twee over tien {heb je m'n poesje al gezien?} ...

Omdat
Karl Marx
& Mao nu
niet langer meer als
grote ideologische leidsmannen kunnen fungeren,
leek de Chinese filosoof Confucius voor de Communistische Partij van China de verstandigste keus:
ZIJN filosofie komt NU [alweer] eens heel goed van pas in de partijkraam: Confucius predikte harmonie, en dat is dan ook precies HET woord dat presicent Hu Jintao sinds zijn aantreden in 2003 bij allerlei gelegenheden gebruikt: het is DE bezweringsformule die moet voorkomen dat sociale spanningen voortaan tot oproer leiden. Vooral op het platteland is er nog heel veel frustratie over het feit
dat de welvaart daar ver achterblijft
bij die in de steden.

Internationaal gezien
is Confucius ook een slimme keus:
zijn nadruk op vrede moet de vrees wegnemen voor China's snelle opkomst.
In het buitenland zet de regering inmiddels Confucius~instituten op, een soort taal~ & cultuurinstituten die vergelijkbaar zijn met 't Duitse Goethe~instituut
of 't British Council!

Tenslotte komt 't de regering goed uit
dat Confucius respect predikte voor meerderen & 't bevoegd gezag!
De positie v/d alleen regerende CPC wordt ZO tenminste
niet meer ter discussie gesteld?

De Propaganda Commissie v/d CPC
heeft Confucius sinds 1997 op een lijst staan van 'honderd belangrijke personen':
op DAT moment had China 't oude communistische roer al omgegooid en de deuren verder geopend voor 'de markt'. De partij zag hoe in Japan, Koera, Singapore & Taiwan, waar 't confucianisme de maatschappij ook altijd al sterk had beinvloed, de economie daar WEL bij voer!
De laatste jaren gaat de partij, aangenoedigd door 'n
aantal vooraanstaande burgers & kenners.
nog een stapje verder en wordt Confucius
nu dan ook openlijk
'gepromoot'.

Kang
Xiaoguang, v/d
Volksuniversiteit in Peking,
is een grote voorstander van
verplichte scholing in de leer van
Confucius voor
ALLE kinderen.

Inmiddels
wordt dan ook nu
inderdaad op bijna alle middelbare scholen
en universiteiten al over Confucius onderwezen.
Enkele experimentele basisscholen zijn zelfs nu al helemaal opgezet met Confucius als hoofdleidraad.
'n Andere denker is Jiang Qing, die in zijn boek
"POLITIEK CONFUCIANISME"
(2003)
beredeneert
waarom 't confucianisme geschikter
is als leiddraad voor China
dan de liberale{r}
democratie v/h
westen.

Intussen
wordt de viering van Confucius' verjaardag
~ die dag wisselt vanwege de maankalender ~
ieder jaar 'n grote Chinese Happening. In de Pekinese stadswijk Anzhen waar 'n park werd gerenoveerd, verrees dan ook nu inplaats van 'n standbeeld van Mao 'n beeld van Confucius. En de verwaarloosde Confuciustempel in Peking kreeg
'n Grote Opknapbeurt.

'n Paar probleempjes zijn er [nog] wel?
Confucianisten willen gezag afdwingen door Het Goede Voorbeeld te geven.
Net zoiets als De Perfecte Moslim v/d Islam of De Hard Werkende Nederlander van Mark Rutte & Rita V.?
Ze zijn gekant tegen 't gebruik van geweld of dwang: confucianistische denkers waren daarom erg kritisch over de Amerikaanse bezettiung van Irak & Afghanistan?
Maar wat dan te denken van China's 'anti-afscheidingswet'
van 2005? Met die nieuwe wet gaf China een legitieme
basis aan een eventueel militair ingrijpen,
MOCHT Taiwan {"Formosa"} nu nog
verdere aanstalten maken om de
onafhankelijkheid
uit te roepen
...

'n
Mogelijk NOG
groter probleem is
de kern van Confucius' ideeen,
die erop neerkomt dat ook werkelijk de allerbekwaamsten
't landen leiden: slechts zij die slaagden voor allerlei moeilijke examens mochten het land nog besturen. In de centrale regering zitten goedgeschoolde mensen die technische studies hebben gedaan aan gerenommeerde universiteiten. Maar bij de lagere overheden lijkt vooral loyaliteit aan de partij
vaak toch nog een belangrijker criterium voor de macht dan bekwaamheid!
En als de Chinezen zich ECHT in 'de
leer van Confucius' gaan verdiepen,
dan kunnen zijn ideeen zich
dus ook nog wel
eens TEGEN 'de
Partij' gaan
keren?

De
Han~dynastie
maakte i/d tweede eeuw {BC}
't Confucianisme tot officiele staatsleer.
Later wonnen 't boeddhisme & taoisme aan invloed,
maar i/d 10de eeuw {AD} was 't Confucianisme alweer 'staatsideologie'.
En dat bleef ze dan ook officieel tot in 1912 't Chinese keizerrijk ten einde kwam.
In China is ondanks 't communisme 't confucianisme op 't niveau v/h gezinsleven
meestal nooit echt weggeweest: de familiebanden zijn belangrijk & kinderen
hebben nog altijd 'n wettelijke
verplichting om voor hun
[hoog]bejaarde ouders
te zorgen.

Confucius
heeft zelf
geen geschriften nagelaten.
De klassiekers v/h confucianisme,
zoals de Analecten, zijn boeken van zijn leerlingen.
Confucius' ideeen zijn na zijn dood voortdurend bestudeerd en geinterpreteerd,
OOK in Japan, Taiwan & Vietnam, waar
'de leer' eveneens grote invloed kreeg.
Er zijn verschillende stromingen,
en wie wil kan met Confucius
i/d hand soms zowel 'n zaak
bepleiten als tegen
deze gekant
zijn
...