tegendraads vernieuwend onderweg naar morgen .....

*

'Franz
Kafka leeft
& 'menselijke' bureaucratie is de dood
in de evolutiepot!'


Als
de bekende
natuur in de
eerste plaats vooral bestaat
uit blinde machten en krachten,
dan is de overheersende bureaucratie haar
natuurlijke opvolger qua menselijke letterneukerige
blindheid, bedilzuchtige kortzichtigheid,
ontaard machtsmisbruik
en bron van ellende
voor alle planten,
dieren en
mensen?

De natuur
weet niet beter
dan simpele actie & reactie
binnen bepaalde grenzen en uitersten,
en de voormalige muchomachobonobonale mensheid
heeft in die zin de natuur tot haar heerser gemaakt
door normen en regels in het leven te roepen
die krampachtig [als zou het niet anders kunnen]
de gang van zaken bepalen
'tegen beter weten
in'
...

Om met dat
dilemma om te kunnen gaan
van een blinde [als het ware
EEN~ogige]
natuur
en de botte structuren die we zelf in het leven geroepen hebben ter bestendiging,
bescherming en uitbreiding van onze genotzuchtige tendenzen,
gebruiken we al eeuwenlang het drieletterwoordje god
alsof 'die' in staat zou zijn om recht te zetten
waar wij de fout in
gaan!

We zijn
als het ware
onderworpen aan 'de natuur'
en 'de bureaucratie' en doen er van alles aan
om op grond van hun potenties 'er wat van te maken',
maar er ontbreekt iets aan die wanverhoudingen:
we zijn blijkbaar nog niet in staat
om zowel het
EEN als het Ander
dusdanig 'in de hand te houden'
opdat er iets 'nieuws' ontstaat
dat we aanduiden
met 'g d' &
'geest'?

Vandaar dus ook
al die ellenlange mydiverhaaltjes
van de afgelopen honderden eeuwen
die juist
DAT
probleem aansnijden in religieuze taal
en tegenwoordig wat meer in 'wetenschappelijke' termen:
waar komen we vandaan,
wat kunnen we eraan doen
en hoe breng je verder onder woorden
waar dit alles heengaat zonder alweer te verzanden
in bijgelovigheid en hypothetisch
geklets
...

Omdat
we het zelf
blijkbaar [nog] niet aankunnen
gebruiken we ' g d' [en dergelijke]
of 'dictatuur van het proletariaat' [of iets dergelijks]
als onbekende bondgenoten waarop we
de verantwoordelijkheid kunnen afwerpen
van onze eigen schouders!

In beide gevallen
[en in de meeste andere gevallen]
gaan we de mist in zoals we bewezen is
in het nabije en verre verleden: 'g d is afwezig en/of krankzinnig',
het ambtenarendom en de commercie
zijn nog erger middelen
dan de kwalen waarvoor zij in het leven geroepen werden,
en het individu dat z'n mond opendoet en/of er iet aan probeert te doen
wordt meestal hardhandig de mond gesnoerd of anders
'buiten gevecht
gesteld'?

De
verlichtende woorden
uit onze geschiedenis illustreren
die processen al tamelijk nauwkeurig,
zij het in woorden en begrippen die we nog niet helemaal goed
weten te hanteren,
en de wetenschap draagt stenen aan
op bureaucratische gronden die worden gelegd en beheerst
door ambtenaarlijke bouwvakkers, controleurs &
mistige politieke
'overlords'
...

HET
hete hangijzer
vandaag de mydidag
is dan ook: wat kunnen we 'er' aan doen?
NOG een 'g dsbeeld' er tegenaan gooien, of een nieuwe
[al of niet ;angverwachte] dictator benoemen
of toelaten als allesbeterwetende almacht,
charismatische messias
of muchomacho~uebervette
superpopster?

Diep in ons hart weten we het wel:
het is alleen wat lastig om het op de juiste manier te verwoorden,
onder te brengen in duidelijke begrippen en er ook werkelijk in ons eigen dagelijks leven
'iets zinnigs' aan te doen en 'ter oplossing'
bij te dragen!

"Op de wijs van de lelies" ging dat als volgt:

HOOR ONS,
herder van Israel,
die Yoseef leidt als een kudde?
JIJ die troont op de cherubs, verschijn in luister aan Efrayim, Binyamin en Menasjeh!
Laat jouw kracht ontwaken, kom, en red ons? G d, keer ons lot ten goede,
toon jouw lichtend gelaat en wj zijn gered!
Yahweh, g d van de hemelse machten, hoe lang nog blijf jij vertoornd op jouw biddende volk?
JIJ liet ons brood van tranen eten en een stroom van tranen drinken!
JIJ hebt andere volken tegen ons opgezet, onze vijanden drijven [alweer] de spot met ons?
G d van de hemelse machten, keer ons lot ten goede, toon ons jouw lichtend gelaat en wij zijn gered!
Jij hebt een wijnstok uitgegraven in Egypte, dat land van verdoemde duisternis, en volken verdreven om hem te planten: jij gaf hem een ruime plek, hij schoot wortel en vulde het land ...
De bergen werden bedekt door zijn schaduw, de machtige ceders door zijn twijgen,
hij strekte zijn takken uit tot de zee, tot aan de Grote Rivier zijn ranken.
Waarom heb jij zijn omheining vernield?
Voorbijgangers plukken hem leeg, wilde zwijnen wroeten hem om, velddieren vreten hem kaal!
G d van de hemelse machten, keer je tot ons, kijk neer uit de hemel en zie, bekommer je om deze wijnstok, de stek die jouw hand heeft geplant, het kind dat jijzelf
hebt grootgebracht
...

Hij is
verbrand en weggehakt,
verkwijnd onder jouw duistere blik.
Leg jouw hand op jouw beschermeling,
op het mensekind dat JIJ hebt grootgebracht!
Dan zullen wij niet [langer meer] van jou wijken?
Laat ons leven, en wij roepen jouw naam:
Yahweh, g d van de hemelse machten,
keer ons lot ten goede, toon ons jouw lichtend gelaat
en wij zijn gered!

Onze
eigen koningin
kan het ook
heel mooi zeggen:

"In de duisternis van onze wereld is een licht opgegaan!"
{...}
Elke
dag ervaren wij
de kracht van het woord.
In woorden worden mensen gesterkt en kunnen wij uiting geven aan wat ons bezielt.
Dit lijkt vanzelfsprekend: maar wanneer het vrije woord wordt ontnomen, dan beseffen wij pas hoeveel het ons eigenlijk
waard is?
{...}
Woorden
zijn een wapen
tegen onderdrukking en tirannie!
In verwoording van geestelijke en politieke vrijheid vinden mensen weerbaarheid.
Aan de basis van elke democratie ligt dan ook de vrijheid van meningsuiting als een ieders goed recht?
Dit betekent ruimte voor een eigen geluid waarmee uiting mag worden gegeven aan traditie en identiteit,
aan opvattingen, overtuiging
en geloof!
{...}
In de
loop der tijden
is die vrijheid bevochten?
In onze dagen krijgen burgers
daarvoor veel ruimte ~ en dat moet ook!
Maar wie van die ruimte gebruik maakt, moet dan ook
WEL
beseffen dat anderen ook dezelfde rechten hebben:
ELK WOORD
moet bedacht zijn op een wederwoord ...
De begrenzing ligt besloten in de wet die regel geeft,
gegrond op gelijkwaardigheid
en rechten van
een ieder!
~@~
Naast
de algemeen
geldende grens
die in de wet is vastgelegd,
zijn er ook normen van moraal en beschaving?
Ze zijn het fundament van een samenleving die uitgaat van eerbied voor de medemens ...
Een recht om te beledigen bestaat dan ook niet. Evenmn geeft godsdienstvrijheid een vrijbrief om te kwetsen of om op te roepen tot haat!
Respect begint met
ZELFRESPECT,
geloof in eigenwaarde?
Dat wordt vertaald in de omgang met anderen, in gedrag en dialoog!
Daarbij moeten wij ons bewust blijven van gevoeligheden die het diepste in mensen kunnen raken ...
Elkaar daarin ontzien is niet laf maar een teken van beschaving.
Vrijheid blijheid geldt immers niet onbegrensd?
Wie anderen beschimpt verliest zelf geloofwaardigheid!
Het onbeheerste woord schiet zijn doel dan ook voorbij ...
Om te kunnen omgaan met de vrijheid van het woord is respect onontbeerlijk?
De grondslag ligt in de oude wijsheid:
"Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet!"
Behandel een ander zoals jijzelf bejegend wilt worden!
In de praktijk van het leven is dit geen eenvoudige opgave.
Wie vanuit een eigen visie de dialoog aangaat,
moet dan ook beseffen
dat anderen
HUN
opvattingen hebben.
Botsende meningen roepen spanningen op,
maar een open discussie en een vrij debat mogen we niet uit de weg gaan.
Als reacties heftig zijn, dan is het soms moeilijk om open te blijven staan voor elkaas argumenten
en te voorkomen dat het gesprek ontaardt in monologen.
Niemand kan nu eenmaal zijn eigen overtuiging
opleggen aan een ander.
Tolerantie begint met de erkenning
dat iemands waarheid nooit
voor iedereen
DE
waarheid kan zijn.
Iedere gemeenschap kent onenigheid en zal dan ook regels moeten stellen om woordenwisseling
in de hand te houden!
Democratie vergt een cultuur die ruimte biedt
voor vrije meningsuiting
EN
redetwisten.
Maar om spanningen te beheersen is inspanning vereist en bereidheid om met elkaars opvattingen
rekeing te houden.
Het is niet nodig beweegredenen van een ander te begrijpen
om TOCH begrip op te brengen voor de ernst waarmee gevoelens worden beleefd?
Door de eeuwen heen is ons land er gelukkig meestal in geslaagd om met tegenstellingen ZO om te gaan dat de lieve vrede werd bewaard!
~@~
DIE
vrede wordt gewaarborgd
in het recht en de moraal, die de grondslag vormen voor vrijheid en integriteit in onze samenleving ...
Naast dit publieke domein is er een privedomein.
Daarin is ruimte voor mensen om hun persoonlijke leven vorm te geven in eigen identiteit,
vrienden en een vertrouwde omgeving.
Veleb voelen zich daarenboven bestrokken bij at hun heilig is:
geloof of levensbeschouwing die het alledaagse overstijgt.
In dit innerlijk domein, dat kostbaar is en kwetsbaar, moet we elkaar over en weer in waarde laten.
Dat betekent niet een vrijblijvend gedogen van andersdenkenden of onverschillig langs elkaar heen leven, maar het aanvaarden van ieder mens, ook al denkt die anders.
Wat telkens opnieuw van ons wordt gevraagd is een oprechte zoektocht naar een open en verdraagzame samenleving waarin de vrede en het vrije woord
elkaar kunnen vinden.
~@~
Aan het
begin van geloof
staat het woord en in feest
ervaren mensen dit als een blijde boodschap:
het woord wordt waarheid!
Hoe dat ook beleefd mag worden,
waar het op aankomt is in onze gedachten en daden
WEERKLANK
te geven aan dat woord.
Moge de bezinning van kerst [en myDi]
ons hierin bezielen?
Ik wens jullie
allen ...
{...}
Vul het
zelf maar
verder
in!
Ook
wetenschap
kan naast wijsheid
'een steentje bijdragen'?
Het blijft natuurlijk wel de kunst
om zowel via geloof als kennis onze zelfgebouwde muren en structuren
wat minder bedreigend te doen overkomen en om ondanks onze 'torens van Babel & Wallstreet' &
'wereldwijde vetgemeste gouden kalveren'
het leven op aarde wat beter
'tot z'n recht' te laten
komen

@

[Op
naar de
apotheek voor de
captopril voordat het helemaal
donker is geworden
en koud!]