar wat
& maken er maar al te vaak
[alweer]
'n potje van.
The
proof of
that pudding lies
in the eating: lees
mydi er nog maar eens
'n keertje
goed op
na.
