topografie van eeuwenoude conflicten: heilig land?

terugblik & vooruitzicht


Malkit Shoshan is Israeli, maar woont al geruime tijd in Nederland met haar gezin.

Zij is architect en houdt zich bezig met verschillende projecten die architectuur, planning & politiek met elkaar verbinden.

Zij beschreef 't Palestijns-Israelisch conflict i/d vorm van 'n atlas, wat haar visie op haar geboorteland veranderde.

Vorig jaar verscheen "Atlas of the Conflict" & zij heeft net exemplaren opgestuurd naar Israelische media ter recensie: ze zegt erg benieuwd te zijn naar reacties.

Iris Ludeker interviewde haar voor de verdieping in Trouw vandaag.

Ik heb 'n tsionistische achter-grond & 't idee toen ik opgroeide was: Israel is alles; wij zijn overal verjaagd, alleen hier kunnen we ons veilig voelen.

't Was de droom van 'n land waar iedereen gelijk is, & dat bloemen laat bloeien in 'n lege woestijn. Die droom is nu in-middels aan diggelen voor MS.

De 34-jarige publiceerde onlangs 't boek "Atlas of the Conflict", waarin ze minutieus il-lustreert hoe de opbouw van Israel gelijk opging met de vernietiging van Palestina.

Dat doet ze niet met teksten, maar a/d hand van tientallen topografische kaarten.

Op die kaarten staat informatie over zowel de Palestijnse als Israelische
aanwezigheid in Israel & de bezette gebieden sinds '67, door de tijd heen.

MS vergaarde alle info, soms wel met enige moeite, want 't kostte haar jaren.

En terwijl ik dat onderzoek deed, begon ik steeds meer de omvang te begrijpen van wat er is gebeurd in Israel.

Dat is gigantisch!

MS noemt 't 'n "systeem", 'n meesterplan, 'n bewuste strategie om de Israelische staat op te bouwen & tegelijkertijd de Palestijnen naar de marges te verdrijven: ik ben opgeleid als architect
- ik weet hoe je 'n gebouw neerzet, dat zoiets 'n lang, langzaam proces is.

En dan ontdek je dat jouw land in twintig jaar
tussen 1948 & 1967, zo'n 500 dorpen vernietigde & tegelijkertijd duizenden andere locaties bouwde, gevuld met archi-tectuur.

Dat is 'n enorm project, 'n nationaal project: zelfs de aanleg van nationale parken is onderdeel van die strategie
& als je 'n boom plant in Israel, dan ben je al deel van 'het systeem'.

Zoiets spreek me vreselijk aan sinds 't voorjaar van '67: daarvoor kende ik eigenlijk alleen nog maar al die mydibijbelverhaaltjes tussen Genesis & de Apocalyps.

Sinds
ik er rondzwierf gedurende enkele jaren sindsdien tussen Dan & Be'er Sjeva, Karmel & Petra [e.d.] voel ik me er net zo thuis als op de Vale Ouwe.

Voor mij is 't de 'toetssteen van m'n leven' & vol met 'stepping stones' v//d geschiedenis ...