tussen knettergekke jokkebrokken & allerlei ander

Misschien
zijn we in die afgelopen vijftig jaar
inderdaad wel wat feller, wakkerder, geslepener & 'grappiger' geworden
dan voorheen het geval was? De onschuld is verdwenen,
we hebben meer ontdekt & moeten er dus wat
mee aanvangen! Daar kun je 'n dagtaak
van maken. Of 't langs je koude kleren
af laten glijden.

Natuurlijke
& culturele processen
zijn zo in elkaar verweven geraakt,
dat we ons permanent lopen af te vragen 'hoe het in elkaar zit'?
Tegenstellingen nemen zowel af als toe. In die zin is ook myDi 'n typisch voorbeeld
van 'what goes around comes around'. Mydiertjes doen al met al
van alles & nog wat opwaaien onder de bedrijven door.
Wat vroeger misschien hoofdzakelijk beperkt was
tot 'de vader' & 'de moeder'?

En hun kinderen, families &
'stammen' via traditie, gewoonte,
dagelijkse bezigheden & uitzicht op 'iets anders' of 'meer van hetzelfde'.
Niets menselijks is ons vreemd: vroeger binnen kleine kringetjes en nu steeds
meer 'globaler': niet meer je leven lang in 'n gehucht,
maar gewaar wordend
van groter cirkels!

Aan de ene kant
blijft 't dus een nogal mysterieus geheel
van gebeurtenissen & gewaarwordingen, en aan
de andere kant keihard tafereel van wereldddelen
die 'met elkaar te maken hebben' {& zelfs in botsing komen!}
& die we ook willen plaatsen in dat 'wereldgebeuren' dat steeds dichterbij komt.
Niets staat meer los van 't andere:
dat blijkt.

Het zal dus
onze menselijke aard wel weer zijn
die dat groter geheel van wereldwijde in- & samenspanningen aanstuurt
via wat er er ons verleden allemaal heeft plaatsgevonden
zowel lichamelijker als
geestelijker?

Leek vroeger
alles vast te liggen
en haast [nog] niet anders te kunnen:
nu botsen we permanent tegen de grenzen van ons bestaan.
Lichaam, geest, opvoeding, onderlinge
contacten, veranderingen
'woeden'!

Soms
lijkt 't niet anders te kunnen
dan zoals 't gaat & op andere momenten
worden we overspoeld met alternatieven, keuzemogelijkheden,
manipulaties & handtastelijkheden
waar we uit zullen
moeten kiezen.

Men heeft het
over "God", de natuur,
het leven, de economie, onze
machtsverhoudingen & ons koopgedrag:
maar als puntje bij paaltje komt blijkt het vooral te gaan
om ons eigen 'wereldbeeld', hoe we ons leven indelen [of juist niet],
waar we al of niet [hoe dan ook] aan deelnemen, waarin we wel
of niet 'geloven' & in 1001 kleine keuzemomenten?
De vraag is of we ons nog laten overdonderen
door dat alles of er zelf deel van uitmaken &
ons bewust{ter} worden van wat we eigenlijk
aan 't doen zijn onder die
kosmische parasol!

De kunst
is het dus blijkbaar wel
om te kunnen bepalen [min of meer]
wat onveranderlijk permanent is en waar we wel invloed op kunnen uitoefenen?
Het heeft geen zin om in te blijven hakken op wat er altijd blijft zonder dat we er iets aan kunnen doen! Maar ons leven hangt ondertussen wel af van waar we wel wat
aan kunnen doen, 't Onderscheid tussen een & ander
is niet altijd even duidelijk tussen ons
voelen & denken.

Er zullen altijd wel
mensen zijn die 'gevangen' blijven zitten
in bepaalde beperkingen
van lichaam
& geest.

Maar
voor 'nos
autros' is de vraag
van belang wat te doen & te laten:
behoor je ergens toe of sta je alleen
met al je moeiten en zorgen? En hoe gaan we dan om
met gelijkgezinden en andersdenkenden? Tussen abortus & euthanasie,
ontkennen & aanvaarden, onze manieren
van leven & sterven, liggen
'werelden'
...

"Gewoon"
een kwestie van aanleg & ontwikkeling,
blokkering & aanpassing, vastpinnen
& flexibiliseren
...

Misschien
hebben we nog nooit eerder
in onze geschiedenis zo'n
periode doorgemaakt
van alomvattende
veranderingen.

We
komen allemaal
voort uit dat gedocumenteerde verleden
met alles erop en eraan & bevinden ons nu met z'n allen
in woeste stroomversnellingen vol rotsblokken, watervallen, overhangende
wolkenvelden en de onvoorspelbare natuurverschijnselen die van binnenuit &
buitenaf alles overhoop gooien.
Wat te doen?

Altijd
weer aanwezig
tussen uitersten van
onveranderlijkheden & wel degelijk
manipuleerbare
onderdelen!

Meer dan
1000 jaar geleden
stond er hier in Irminloo al
een christelijk kerkje tussen de boerderijtjes en de
bossen, weilanden, heidevelden & zandverstuivingen. Nu is 't allang
niet meer die ene kerk met al z'n eigenaardigheden die alles wil bepalen,
onderwerpen, afdwingen & beheersen, maar een veelheid van aan-
verwante organisaties van uiteenlopende
godsdienstige richtingen,
politieke partijen en
'het zakenleven'
...

Lag het
in ons verleden
vooral vast op de seizoenen,
't zaaien & oogsten, bomen omhakken & opbouwen
van huizen & bedrijvigheden onder de paraplu van 'de enige echte roomskatholieke kerk'
[e.d.], nu is het menselijker be- & overheersing van 'n hoogst afwisselend samenspel
van invloeden & daaropvolgende
gebeurtenissen
...

We
dachten dat
we de jaargetijden
wel zo ongeveer onder de knie hadden
& dat God verder alles wel liet zaaien, groeien,
bloeien & oogsten [enzovoorts], maar zo eenvoudig
bleek 't nu ook weer niet te zijn: we kregen te maken
met protestanten [& hun diverse opsplitsingen],
duizend jaar geploeter & gemodder tot op &
in de meest verschillende levensvelden
van planten, dieren, mensen &
volgende onder~
verdelingen.


Twee
wereldoorlogen na
die vorige eeuwen barstensvol
godsdiensttwisten & oorlogshandelingen
te land, ter zee & in de lucht: afbraak & opbouw,
cententellerij die allengs voort daverde met stuivers, dubbeltjes,
kwartjes, gulden & euro's! En daarmee veranderde ook onze kleding,
behuizing, waterleiding, electriciteit & aardgasinstallaties alsmede huid &
haar, plee & badkuip, wc & warmwatervoorzieningen, werk & woon~
gelegenheid compleet met gecompliceerde sloten, onze
spaarrekeningen, verzekeringen &
politieke ideetjes.

Al die veranderingen
moeten toch ergens vandaan komen
& naar 'iets anders' toe leiden: kantoren & fabrieken,
zorginstellingen & gemeenschappelijke voorzieningen,
supermarkten & uitgaans~
gelegenheden
...

Waar
kwam al
dat geld vandaan?
Hoe werd het besteed & geinvesteerd?
Wie profiteerden er meer & ook minder van
[en waarom dan wel?], en hoe zit dat nu eigenlijk
met rechtvaardigheid, eerlijkheid, liefdevol verzorgen
van onze zieken & ouden van dagen, lammen,
blinden, lijders in lichaam & geest & 'de
gezonden' die toch verantwoordelijk zijn
voor heel dat samenspel van ups &
downs nu dat verouderende gods~
beeld van ooit steeds sneller aan
het verdwijnen lijkt te zijn via
leegloop der kerken & 't vol~
lopen der kroegen en niet
te vergeten de kazernes,
ziekenhuizen, bejaarden-
& verzorgingshuizen,
winkelcentra & koop-
avonden
...?

Dat
was dan
ook waar die
nachtmerrie van vannacht
[of was 't in de vroege ochtend?]
over ging: de werknemers, waaronder mijn
overdreven & volvette persoontje, waren aan 't kibbelen
over de opstelling van rekken & schappen met al die talloze
noodzakelijke & overbodige artikelen! Food & nonfood, plastic &
papier, "NIEUW" & 'overtijd' qua uitvindingsvermogen & 'over
de houdbaarheidsdata heen'. 't Zweet brak me uit!
Wat had ik daarmee te maken? Kortom:
't leven is misschien wel net zo een-
voudig en/of gecompliceerd
als we 't zelf maken.

Have a nice day
[of niet] & tell us all about it
if you really want to do so.
Ik ga eerst maar even wat
eten & drinken nu 't nog
kan ['n mens leeft niet
bij medicijn{tjes}
alleen]: daarna
zien we dan
wel weer
verder
...