vergeten & onthouden is 'n delicaat eiwitspelletje


ONDERZOEK
BIEDT AANKNOPINGSPUNT
VOOR BEHANDELING DEMENTIE

Vergeten is ook een kunst, moleculair gezien:
herinneringen glijden meestal niet zachtjes zomaar wèg uit ons brein, maar worden daar actief gewist!

Wetenschappers vermoeden dit al langer, maar tot nu toe zijn de harde bewijzen nog best wel ietwat schaars?

In wetenschapsblad CELL rapporteren Zwitserse hersenonderzoekers zo dat ze een cruciaal eiwit in 't vergeetproces vonden.

Nog niet bij mensen, wel bij ringwormen, die daarvoor aan een hele batterijreeks zenuwslopende testjes onderworpen werden.

Zo kregen ze nu verschillende lokspijsstofjes voorgeschoteld: aan één daarvan werden ze blootgesteld terwijl ze werden uitgehongerd.

De volgende keer dat ze ditzelfde stofje roken, maakten ze resoluut rechtsomkeert, vanwege de negatieve herinnering die aan die geur kleefde. 't Wáren dan ook niet ZÓMAAR wormen, want díe zijn 'n stuk vergeetachtiger.

De testwormen waren genetisch gemanipuleerd, waardoor ze 't zònder 'n specifiek eiwit moesten stellen. Dit zogeheten musashi-eiwit zorgt ervoor dat ervaringen i/h geheugen worden vastgehouden. Handig, zou je zeggen, maar vlg. de onderzoekers is dàt té sìmpel geredeneerd! 't Verwijderen van info ÚIT 't brein is nl. net zo belangrijk als 't òpslaan ervan: ànders bezwijkt 't brein op termijn onder de overvloed van nutteloze informatie?

Bij ons mensen zou 'n verstoorde balans tussen onthouden & vergeten leiden tot ernstige mentale problemen! Die Zwitsers doken vervolgens dieper i/h zenuwstelsel v/d ringwormen; 't musashi-eiwit, concluderen ze, rèmt de aanmaak van moleculen die van belang zij voor 't functioneren v/d synapsen: de contactpuntjes TÙSSEN de zenuwcellen. Er zijn ook eiwitten die de groei van deze contactpuntjes stimu-leren, waardoor herinneringen juist kunnen worden opgeslagen: 't musash-eiwit doet precies 't omgekeerde. TÙSSEN beide eiwitten dient er een delicate balans te bestaan. Vlg. de onderzoekers kàn 't musashi-eiwi aanknopingspunten bieden voor 't ontwikkelen van medicijnen tegen geheugenverlies, bv. bij Alzheimer-dementie? Kùnnen vergéten hangt waarschijnlijk niet alleen af v/h musashi-eiwit, maar van 'n samenspel van factoren! Wetenschappers uit Florida meldden vorig jaar ook al iets op 't spoor te zijn: HÙN proeven met fruitvliegjes, eveneens met gebruik van voor hen 'lekkere hapjes' èn elektrische schokjes, wezen o/h belang v/d rol van o.a. dopamine.

Déze 'boodschapperstof' wordt door speciale zenuwcellen afgevuurd om nieuwe herinneringen te vormen? Is dàt eenmaal gebeurd, dàn gaat dit dopaminesignaal dóór ~ maar nú vooral om de opgeslagen herinneringen direct weer te schrappen! Tenzij er i/d tussentijd 'n ànder signaaltje komt: belangrijk, vasthouden!

[Mor meent zich te herinneren dat serotonine daarin z'n centrale rol speelt? Als 't zó is dat onze capaciteit tot concentreren serotonine-aanmaak & werking bevordert, dan zou de 'psychedelische' katalyse z'n 'roulettespel' kunnen spelen met wat we wel of niet onthouden, afhankelijk v/d associaties die ontstaan 'in dat proces': vandaar ook de langgezochte relatie i.v.m. meditatie, samadhi, 'nirwana', 'bidden'/concentratie, uithoudingssporten, creatieve activiteit & de input/output van rituele oefeningen, zwemmen, bergbeklimmen, milieu & al wat we eten/drinken, tot ons nemen & weer uitscheiden?]
Mda Wybo Algra @trouwewetenschapsverdieping maandag 17 maart '14
engel
15 mrt 2014 - bewerkt op 17 mrt 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende