tussen 12 & 18 {in verwachting}

Humanisme
is voor mij het zoveel mogelijk streven
naar situaties waarin mensen in vrijheid kunnen bestaan
om onze levensvragen kunnen beantwoorden:
al ver voor de ontwikkeling van de renaissance
ontdekten humanisten onze mydigebondenheid toen we kennis maakten
met de literatuur v/d
'oude Grieken'?

We
overstegen
daarmee dan ook weer
eens {voor de zoveelste keer}
onze aanvankelijke beperktheid
en vergrootten onze keuzevrijheid.
En tegenwoordig zitten we ook weer in een soort van hergeboorte!
Met het ontdekken van religiositeit herontdekken we dan ook de beperktheid
van een humanisme dat alles eerst zo graag alleen wilde herleiden
tot wat we [direct] kunnen
waarnemen?

Maar
we moeten
tegelijkertijd ook
altijd weer bedacht zijn
op de vraag~ & uitroeptekens
bij 't humanisme 'als leer', met eigen instellingen en 'belangen'!
Eigenlijk bestaat er alleen maar een soort van humanistische houding
en die kom je dus duidelijk
OOK
tegen in allerlei
hedendaagse religieuze{r} stromingen,
zoals in 't 'vrijzinnig christendom' e.d.?
De ietwat extreme polarisatie tussen
religieuze & atheistische humanisten laait de laatste jaren
dan ook steeds weer op bij vlagen &
tijden op sommige
plaatsen.

Atheistische
humanisten vinden
plekjes als het ware
broeinesten van esoterische zweverigheid.
Volgens hen zijn dat alleen nog maar verzamelingetjes
van ietwat bizarre levenskunstenaars, spiritisten, zwevers & islam~
knuffelaars die met een 'ware' humanistische geest helemaal niets meer
te maken en van doen zouden willen hebben?
Zij vinden soms zelfs naar 't schijnt
dat 'heel Nederland' zodoende
voor joker staat in
de wereldwijde
humanistische
beweging!

Van
de weeromstuit
kunnen 'de anderen'
dan weer vinden dat die 'tegenstanders'
eigenlijk onterecht
'n religie~kritische
koers willen
varen.

Zo
noemen zij
dan ook de ietwat
opgezwollen & opgeblazen leuzen
waaronder die anderen 'leden werven' ~
zoals: "zonder 't humanisme zijn we aan de goden overgeleverd" ~ in principe onjuist.
Het heeft immers weinig zin om de nadruk te blijven leggen op wat ons zou scheiden
dan eens goed te zien wat ons kan samenbinden
en bevrijden van vooroordelen
& vooringenomen
loopgraaf~
posities?

Men
polariseert maar
al te vaak ten onrechte
tussen mensen die [in g d] geloven
& zij die zich humanist noemen [en dus helemaal
geen 'goden' meer
zouden vereren]!

Een
simpele uitweg
voor deze twee schijnbaar
'eeuwig' tegenover elkaar staande 'extreme' posities is er nog niet.
We zijn er nog lang niet vanaf omdat 'de mensheid' in feite altijd al
verdeeld is geraakt in de loop van de tijd tussen dergelijke 'strijd- & standpunten'
met de daaraan verwante extreem fanatieke overdrijvingen?!
Hoe dan ook: het blijft altijd weer een kwestie van je ergens theoretisch mee bezighouden
en het ons toeleggen op de praktijk van het vinden
van iets meer 'zekerheid',
kritisch vermogen &
inventiviteit.

We
hebben altijd
dus ook weer
de neiging om te blijven oefenen & 'uitproberen'!
Bijvoorbeeld door het besef bij onszelf en elkaar op te roepen
dat er ook altijd weer achter het 'ik' dat iets 'wil',
'denkt' of 'doet' een nog
veel fundamenteler
"IK"
ligt van ons
"Ultieme
Zelf"?!

DIT
is dan
volgens de 'daarvoor
gevoeligen' een soort van
ik dat onze eigen vergankelijkheid eigenlijk niet kan denken,
en die daarin dan ook een 'teken' zien
en een aanwijzing voor
'onvergankelijkheid'
...

Al
sinds oeroude
tijden hebben we dan ook telkens weer getracht om dit soort van besef
op te wekken met transcendente meditatie~oefeningen of een dergelijk 'truukje' dat we ooit hebben geleerd via 'goeroes', profeten met 'mantra's' & yogi's
met hun eigen yoga, 't 'juk van
Yehoesjoea'
e.d.

OOK
behulpzaam kan
dus best wel zijn 'ons denken & spreken'
over een 'leven na de dood' alsof het inderdaad een bepaald 'gebied' is?
En met 'de bewoners ervan' zoeken we dan in onze meditaties,
ons 'bidden & smeken' & visualiseren contact:
sommigen noemen het voorouders
of nakomelingen, goden
& geesten of 'g d' &
"Vader/Moeder"
...

HET
'hiernamaals'
zal dan ook 'meer werkelijkheid' worden
voor ons & iedereen met zo'n prozaische/poetische 'gevoeligheid'
wanneer we dus juist goede gedachten & 'vibraties' zenden
naar 'overleden individuen' & 'toekomstig kroost'
[of onze huidige
'vijanden']!

Kortom:
'we weten het niet'!
Er zijn immers geen
vastgevroren posities meer
voor degenen die op zoek gaan en willen blijven?
En WAAR die gezamenlijke spirituele/experimentele zoektocht
ons nog wel of niet allemaal zal brengen, dat weten we niet
[in tegenstelling tot de bevrorenen dat al dit soort
van zaken fel willen blijven ontkennen &
bevechten alsof 't de duivel
in eigen persoon
is o.i.d.

Neem
bijvoorbeeld 'bidden':
sommigen hebben dat nog
nooit gedaan [er althans nooit bij stilgestaan]!?
Dan kun je dus ook beginnen met er eerst maar eens een boek over te lezen.
Zo'n eigen zoektocht [waar, wanneer en door wie, waarom dan ook],
volgt soms heel wat ooit totaal onvermoede paden en wegen.
Iets dergelijks kan ook gebeuren na een ziekte, schok of
't gebruik van 'geestverruimende' middelen als de
bekende 'psychedelicatessen' in diverse stadia
van ons evolutionaire bestaan via kaktussen,
paddestoelen, lianen, bladeren, extracties
als 'soma' of hennep & hop al of niet
in bier en wijn onder geeigende
omstandigheden
...

Niet
iedereen ervaart
dan ook 'iets' of 'niets':
maar er zijn nu eenmaal wel dromen,
bijna-dood-ervaringen van alle tijden en plaatsen,
'helderziendheden', paranormale ervaringen & psychisch/lichamelijke 'overgevoeligheden'.
Maar 'al oefenend' kan het ons [naar eigen zeggen] soms aardig lukken [of juist helemaal niet]
om dat soort gevoelens van [on]zekerheid te laten groeien of te doen afnemen.
Een echte garantie is er hoe dan ook niet [en nooit te geven]:
wat dit alles betreft kunnen we [net als op alle andere
levensgebieden & ~terreinen] niet veel meer doen
dan 'ons best' & toch [al of niet 'stiekum']
blijven hopen dat er toch [ook nu] nog
'wonderen kunnen
geschieden'
...