uithuilen en opnieuw beginnen: wat wim kan kon kan

~*~

HATOV
ki-yachkor etchem
im-kehateel be'enosj tehateeloe bo

Loopt
het goed af
als hij jullie onderzoekt?
Kun je hem bedriegen zoals je
een mens bedriegt?

De vragen
waar we ons
mee bezighouden
zijn niet nieuw.

In het begin
van de jaren zestig verscheen in Engeland
een geruchtmakend boekje van de anglicaanse bisschop
John Robinson, Honest
to God.

Het kreeg in nauwelijks
een paar maanden tijd diverse drukken
en dat is veel voor een theologische publicatie.
In dat boekje zegt JR dat het tot de taak van een bisschop behoort
het geloof te bewaren en te verdedigen, maar dat dit hem steeds zwaarder valt.
Daarin staat hij niet alleen, zegt hij, het is meer dan een strikt persoonlijk probleem.
Wij bevinden ons op een keerpunt
in de geschiedenis.

Er loopt een breuklijn tussen
het oude denken en het nieuwe denken.
Het intellectuele klimaat is dusdanig veranderd dat het moeilijk is geworden
om de waarheid van het geloof nog op traditionele wijze te verdedigen.
Het lukt niet meer om de orthodoxe leer in moderna taal te herformuleren.
Het probleem schuilt niet alleen maat zozeer in ouderwetse taal,
maar in onhoudbare opvattingen over
de kernstukken van de leer:
G d en 'het geloof'.

Er valt niet aan te ontkomen
om de waarheid van het z.g. 'myDiEvangelieverhaal'
opnieuw te doordenken.

En dan vervolgt hij met:
"De breuklijn waarover ik spreek loopt dwars door mijzelf".
Hij wil niet alleen eerlijk zijn tegenover G d, maar ook tegenover zichzelf.
Beter geformuleerd: eerlijkheid tegenover g d
IS
eerlijkheid tegenover jezelf.

Hij wil met hart en ziel bisschop zijn,
maar kan niet meer voldoen aan verwachtingen om op traditonele wijze
de christelijke waarheid te verdedigen, zeker nu niet als daaronder
de orthodoxie wordt verstaan.

Hoe moet het nu verder?

Ik kreeg zijn boekje in 1963
van een vriendinnetje en heb het gelezen.
Ik was toen net begonnen aan mijn dienstweigeringsprocedure en werkte tijdelijk
uit pure nieuwsgierigheid in psychiatrie en revalidatie na een jaar akademie voor beeldende kunstjes
en een eerste bezoek aan de Waldenzen in Noord Italia:
in de toenmalige maneschijn preekte men nog over de hemelvaart van Jezus Christus
en wat dat voor 'het geloof' betekende.

Er had toen ook net een eerste ruimtereisje plaatsgevonden door Yuri Gagarin,
die zei dat hij 'daarboven' niets was tegengekomen, terwijl hij in feite niet meer dan enkel rondjes rond de aarde had vastgelegd in zijn ruimtevaartuigje:
aansluitend op die versgebakken actualiteit zei een dominee in zijn preek
dat de hemelvaart van Christos geen ruimtereis
was geweest.

En hij voegde daaraan toe
dat hij ervan overtuigd was dat mensen nog eens een keer naar de maan zouden gaan
en dat hij dat nog mee hoopte te maken.
De meeste gemeenteleden hadden daar geen problemen mee naar het scheen,
maar sommigen zeiden:
"Het ergste is dat hij het nog hoopt mee te maken ook?"

Tijdens de huisbezoeken die volgden
werd zo'n 'Dienaar des Woords' dan ook danig & duchtig aan de tand gevoeld
en een gemeentelid zei vol vuur: "Dominee, die reis naar de maan kan natuurlijk nooit
want God zit daar op zijn troon en wat tegen zijn zin te dichtbij komt,
schopt hij gewoon naar beneden!"

En ik vond het prachtig:
wat een besef van goddelijke almacht en wat een voorstellingsvermogen,
maar dat was nu dan ook precies waarvan JR dacht dat 'het' voorgoed voorbij was:
primitieve voorstellingen van G d op zijn troon
in een hemels[ch] paradijs ...

Mensen die ook maar eventjes nadenken snappen toch dat dit beeldspraak is?

G d kan toch helemaal niet meer "HIJ-daar-van-boven" zijn,
die alles regeert en bestuurt als 'ware Hij een soort van Opperpooier
met de Heilige Maria als een virtuele cyberspaciale al of niet gedoogde
Opperhoerenkakmadam'?

Maar blijkbaar kon
[en kan?] dat bij veel mensen nog wel!
En een willekeurige blik op het gekeutel & gefreutel van 'de jeugd van tegenwoordig'
doet het soms voorkomen [en het ergste vermoeden?] alsof "HUN God" een soort van kruising is tussen 'n uebervette Loverboy en 'n Kindsterretje zoals vertoond op alle schermen
[compleet met scheten uit alle mogelijke en onmogelijke reten]
terwijl ze [zou je zeggen] toch wel
beter konden weten?

Maar alaaf,
niet elke paapse of protestantse Deatheater
[al of niet in Hersteld Verband en/of Nationalistische Beweging]
is nu eenmaal even braaf of gaaf!

Er moet nu eenmaal
verschil zijn tussen Zotte Konijnen en Wilde Zwijnen,
En wie het "Grote Monster" niet eert is het kleine
niet meer weert [naar men wel eens beweert]
in het Nieuws van de Liberaal Fascistische
myDiWaan van
de Dag ...

~@~