valentijn en het onuitsprekelijke bespreekbaar ...


~*~
~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~

LOGOS
& LEVEN
brengen tien vermogens
tevoorschijn:
Anthropos {kosmische Mens} &
Ekklesia{Gemeenscahp}
twaalf?

In totaal
schetst Valentijn,
volgens Irenaeus van Lyon,
dus zo'n dertig
'krachtvelden'!

EEN
van die dertig krachtvelden,
de Moeder, zou afvallig geworden zijn en
verantwoordelijk voor de rest van 'de schepping';
voorts zijn er nog twee afgescheidenheden,
twee grenzen:
EEN
tussen de Diepte
en de rest van het Pleroma{de Volheid}
die de eonen {krachtvelden} scheidden van
de ongeschapen Vader en
EEN tussen de Moeder en
het Pleroma ...

~*~

"Christos"
zou uit de eonen buiten het Pleroma
zijn voortgebracht:
HIJ zou,
samen met zijn Schaduw,
ontstaan zijn uit de herinnering
van de Moeder aan
het Pleroma.

Maar vanuit
zijn mannelijke energie
zou Christos zijn {vrouwelijke} schaduw van zich 'afgesneden' hebben
en ingang hebben gevonden
in het Pleroma.

De Moeder,
achtergebleven met de schaduw van Christos,
zou een andere zoon tevoorschijn hebben gebracht.
DAT zou de demiurg, de bouwmeester van de zichtbare kosmos zijn.
Samen met deze zou er ook nog een 'andere kracht'
ter linkerzijde zijn voortgebracht ...

YESJ zou
voortgekomen zijn
uit de demiurgische krachten, maar CHRISTOS zou uit het Pleroma komen;
en volgens sommigen, schrijft de brave kerkvader Irenaeus van Lyon verder nog over Valentijn,
is deze Christos voortgekomen uit de {kosmische} Mens & Gemeenschap:
de Heilige Geest zou uit Waarheid zijn voortgevloeid ~
ZIJ bevruchtte de eonen met haar onzichtbare aanwezigheid,
zodat ieder eon de KIEM van Waarheid
in zich zou dragen ...

~*~

Wie z'n
billen brandt,
moet op de blaren zitten:
en wie alles wil verklaren heeft z'n handen
er vol aan?

EEN en Ander lijkt
[vooral in ONZE ogen!] wat duister ...
Gevonden teksten bij Nag Hammadi werpen een beter licht op de gedachten erachter!
In de Valentiniaanse Verhandeling wordt gesproken over de Onnoembare {dat is de Onuitsprekelijke} die een tweeheid vormt met Stilte.
De Onnoembare is de Vader, 'de wortel
van het Al' ...

Maar
Vader en Stilte vormen
een monade.

Er IS
dus slechts EEN
die zich ontvouwt in Twee:
overigens wordt de reeks, ook nin de Valentiniaanse Verhandeling,
voortgezet met een viertal krachten dat hier uit voortvloeit,
zoals Nous {Bewustzijn}, Leven en Waarheid.
De vierde kracht is door de slechte staat
van het manuscript niet
te ontcijferen ...

De
Vader
wordt ook wel aangeduid met Diepte.
We zien dat al in de weergave van Irenaeus en de gevonden bronnen onderschrijven dit.
Er is dus EEN monade, EEN eenheid,
die twee aspecten kent:
Diepte &
Stilte.

De
Vader
is de wortel van het Al,
de onnoembare die in de monade 'woont':
hij woont in STILTE,
en IS die
monade ...

HIJ
vormt met Stilte EEN twee-eenheid!
DEZE opvatting is niet typische gnostisch?
Bij Plato worden ook in de Idee van het Goede twee krachtvelden onderkend:
Waarheid en Bewustzijn ...

Het lijkt wel
of we hier Valentijn horen;
Tertullianus noemt Valentijn dan ook 'de Platonist'!
Volgelingen van Plato noemden de Idee van het Goede: "G D"!
"G D" is dan een monade, met in zich een dyade, een tweeheid?
Bij Valentijn draagt "G D" {of: GEEST} ook een dyade in zich!
En niet ALLEEN bij
Valentijn ...

In een
geschrift uit de eerste eeuw,
dus nog VOOR de 'gnostische systemen',
wordt al over een monade gerept [EN 'gerapt'!] die een tweeheid in zich draagt:
in DAT geschrift, Eugnostus de Gezegende, dat ook bij Nag Hammadi werd gevonden,
vloeit UIT de monade, 'de Eerste Onverwekte Vader', de tweeheid Anthropos {kosmische mens} en
Sophia {Wijsheid} voort, die echter ook de namen
Nous {Bewustzijn} en Aletheia
{Waarheid} dragen ...

Irenaeus
noemt bij gebrek aan inzicht dit alles 'gnostisch'!
Gnostisch wil in ZIJN ogen zeggen: NIET-christelijk; maar DAAR
slaat hij de plank volledig
MIS!

08 feb 2006 - bewerkt op 06 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende