trih 180 het is de ironie van het lot dat notabene

Anton Mussert in zijn tijd als ingenieur bij Waterstaat meewerkte aan de plannen voor de drooglegging van de Noordoostpolder en dat juist die een uitgelezen plek werd om onder te duiken. N.O.P., het Nederlandsch Onderduik Paradijs! Deze tot dan toe grootste inpoldering viel zo nu dan ook midden in de oorlog droog, in '42, waarna er duizenden arbeiders nodig waren om 'het nieuwe land' te gaan ontginnen. Ze woon-den in diverse werkkampen, waar al snel onderduikers naartoekwamen, zoals ze ook in de Wieringermeer zaten bij boerderijen in het uitge-strekte land, vaak met een andere identiteit, dus een vals PB, als boerenknecht of als familielid?!

Er zaten wel joden bij, maar vooral ook jonge mannen en studenten die zich wilden onttrekken aan de ARBEITSEINSATZ. In de Noordoost-polder ging het vanaf '43 ook om Nederlandse soldaten die niet terugwildenwordengestuurd naar Duitschland!? Het was een publiek geheim dat ze daar zaten, ook bij de Duitschers, die het oogluikend toestonden omdat die nieuwe polder nu eenmaal zo snel mogelijk voedsel moest gaan opleveren.

In het voorjaar van '43 leek het Ross' vader vanwege zijn verzetswerk verstandig dat zijn moeder met hun drie zonen een tijdje elders zitten zouden, bij haar ouders in Kuinre. Dat was een vissersplaatsje aan de voormalige Zuyderzee dat net was 'ingepolderd', zodat de visscherij, so wieso al door de bezetting afgenomen, nu definitief verleden tijd was. Ze maakten de tocht per boot van Overflakkee naar Rotjeknor ~ waar-bij ze door Engelse vliegtuigen werden beschoten ~ & later daar werden opgepikt door een neef met de auto. Na de oorlog verteld TR's moe-der dat in dat piepkleine Kuinre, waar de eerste Visschers al begonnen waren te Boeren op dat nieuwe land, ettelijke onderduikers zaten ~~~

Op straat groetten ze rustig de enkele Wehrmachtsoldaat & ze werden niet eens gecontroleerd; vaak waren het jongens van dezelfde leeftijd, die gedwongen onder dienst waren: als het even kon, dan zaten ze gewoon in het dorpscafé met de anderen gezellig een biertje te drinken; bijna alledaags dus, dáár soms nog wèl! Maar toen de polder eind '44, juist toen de beruchte Hongerwinter inzette, de eerste oogsten op-leverde, was het afgelopen & werden er alsnog duizenden onderduikers opgepakt en naar Duitschland afgevoerd.