Van elkaar verschillen & aanvullen tot in details!

mannelijk/vrouwelijk/kinderlijk/menselijk/wenselijk


Wanneer mensen elkaar in de ogen kijken
gedurende een gesprek, dan is dat vaak in elkaars rechteroog,
zeker voor rechtshandigen.

In dit oog
is meestal de emotie te zien.
Wanneer we een foto van iemands gezicht voor de helft bedekken, zien we dat effect vaak.
Bij het elkaar aankijken tijdens een ge-sprek wordt - onbewust -
steeds even naar het linkeroog geschakeld om als het ware
te toetsen wat er in het rechteroog
te zien is.

Het linkeroog
ziet er vaak 'leeg' uit.
Daarom is het vaak moeilijker iemand aan te blijven kijken terwijl je in elkaars linkeroog kijkt.
Er ontstaat al snel de behoefde om weg te kijken om de 'leegte' te ontvluchten.
Wanneer men een oefening in communicatie doet op basis van dit gegeven,
vragen de vrouwen in de groep vaak welk oog bedoeld wordt met het 'rechteroog':

"Bedoel je van mij uit gezien of van jou uit gezien?"

vragen ze dan. Mannen gaan er makkelijker van uit
dat het bedoeld is
vanuit henzelf!

De uitleg
dat vrouwen bij ruimtelijk inzicht
gehinderd worden door perspectiefwisselingen geeft een andere kijk op de gevonden verschillen in wetenschappelijk onderzoek.

In feite betekent het
dat de verschillen tussen mannen en vrouwen bij ruimtelijk inzicht niet fundamenteel zijn,
maar dat er een factor speelt die de beschikking over ruimtelijk inzicht noodzakelijkerwijs overvleugelt
bij vrouwen.

Dit betekent
dat de uitkomsten uit wetenschappelijk onderzoek
met betrekking tot ons ruimelijke inzicht
wisselend kunnen zijn.

Dit werpt een nieuw licht
op de aard v/d 'normaalcurve': bij ruimtelijk inzicht is een soortgelijke verdeling te zien,
waarbij de mannelijke curve meer naar rechts ligt en de vrouwelijke meer naar links.
Ook hier zijn de verschillen net zo goed mogelijk
als de overeenkomsten
...

Overigens blijken resultaten uit onderzoek ook te maken te hebben met het doen van onderzoek zelf.

Resultaten
uit een onderzoek over sekseverschillen
met betrekking tot een bepaald onderwerp hangen nooit alleen maar af van capaciteiten op zich;
de wijze waarop een opdracht gepresenteerd wordt, speelt ook een belangrijke rol.

Bij 'mannen' zal het competatieve element eerder een rol spelen,
de beste willen zijn
{WAT WIL IK?};
bij vrouwen zal het 'proefleidereffect'
eerder een rol spelen. zij verplaatst zich meer in degene die wat van haar vraagt,
en ze wil weten hoe ze de proefleider 'helpt'
{WAT WIL DE ANDER?}
...

I/d 2de helft v/d 20ste eeuw
werd bij 't doen van psychologisch onderzoek ontdekt
dat proefpersonen onbewust de neiging hadden te doen wat zij dachten
dat de proefleider van hen verwachtte.

Zo kwam er vaak een resultaat uit onderzoeken i/d richjting van wat de preofleider verwachtte,
omdat de proefpersonen hem onbewust 'geholpen' hadden.

Dit effect is zo sterk,
dat men onderzoek tegenwoordig 'blind' doet & 'double-blind'.

Degene die het onderzoek uitvoert,
krijgt niet de kennis over het doel en de verwachtingen [hypothesen] v/h onderzoek
en voert 't onderzoek dus 'blind' uit.

Zo worden er geen verwachtingen bij proefpersonen neergelegd,
of worden de resultaten niet [meer] in de richting v/d verwachting v/d uitslag
gestuurd.

Ook de proefpersoon weet niet
of hij in 'n experimentele situatie zit of in 'n controlegroep
waar in feite geen handeling bij uitgevoerd wordt.

Overigens bleek dat er 'n belangrijk verschil in resultaten was bij 'n mannelijke
of 'n vrouwelijke proefleider.

Hierdoor sloeg de balans,
afhankelijk v/d aard v/h onderzoek,
de ene of de andere kant uit.

Hoe sterk
't effect is van wat 'n ander van je verwacht,
blijkt ook op scholen.

Kinderen presteren
niet altijd volgens hun vermogens,
maar juist ook naar de verwachting
die de leerkracht van hen heeft.

Ik
zal er
nog maar even
'n uurtje of wat
over slapen
...

Tot
straks misschien,
of later.

engel
02 feb 2009 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende