(HK) After all, sinds eeuwen & eeuwen kunnen we heel goed 'hetzelfde' niet alleen 'anders ZIEN', maar ook 'anders MAKEN'. We kunnen ons stempel op de chaos drukken ('zwevend benoemen/ordenen/veranderen/inrichten/hervormen'

met 'andere middelen' dan alleen maar verbeelding. Ook al hebben we al 'grote lappen' van chaos leren beheersen, de vraag (nog steeds) is 'wat we ermee aanmoeten': DÀT is 't wat vraagt om 'n 'kijk', 'n '(uit- & in-)zicht' op datgene 'waarmee we bezig zijn'?!
Zingeving vraagt om verbeelding, & ziedaar, dat was toch 'THE stuff' v/d religies, ook v/d christelijke!?
Religie is & blijft mensenwerk, 'van beneden': we hebben haar zelf bedacht als instru-ment om datgene te kunnen helpen 'bezweren' wat we (nog niet) de baas kunnen.
Er zit geen transcendentie in, transcendentie doen we niet op aan wezens waarvan we zelf de bedenkers zijn. Transcendentie is 'n ervaring die BOVEN G d, Allah, 'boeddha' en/of welke hogere macht dan ook uitgaat: de onvoorwaardelijke aanspraak v/d mens die ons nodig heeft.
HK heeft 't uiteindelijk over de mens zelf, als 'n verbeeldende verbeelde, DE scharnier tussen chaos & goden, 't wezen dat 'dit' allemaal 'bedacht' heeft (tat tvam asi!), 't wezen dat kan zien & horen, 'n oog & oor heeft voor, 'n ziener & luisteraar is, & onvermoede betekenis(sen) verlenen kan aan wat zij/hij/het niet i/d hand heeft, & zo nu & dan daarmee ook nog wegkomt in 'n wereld van chaos!?
Onszelf 'anders leren zien', 't deel dat onder de titel (noemer) 'scharniertje tussen g d & Chaos' daarover handelt (zie Harry Kuitert), is zodoende zelf de scharnier van dit (onderhavige) boek geworden. HK: schrij-vers zoeken lezers ('verstoppen & gevonden worden'

: we 'brengen onder woorden'.
Schrijven is jezelf verstoppen (& ontlasten), maar nu ook weer niet zó verstoppen dat volkomen onvindbaar zijn, want 'we willen WÈL 'gevonden worden'?!
De Grote Vraag is alleen: door wie?
Niet zomaar, door iedereen, niet al te gemakkelijk! Ze moeten er wel wat (voor ons) doen om ons te vinden? DAAR dient dit verstoppen voor: je schrijft (krast, boetseert, beweert, tekent, schildert, dicht, zingt, danst & 'doet'

voor jouw eigen prijs (& eis): iedere keer & met elk boekschrift, iedere boekrol, doen we dat keer op keer ~ je vraagt er zoveel & zoveel aan moeite voor. Maar DÀN moet 't ook nu wel echt 'gebeuren' ('ik was, ben & 'zal zijn'

: dan wil je dat ook. Schrijvers, wat we ook bv. schrijven, willen gevonden worden: we vragen om ontdekking, wat zeg je: om aandacht! Waarom schrijf je (of doe je wat dan ook) anders? Je had je werk net zo goed onder in de la of achter in de kast kunnen laten liggen: de wereld was 'r evengoed om doorgedraaid! Ook myDi is in principe 'zoiets': we schrijven om ...
