ze het taoïsme 'n tegenaanval op:
enerzijds stelt het de Boeddha voor als een avatar van Laozi,
anderzijds neemt het enkele onder-delen over van deze van oorsprong Indiase religie,
in het bijzonder de notie van karma, dat wil zeggen de som van door een individu begane goede
en slechte daden en de beloning daarvan
in de vorm van verdiensten.
Er vinden pittige debatten plaats tussen deze 3 religies,
in het bijzonder tussen het boeddhisme en het taoïsme, waarvan de doctrines met elkaar wedijveren
op het gebied van de verlossing
POST MORTEM!
In een poging de maatschappelijke rust te herstellen
laat de keizer in 567 hun hoogwaardigheidsbekleders bij zich komen,
die hij dan gebiedt om opheldering te geven
over hun respectievelijke verdienste.
Hoewel dit toen jaar later zou leiden tot een kort verbod op het boeddhisme,
is dit soort disputen eeuwenlang een vermaak geweest aan het hof.
Ondanks deze korte onderbreking
en waarschijnlijk ook dankzij de vervolging in India & de vlucht van zijn elite,
met name naar China, blijft het boeddhisme zich verder ontwikkelen.
Zozeer dat het de staatsinstellingen in gevaar brengt,
die zich veel gemakkelijker aanpassen aan het volkstaoïsme & het confucianisme,
waarnaar het keizerlijk is gemodelleerd:
de keizer heeft namelijk zijn oude titel Zoon van de Hemel behouden,
dat wil zeggen dat hij de zoon van de hoogste godheid is
en dus ook zelf een godheid,
dé spil waar heel China
rond draait.
NÚ
eerst even een dutje doen
voordat ik 'definitief' in slaap
val!
