Verhouding - verhaal in het kort

Als ik het zo in het kort op ga schrijven komt het volgens mij te bizar voor woorden over. Het is ook niks voor mij, maar somehow ben ik er toch in verzeild geraakt....

Voor de reis
Ik woon dus samen, ben 6 jaar samen met een lieve man. Hoewel ik een stuk jonger ben, soms nogal dromerig, meer van uitgaan en reizen hou dan hij, waren we echt een gelukkig stel. Ik ben al eens eerder lang naar het buitenland geweest, ging allemaal goed. Na 5 jaar begon ik een goede vriend een beetje leuk te vinden, maar daar wilde ik niks mee doen, en het gevoel was ook nooit sterk genoeg om dat wel te doen. Steeds als we dan iets dichter bij elkaar kwamen, knapte ik op hem af, that's it, nooit iets gebeurd. Dus verder geen vuiltje aan de lucht.

Vakantie, zomer 2012
Tsja inmiddels een half jaar geleden. ik ging weer voor een half jaar naar het buitenland, voor werk. Ik leerde op een kortr vakantie daar spontaan 2 jongens kennen, super aardig. En met 1 jongen ben ik uiteindelijk uit geweest, en ik heb helemaal de kriebels van hem. Op een of andere manier trekt hij me heel erg aan, hij heeft iets. Ik kan hem ook gek genoeg echt gewoon niet weerstaan. Vroeger kon ik dat altijd wel, terwijl ik in relaties was heb ik voor de kick wel eens een beetje met jongens geflirt, maar ik werd doodsbang als ze dan echt dichtbij kwamen en was nooit serieus op zoek naar wat anders. Bij hem is dat niet zo, het voelde gewoon goed, echt onweerstaanbaar. En dat eindigde uiteindelijk in een romantisch avondje zoenen. Ik voelde me hier gek genoeg niet schuldig over naar mijn vriend, het voelde een beetje als een fling, los van onze relatie. Een avontuurtje ver weg en klaar.

Vakantie, najaar 2012
Na deze vakantie kon ik echter maar moeilijk wennen thuis. Ik miste de vrijheid om mijn eigen beslissingen te maken, over alles, me weer in het samenleven te moeten wringen. Onze relatie ging niet zo goed, we groeiden nogal uit elkaar toen.
In het najaar moest ik weer op zakenreis, zelfde plek. Ik wilde die jongen in eerste instantie niet eens benaderen. Ik wilde mijn relatie niet opgeven en was ook wel weer over hem heen. Uiteindelijk moest ik hem wel benaderen, noodgedwongen . Dus toen heb ik hem weer gezien en het ging weer helemaal fout (hoewel het goed voelde). We zoenden weer, en op de avond dat ik voor mezelf had besloten het uit te maken met hem, hebben we gek genoeg afgesproken dat dat inderdaad na deze reis zou gebeuren. Maar wel nadat ik bij hem had geslapen. Hij verlangde niks van me, maar ik wilde uiteindelijk wel meer, en we zijn toen met elkaar naar bed geweest. Nog steeds weinig schuldgevoel... Raar. Het was gewoon heel mooi toen.

Nu
Ik wilde hem weer uit mijn hoofd zetten, maar dat gaat verdomde lastig. We houden digitaal nog contact. Ik wil echt geen relatie met hem, maar ergens voelt het alsof het nog niet af is.
Met mijn partner en mij gaat het ondertussen heel slecht. We lijken nog weinig gemeenschappelijk te hebben, kunnen bijna nergens over praten, en fysiek is de aantrekkingskracht verdwenen. Daarnaast hou ik dus meer an uitgaan dan hij en doen we dus weinig samen.
We hebben het hier wel over gehad, maar komen eigenlijk niet echt verder. Maar ik wil hem niet zomaar opgeven. Daarnaast is dat praktisch nogal lastig omdat ik met hem in zijn huis woon. Maar er zijn nu wel ernstige twijfels.

Ik wil heel graag die jongen van vakantie weer zien. Hij weet van mij en mijn partner, daar ben ik altijd open over geweest. Hij lijkt me volkomen te begrijpen en is ook super lief en geduldig. Hij verlangt echt niks van me. En wat ik zei, met hem zie ik mezelf niet oud worden, het is meer een vakantieliefde plus ofzo. Dat weet hij ook. En met mijn partner, dat weet ik dus niet echt... Ik zag mezelf wel altijd met hem oud worden maar nu weet ik het niet meer...

Zo dat is er uit. Niemand weet dat ik vreemd ben gegaan. Mijn vriendinnen weten wel dat we wat relatie problemen hebben, maar vinden dat ik door moet zetten. Wil ik ook, maar ik heb wel echt twijfels. Ik probeerde beide relaties los van elkaar te zien maar ik geloof toch niet dat dat helemaal gelukt is!

Pfff gek hoor. Ik ben altijd zo trouw als een hond geweest, ik kan dit eigenlijk niet echt bevatten waarom het zo is gegaan. Maar bij hem, ik kan hem echt niet weerstaan, ik lijk wel een zwakke, hulpeloze vrouw ofzo.. Heel apart...
Hoop dat jullie er iets zinnigs over kunnen zeggen, ik niet gek hè!

En sorry maar op negatieve reacties zit ik niet echt te wachten, ik weet dat dit heel fout over kan komen, maar ik wil het echt graag netjes oplossen.

Groetjes,

A.