ter 11der ure: orale seks veroorzaakt keelkanker!?

MET
mensen kun
je bijna alle
kanten op: het is
maar net hoe je 'het'
bekijkt, of 'het' is juist zoals
je het niet bekijkt? Je kunt het
'zus' of 'zo' zien
en ook weer
[eventueel]
'heel anders'!

"HET"
is maar
net waar je
vandaan komt, hoe
je bent opgevoed en wat je ermee deed,
doet of gaat
doen
...

Alles
blijft hetzelfde
en alles
[whatever 'it' is]
verandert
...

Vroeger
[en nog wel in sommige landen],
moest je je gedragen naar de geldende
'normen en waarden':
NU
kun je er
[althans hier in Nederland naar het lijkt & schijnt]
bijna alle kanten mee uit
als [ex]katholiek/protestant,
liberaal/socialist,
[on]gelovige/'andersgelovige'
in het
"EEN"
of 'het Ander' of zelfs
'helemaal
niets'?

Maar
feiten zijn feiten,
meningen en opinies 'iets anders'
en 'dwang' of 'reklame'
is weer een ander kapitalistisch of 'whateveristisch' hoofdstuk
om 'het te bekijken',
je 'er iets van aan te trekken',
te verkeren 'in verwarring & chaos',
'zekerheid' of al of niet fanatieke &
extremistische
'orthodoxie'!

Dus
als je
elke dag kranten doorbladert,
het journaal ziet of hoort
en van alles en nog wat op je in laat werken
dan heeft dat een ander resultaat
dan wanneer je je er allemaal 'niets' van
aantrekt.

Maar
ondertussen
moet [of kan je] wel rekening houden
met je familie, vrienden
& kennissen.

Kortom:
voor de ene of de andere mydimens
een heel verschillend bestaan
van doen
[laten]
en ervaren
...

En als je
'het' niet meer
[zoals vroeger]
'rechtlijnig' heidens,
katholiek/protestants
[of wat dan ook]
wilt zien
dan ontkom je toch niet aan keuzemogelijkheden van doen en laten:
wie, wat, waarom wel
of niet?

Dus ik sjees maar weer even
door het 'nieuws' van de dag omdat ik het niet kan laten
en wat daaruit naar voren komt of blijft liggen dat zien we dan wel weer:
ik heb het al zo vaak over mezelf en mijn leven
gehad in die afgelopen drie mydijaren
dat ik 'het wel geloof'
en me nu liever richt op wat er verder nog
in de grote wijde
[kleiner & groter geworden]
wereld
aan de gang is, zich herhaalt, ontluikt
en 'voordoet'!

De hoeveelheid informatie
[dat is ook wel eens anders geweest,
en nog voor vele mensen op diverse plaatsen]
die op je blijft afkomen is overstelpend en niet bij te houden,
we moeten dus wel
[delen &]
kiezen
...

Wij berusten allang niet meer
in een bepaalde voorspelbaarheid van het leven
of in de volkomen toevalligheid
van het bestaan.

We willen zelf bepalen
hoe onze levensloop is of zal zijn:
een individueel project dat in alle gezamenlijkheid
heel lang kan duren en ook weer heel anders
kan gaan lopen?

En ondanks het ogenschijnlijke verlies
aan zin en betekenis varen we daar wel bij!
We zijn nu en hier immers rijker, 'gezonder' en vitaler
dan ooit tevoren?

EN
elke planning
kent ook de grens van het ongewisse:
ook het leven van controlefreaks kan ooit gierend uit de hand lopen
of 'op de klippen'
...

Vroeger
bestond onze taak eruit
[zei men]
om fase na fase de hemel te bereiken
door deugdzaam allerlei wereldse verleidingen te weerstaan.
Van de wieg tot het graf behoorde men gericht te zijn op de hemelse zaligheid.
Geduld, standvastigheid, nederigheid en liefde hielden ons op de jakobsladder van ons bestaan
en brachten ons uiteindelijk de hemelse kroon van de goddelijke troon
of het helse vuur van de duivelse geesten en spoken
in het geval van ongehoorzaamheid,
eigenwijsheid & 'abnormaliteiten'?

Lieten we ons
verleiden door onze wellust en hebzucht
[een mooie vrouw
{of man}
met een groot bed,
de schitteringen van geld en goud, de verleidingen van macht en kracht]
dan tuimelden we
[naar men zei]
van de hemelse jakobsladder
en liepen wij dus 'onze eeuwige bestemming'
mis.

Het aardse bestaan
was nu eenmaal voor 'de middeleeuwer'
een meestal tamelijk korte,
maar cruciale voorbereiding op de eeuwigheid
en van begin tot eind inzet van een strijd tussen allerlei goede engelen
& slechte demonen
...

De 17de-eeuwse brave burger
die in zijn huiskamertje een Trap des Ouderdoms aan de muur had hangen
wist dan ook precies
[volgens de ene of andere catechismus of iets dergelijks]
waartoe wij geboren waren
en wat ons te doen stond tussen verschijnen en weer verdwijnen?

Hun spaarzame tijd mochten zijn dan ook geenszins verlummelen,
verkwisten, verspillen, verdoen en 'veranderen' ~
zie de zandloper in de handen van de dood,
het skelet met de zeis, of de [hof]nar, [circus]clown en zijn paradijs vol eet- & drink-gelagen
met de malste en gekste streken, invallen & dolle streken,
die was immers niet wijs [of toch juist
weer wel?]!

Tussen wieg en graf
moesten zij hun spaarse tijd van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
als maar weer benutten en uitbuiten met het opbouwen van een goede maatschappelijke positie,
het vormen van een gezin, het verwerven van een eerbaar burgerschap,
scholingen, diploma's, leerschappen en nijver
'meedoen' met de gangbare winden en stromingen
van menselijke en 'goddelijke' machthebbers
& 'pausen'.

"Bedencken
leert ons telcken keer
dat wij doch sterven moeten Heer,
opdat wij daardoor onbedroghen
terecht verstandig worden
mogen?"

Niet eens zozeer
de gedoopte en bediende vroomheid
in het uur van geboorte en/of dood besliste over ons 'eeuwige lot',
maar de totale opbrengst van onze brave en
gehoorzame levensloop.

Het ging naast de sacramenten
& heilige tenten ook vooral om getraind verstand en oneindige ambitie,
en helemaal niet meer zozeer om liefde
of nederigheid?

Het ging telkens weer
des te meer om vlijt, meer dan om vroomheid:
want voor men het wist, had de burger zijn kansen verspeeld,
waren alle mogelijkheden voorbij of werd hij gekeeld, gevierendeeld
of enigszins ander
bedeeld.

De vijftigjarige
in de kracht van zijn braafburgerlijke fatsoensleven besefte:
"Maar op de vijfde is juist dien dagh,
daer in die Son niet hogher mag!"
&
"'t Eynde zal het paxken dragen!"

De levensloop
was geen lange ladder omhoog naar een wijze ouderdom,
maar richtte zich al danig
op de prestatieboog van een volwassene,
als een brug?

De Trap des Ouderdomd gold,
sinds hij in 1540 voor het eerst op een houtsnede verscheen,
als
DE
standaard voor de burgerlijke levensloop,
zo'n driehonderenvijftig jaar lang:
hij gaf een ideale stilering,
geen feitelijke
weergave.

Slechts een enkeling
bereikte immers een hoge leeftijd,
en de krasse vijftiger was in werkelijkheid
doorgaans al oud en bijna
totaal versleten!

Maar
de aanblik van zo'n prent
gaf rust en zekerheid, verschafte zin
en betekenis
...

Het beeld
bezwoer met zijn bedaarde opeenvolging van levensfasen
het ongewisse van dat bestaan tussen geboorte en dood ~ al viel niet te ontkennen
dat het 'lot' [en/of "God"] de
"EEN"
toch nog heel wat goedgunstiger bedeelde
dan 'de Andere'?

"Des menschen
op~ & nedergangh,
valt d'ene soet en
d'ander bangh!"

Je had het zoet
en het zuur toch ook [gedeeltelijk]
in eigen hand en [in geval van enige blijk
daarvan] 'verstand'?

Door een methodische organisatie van de levensloop
KON
je als burger redelijk de grillen van het lot
[en/of "God" of 'de goden']
bezweren
naar het scheen!

ALLES
stond dan ook in het teken van 'de arbeid':
de jeugd was er slechts een voorbereiding op,
en de oude dag een 'terugblik'
[indien vergund en
'verdiend']?!

Het onderwijs maakte jou er geschikt voor,
het pensioen deed jou er ~ hopelijk voldaan ~ op terugkijken.
En natuurlijk vanzelfsprekend stond dan ook 'de man'
MODEL: ZIJN
carriere bepaalde
HET
Beeld!

De levensloop van 'de vrouw'
was daarvan slechts een afgeleide en meestal
daaraan volkomen
ondergeschikt.

De
WARE ZIN
van 'het leven' lag in moederschap en huwelijk:
mannen produceerden en vrouwen
reproduceerden
...

@