trek ons {II}

Ieder
myDi'ertje is
als 't ware bij wijze van spreken,
schrijven, doen & laten als Elckerlyc
in Alledagsland.

't Gaat er om onze eigenheid:
te worden die we zijn met alles erop & eraan
vanuit lichaam, geest
& 'ziel'.

Allen
hebben we
dezelfde oorsprong, 'n
zelfde ver verleden, geboren uit mannen, vrouwen en kinderen:
op weg vanuit 'n gedeelde geschiedenis naar een verenigende toekomst
via een onderscheiden heden?

Zogenaamde 'heiligen'
& 'boeven', 'profeten' & 'schurken'
hebben meer met elkaar gemeen dan alleen maar
ons menszijn: uiteindelijk keren we weer terug naar 't geen
waar we uit voortkomen: slechts onze
wijze waarop verschilt!

't Heeft geen zin meer
om te gaan onderverdelen in volkomen opgehemelde zondelozen
of totale verdoemde zondaars: niemand is volmaakt en perfect of verdorven en reddeloos.
Die scheiding is symbolische theorie: er bestaat geen 'geijkte' God
of Duivel op de traditionele manieren -
dat zijn alleen maar
zinnebeelden!

Zoiets moeten we
dus wel in ons achterhoofd houden
als we het hebben over religies, heilige schriften &
hemel of hel, engelen en demonen: woorden zijn bedoeld als hulpmiddelen om te verduidelijken
wat we allemaal kunnen [aan]voelen, [in]denken, [mee]doen en [ook] laten.
We ze letterlijk neemt raakt in de war en komt er geen stap verder mee.
Mat Gargon {s}preekt in de taal & de tradities van z'n tijd
& omstandigheden: dat blijkt overduidelijk
keer op keer. Driehonderd jaar geleden
was dan ook 'alles anders'
EN
't "ZELFDE"
als nu
...

't Moest me toch
eventjes van 't hart voordat ik verder kan gaan
met z'n eigenaardige betoogtrant
uit 1700!

THANS
ZIEN HEM
DE H.RIJKS-GEZANTEN ZEEGHAFTIG
IN ZIJNE HEERLIJKHEID, IN- EN OP-VAREN, NA DAT HY
TOT DEN KRUIS-DOOD TOE VERNEDERD, EN IN 'T GRAF GEDAALD WAS,
OM DEN VIJAND GROOTMOEDIG TOT IN 'T GRAF TE VERVOLGEN, EN ALS OVERWINNAAR
DEN DOOD-STEEK TE GEVEN! THANS ROEPEN ZY DAN OOK VOLVROLIJK UIT:
"G d vaart op met gejuig, de Heere met geklank der bazuine!
Psalmzingt Gode, psalmzingt onzen Koning, want G d
is een Koning der gantsche aarde. G d regeert
over de Heidenen. G d zit op de troon
zijner heiligheid!"

VERKEERDE
HY DUS LANG MET HEN OP AARDE?
NU VERLAAT HY DE AARDE, EN GAAT HEN PLAATZE BEREIDEN DAAR BOVEN,
IN 'T HUIS ZIJNS "VADERS/MOEDERS"!

Hy leidze uit Yeroesjalayiem,
om ze in 't erfbezit der weereld,
en 't hemelsch TSION in te brengen.
Hy legt zijne handen op hen, om datze
zijne zijn, en niemant die ontroven zal! Hy zegentze
om dat zijne genade hen genoeg is, en de bron-ader aller zegeningen.
Is 't vremd, dat zo hoogbegenadigden zich in den Heere verblijden, hunne
stemme des gejuichs verheffen? Met hart, en oog
den hemel-varenden navolgen,
en toeroepen:
"TREK ONS,
EN WY ZULLEN U NALOPEN!
Wien lust dit ziel-verheugend gejuich te horen,
die boven-menschlijke zegenpraal te zien? Hy volge
den H.Euangelij-schrijver LUKAS: hy vervoege zich nevens
de volijverige Discipelen, naar den Olijf-berg:
hy zie YESJOEA van daar ten hemel varen,
& de H.Aanschouwers, met heilige
vreugde hem aanbidden,
& wederkerende
als juichen,
& uitroepen:
"G D VAART OP MET GEJUICH,
DE HEERE MET GEKLANK DER BAZUINE!

Hiertoe
zullen wy
deeze woorden wat
nader beschouwen,
en daar in vier
zaaken aan-
erken:

I.
Hoe JC de zijnen uitleid naar Bethanien;

II.
Hoe JC voor aller oogen van daar ten hemel vaard;

III.
Hoe de Discipelen met heilige blijdschap wederkeeren; &

IV.
Hoe YESJOE
[haNatsri aka
haMasjiach] hier uit blijkt
de "Koning Israels"
te zijn.

In
't begin
schiep de zich
ontwikkelende mens
met woorden hemel & aarde,
mannelijk & vrouwelijk: naar
zijn/haar beeld & gelijkenis om te vernoemen,
beheersen, ontdekken, te vertellen & te blijven verhalen
~ dat is ook
de 'reden'/oorsprong
&
't gevolg/'doel'
van ons eigen
UNIVERSELE
"mydierschap"
~ die 'navolging' &
ontdekking ervan in
onszelf &
elkaar.