verbeelding aan het werk: platvlak & dieptegedicht



~!@!~

Uit:



De veren
van de zwaan,

Frans Kellendonk

"Als
kunst
niets anders is
dan het verbloemen
[in de zin van opsieren]
van naakte feiten
die een journalist in een handomdraai
uit de schepper weet te trekken,
dan is kunst toch
overbodig?
De lezer ...
heeft aan het kunstwerk
geen boodschap
meer?!"


DE [mydi]VERBEELDING
aan de macht:

"De Bijbel
als Literatuur"

~!@!~

'verbeelding werkt'


De
bijbel
[de religieuze erfenis
van het {westerse} christendom]
als verbeelding behandelen, als literatuur,
dat wil er nog niet echt in,
zeker bij 'gelovige christenen'
van het oude
stempel?


Maar dat
lijkt mij ingegeven
door een misverstand over verbeelding!
We besteden nu & hier deze mydiverhaaltjes eraan
om de macht van verbeelding duidelijk te maken,
en de manier hoe je met verbeelding kunt omgaan,
om verbeelding niet uit haar voegen te rukken:
dus ook niet de bijbel dat lot
te laten ondergaan ...


Door haar
te lezen als literatuur raak je haar niet kwijt, maar krijg je haar juist
weer terug.


Het
woordje literatuur
dekt van alles en nog wat,
maar laten we het houden bij romans & gedichten als de twee vaste vormen waarin de meeste mensen het genre
tegenkomen?


~!@!~

Literatuur
is verbeelding,
al dan niet met behulp van wat de schrijver heeft ervaren,
onder woorden gebracht.
F.K., die we eerder hebben aangehaald,
maakt ergens onderscheid tussen een journalist en een auteur.
Een journalist neemt waar, noteert, schrijft op wat hij meemaakt:
het gaat hem om de verslaggeving & -legging van de werkelijkheid,
de 'platte werkelijkheid' zoals K. het noemt.
Daarmee diskwalificeert hij de journalist niet,
het punt is dat diens werk anders moet worden gelezen dan dat
van de 'schrijver'?!

Het
werk
van laatstgenoemde herken je eraan dat hij zijn ervaringen omzet
in fantasie, ver-beeldt [tot beeld maakt].
Zou je zijn roman als platte verslaglegging lezen,
dan heb je niet begrepen WAT
literatuur is.

ZO
moet je de bijbel lezen
[K. in de praktijk gebracht]:
maak er GEEN journalistiek van,
geen reportage van feiten en gebeurtenissen,
maar laat haar zijn wat zij is:
verbeelding!

DAT
zal de bijbel
zowel als de lezer{s}
goed bekomen:
want verbeelding
WERKT!

Laat ik
een frivool voorbeeld nemen:
Sint Nicolaas {Sinterklaas} & mijn kleinzoon van vier jaar.
Weken voordat de vijfde December is aangebroken,
is de kleine baas al onrustig, met de dag zelfs onrustiger: een wereld vol van verwachting houdt hem in de greep: want wie zoet is die krijgt lekkers & wie stout is
de roe?!

Zijn
fantasie
wordt onderhouden door Sinterklaasversjes, door de rituelen van de stoom~boot, die aankomt en van zwarte pieten die pepernoten strooien,
de schoen die mag worden gezet onder de schoorsteen naast de kachel,
met een bakje water voor het paard erbij, en het liefst ook nog met 'n
grote oranje winterwortel!?

Als
eindelijk
de grote dag is gekomen,
DAN staat heel de wereld op z'n kop:
de goedheiligman openbaart zich in hoogst eigen persoon aan de nijvere gelovige, en brengt allerlei geschenken mee waarnaar zijn gelovigen
al die tijd hebben
gesmacht!

Verbeelding,
wat ik u brom,
pure verbeelding.
Niettemin beheerst die het leven van het kleine kereltje:
de fantasie doet haar werk, zoals bij de volwassenen de fantasie het werk doet als ze Gabriel Garcia Marquez lezen. Wat tot slot voor nu & hier
de volgende [door HMK aangegeven] aantekeningen
ingeeft!

I
Verbeelding is in staat
om een wereld van gevoelens op te roepen,
te verhevigen, ze zelfs tot sturende factor te maken van iemands gedachten [myditaal in virtual cyberspace especially for YOU!]?
Verbeelding is GEEN gebakken lucht, maar er gaat een niet
te onderschatten 'mydi'"MACHT"
in schuil!

II
DE GELOVIGE
[om onze dappere Sint Nicolaasgast zo maar eventjes te noemen]
moet dan ook voelen WAT die wereld van verbeelding hem biedt;
dat is de volgorde op z'n kop gezet! HIJ voelt dat gewoon:
het is ZIJN wereld 'van betekenis', en hij kan de fantasie zelfs naar EIGEN believen uitbreiden, als hij dat
wil!

III
NU
het punt
waar het om draait in dit voorbeeld:
Sint Nicolaas bestaat niet,
en TOCH beheerst hij het gemoed van mijn kleinzoon en ontelbare andere kinderen van alle
leeftijden.


Verbeelding
hoeft het NIET van 'bestaan' te hebben om haar werk te kunnen doen!
In feite zijn 'bestaan' & 'verbeelding' twee 'totaal' verschillende circuits,
ELK met EIGEN recht &
eigen MACHT.


JIJ
moet ze dus vooral NIET door elkaar halen:
wat intussen toch wel gebeurt, juist DAN gebeurt,
als we de voorstellingen waarmee de verbeelding werkt
opvatten als beschrijvingen van iets
dat bestaat.


NIET DOEN!


Juist niet doen,
want dan verkracht je de verbeelding,
om niet te zeggen dat je er volkomen absurditeiten
van maakt?


We lichten dat
straks of later hopelijk toe
[er KAN altijd iets tussenkomen?!]
aan de hand van een paar andere voorbeelden:
'gedichten'?

verliefdliefdesverdriet:love

~!@#@!~
engel
22 sep 2005 - bewerkt op 25 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende