toppop {Crosby, Stills, Nash & Young}

*

Misschien
heb ik de indruk gewekt
dat de eerste christenen hun materiaal
alleen maar van plaats veranderden
en korte inleidingen schreven
zoals 'in [en het geschiedde in]
die tijd'.



Maar ze
her[be]werkten
het ook
NET ALS WIJ
DOEN!?

Het is
immers
onvermijdelijk dat men materiaal herziet
voor het opnieuw gebruikt
wordt?

In
plaats van
kleine veranderingen aan te brengen
om de perikoop betekenis te geven
voor een nieuw publiek
in een nieuwe situatie,
had men ze ook steriel kunnen
bewaren.

Het
christelijke materiaal
werd echter levend en nieuw gehouden,
al werd het telkens weer gebruikt,
doordat men het ook toepaste op actuele kwesties -
die NIET allemaal typisch waren
voor het Galilea tussen
25 & 30
n.Chr.

De
eerste christenen
hebben bovendien zelf materiaal geschapen:
ze hebben dingen
verzonnen.

Dit
klinkt misschien wel
als een beschuldiging van vervalsing of oneerlijkheid,
maar het is enkel een directe manier
om een werkwijze ter sprake te brengen
die ZIJ heel anders
bekeken?!

De
[meeste?]
christenen e.d.
geloofden dat Yehosjoea
was 'opgestegen ten hemel'
en dat ze zich in hun gebed
'tot hem konden
richten' ...

Soms
gaf hij
'antwoord'!?

Deze
antwoorden
schreven zij toe aan
'de Heer'.

Om
WELKE Heer ging
'het':
Yehosjoea VOOR hij werd gekruisigd
of de 'verrezen' Heer die
'in de hemel'
verbleef?

De christenen
geloofden dat 'het' DEZELFDE
Heer was!

In de brieven van PAUL
is er een duidelijk voorbeeld te horen
van de Heer die antwoordt
op een gebed:
DIT moet wel vaker
gebeurd zijn?!

Paulus leed onder
'een doorn in het vlees',
een niet nader bepaalde
kwaal!

Hij vroeg de Heer drie keer
om dit lijden van hem weg te nemen.
"MAAR HIJ [de Heer] antwoordde mij:
'JIJ hebt genoeg aan mijn genade:
KRACHT wordt juist in zwakheid
volkomen!'"
[2 KOR 12:
7-9].

Paul citeert hier
een rechtstreekse uitspraak
van de hemelse Heer.

Wij
hebben de brief van Paulus
en daarom kunnen we zeggen
dat hij dit hoorde terwijl hij
aan het bidden
was.

Een andere
christen daarentegen,
of zelfs Paul zelf,
zou de uitspraak herhaald kunnen hebben
zonder te vermelden dat ze van
de hemelse Heer kwam?

Zo zouden de woorden
'kracht wordt juist in zwakheid volkomen'
in een evangelie hebben kunnen terechtkomen
en toegeschreven zijn aan
de historische
Yehosjoea?

IN DIT GEVAL
is dit niet gebeurd
maar het HAD kunnen gebeuren
en we moeten ervan uitgaan
dat ZULKE dingen
soms ook ECHT
gebeurden ...

Bij de eerste christenen
waren er die dachten
dat de hemelse Heer heel ongedwongen
met hen praatte.

Ik citeer
opnieuw Paul
wiens brieven de oudst bewaard gebleven
christelijke documenten zijn:
hij beweerde te spreken
'met woorden die ons NIET door menselijke wijsheid
maar door de Geest zijn geleerd'
[1 KOR 2:
13].

En elders schreef hij:
"Welnu, 'de Heer' staat hier voor de Geest"
[2 KOR 3:
17].

DUS DE GEEST
die ongedwongen sprak
met Paulus en andere christenen,
zou beschouwd kunnen worden
als de Geest van de 'verrezen' Heer
die op de EEN of Andere manier
de voortzetting was
van de historische
Yehosjoea.

Niets
menselijks
is ons vreemd:
sommige menselijke gedragingen noemen we als
zijnde 'onmenselijk',
'duivels' en/of 'beestachtig'
en andere kenmerken zou je 'goddelijk',
geestelijk/spiritueel en/of 'engelachtig'
kunnen noemen.

Vorm
en inhoud vertonen variaties
door de eeuwen heen
tot op de huidige mydidag
van vandaag.

EN DAAR
maken wij in mydi
dan bijna OOK
dagelijks gebruik van
in ons taalgebruik,
in vormgeving
EN inhoud,
wanneer we het hebben
over wat ons ten diepste roert
ofwel oppervlakkig schijnt
bezig te houden.

OOK wij
als mydivogeltjes
vertellen en/of zingen onze 'eigen' mydiverhaaltjes
zoals wij gebekt zijn
en onze vertellingen,
liedjes en verhalen passen we aan
onze eigen dagelijkse omstandigheden aan:
van binnen, van buiten en
rondom ons ...

Voorwaar,
voorwaar ik zeg ulieden:
een interessant gebeuren
HOE je het ook verder
wilt wenden
of keren?

Voorlopig
BLIJFT myDi ons intrigeren
EN werkt soms zelfs
'verslavend'.