't mydieten is bijna gaar & klaar

De prijs van voedsel stijgt wereldwijd. Oproeren, politieke instabiliteit & hyperinflatie liggen hierdoor in menig land op de loer. Wie is debet aan al deze prijsexplosies: speculanten. Of overheden die de export beperken? En is uitbreiding van het landbouwareaal e.d. nu wel echt een oplossing?

De mensheid is altijd al geobsedeerd geweest met voortplanting, ontwikkeling van allerlei hulpmiddelen, herverdeling & aanverwante (r)evoluties!

Waarom stijgen die voedselprijzen tot gevaarlijke hoogte? Waarover zijn al die 'wereldleiders' & internationale instellingen als IMF, Wereldbank en de VN-organisatie voor voedsel & landbouw (FAO) het grondig eens? Overal i/d wereld moet rekening worden gehouden met de desastreuze ge-volge van al die hogere prijzen. Voor de allerarmste landen dreigen steeds meer voedseloproeren en politieke instabiliteit, voor de ietwat minder arme ontwikkelingslanden ligt hyperinflatie op de loer & de rijkere landen zien 't herstel van hun economie stokken. Tot zover 'n voorlopige con-sensus: over de onder- & achterliggende oorzaken is aanzienlijk minder overeenstemming. De Franse president Nicolas Sarkozy, bijvoorbeeld, had de neiging om speculanten de schuld te geven van al die prijsopdrijvingen. Maar Pascal Lamy, topman v/d wereldhandelsorganisatie WTO, komt al met andere analyses: over speculatie heeft hij 't niet. De vraag naar meer voedsel is de laatste decennia sterk bestegen door de groei v/d wereld-bevolking, stijgende inkomens & verandering van eetgewoonten ('t eten van veel meer vlees bijvoorbeeld). Daarnaast heeft het gebruik van bio-brandstoffen invloed op de voedselprijs. Bij ongewijzigd beleid, zo blijkt uit cijfers v/d Organisatie voor economische samenwerking & ontwikkeling
(Oeso) & de FAO, wordt in 2019 dertien procent v/d granen & 35% v/d rietsuiker benut voor ethanol. In dat jaar wordt ook 16% v/d plantaarige olie als brandstof gebruikt. Waar Sarkozy met zijn verwijt aan de speculanten de markt de schuld geeft van al die hogere prijzen, legt Lamy juist een groot deel v/d verantwoordelijkheid voor de prijsopdrijvingen bij de overheden. Het zijn de exportbeperkingen, ingevoerd door overheden, die in 2008 volgens hem leidden tot exorbitant hoger voedselprijzen. In dat jaar zakte de mondiale handel in rijst met 7% in als gevolg v/d talloze restricties, en een prijsexplosie was het gevolg! Een vergelijkbaar verhaal gaat op voor de tarweprijzen in 2010. Oekraïne & Rusland stelden toen handelsbeperkingrn in toen de eigen oogsten tegenvielen door de droogte.

NU eerst even wat eten: groenten, kip, rijst & witte bonen met uien.