this mydirevery alone will do if bees are few 4U2!
~*~
WAAROM
schrijven we
eigenlijk in
myDi?
En
wat is
de reden om
het verleden niet
helemaal af te
schrijven?
Onze
eigen levensbeschouwing
roepen we onder andere zelf
in het leven:
we voelen ons
nu eenmaal
op verschillende manieren
al of niet thuis
in ons leven op deze aarde,
wherever we
may be!
We
zoeken
afwisseling van lichamelijke,
geestelijke en sociale spijs:
we willen als het ware [ook vooral] zelf leren
horen, zien, ruiken, voelen, denken
en doen!
Wat
is onze
eigen plaats en
hoe verandert die door de jaren heen
als we blijven 'zoeken
en vinden'?
Denken
we vooral
in de 'verleden' tijd,
'het heden' of aan 'de mogelijke
toekomst'?
Wat
bezielt ons
nou eigenlijk
nog of al~
weer?
Vroeger
gingen de mensen op
een bepaalde wijze met de christelijke verbeelding om,
maar wat moeten we er vandaag de mydidag nog mee:
dat is EEN van de vragen waar we telkens weer
op uitkomen!
De
verbeelding
regeert:
zo zit onze wereld in elkaar!
Ook als ze 'van leugen' is, regeert onze
verbeelding;
maar is de 'christelijke' verbeelding nog een factor,
kan ze nog wel als factor
['maker' van een 'andere kijk']
dienst doen
of [over]heersen de gangbare
vooroordelen?
Hoe dan ook,
cultuur is en blijft toch
een wankel gegeven of eigenlijk
helemaal geen gegeven,
maar een halsbrekend avontuur dwars
door de wisselvalligheden
van economie, mode &
natuur!
En
wie wat in huis heeft
moet [kan?]
bijdragen
...
Heeft
de christelijke
West-Europese overlevering [nog] wat
in huis en zo ja, wat dan wel en waar,
wanneer en voor
wie dan
wel?
~@~
Dat
zijn vragen
die me al m'n hele leven
parten blijven spelen: niets is zeker,
ook niet de waarde van de
traditie{s}.
Maar
we hebben haar
[de EEN of andere traditie]
en eeuwenlang heeft ze [dat samenspel]
de koers van Europa bepaald
[en mede daardoor de rest
van de wereld].
Waarom
haar niet uitproberen
op haar vermogen om ons
hetzelfde anders te laten zien,
inclusief onszelf?
We
moeten nu eenmaal
roeien met de riemen die we hebben
[of denken te
hebben]!
NIET
langer meer
op de manier van klakkeloos napraten,
na-apen, van 'zomaar' overnemen,
laat staan van het "opdringen van zogenaamde
'eeuwige' waarheden"!
Alles zou alsnog
totaal verloren wezen als we ook [alweer]
DIE kant opgingen.
We
moeten dus haast wel af
van de betreden [platgetreden] paden van orthodox rooms-katholicisme, behoudend protestantisme,
neoliberaal conservatisme & modern consumentisme: weg van de strop om de nek
van de creativiteit!
Het
gaat niet meer zozeer
om die [ver]oude[rde] waarheden,
maar om het aftasten van overgeleverde 'verbeelding{en}':
kan [kunnen] ze ons nog helpen om betekenis te verlenen, zonder blindelings en stokdoof de afgrond in te duvelen met wereldwijd in elkaar donderen van de gangbare systemen als resultaat,
om betekenis terug te vinden, nieuwe betekenissen aan te brengen
in en aan onze leefwereld: door de voorhanden zijnde wereld
anders te [gaan]
zien?
DAT
blijft het hoofdthema
van mijn mydiverhaaltjes door de jaren heen:
pogen om onze {"myDi-"}verbeelding daarvoor
vrij te maken [telkens
opnieuw].

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende