Als ik,
bij pijn, teleurstelling en tegenslag, mezelf beschouw,
dan zie ik hoe mijn ik genadeloos
zijn pijn en zijn gekwetstheid op een ander stort.
Beschadigend, beschamend,
en zonder
berouw.
~*~
Terwijl een ander,
dieper zelf in mij, vergeven wil.
Oplossend en compassievol oprecht
naar harmonie zoekt en ziet
dat het mijn verhaal is,
en dat ik zelf het wiel draai
rond mijn eigen
spil.
~*~
Twee strijden
om de macht.
Wie krijgt het grootste gewicht?
Degeen op wie ik al mijn aandacht
richt!
~*~
Er is in
mijn leven slechts EEN
echte heldendaad:
het leven te zien zoals het is
en het lief te
hebben.
~*~
Ik ging
op zoek naar G*D,
maar nergens vond ik Die.
Toen zocht ik naar mijn ziel,
Maar die ontweek mij steeds, en zie:
Toen zocht ik naar mijn broeder en mijn zuster in mijzelf
en vond toen
alledrie.
~*~
Wat wij
van andere mensen en onszelf weten
komt voort uit de herinnering aan de momenten waarop wij met hen
en onszelf tezamen waren:
maar sinds die tijd zijn zij en wij
veranderd ...
~*~
De grootste
opdracht
in leven is en blijft:
allen en alles met liefde
bejegenen.
~*~
Goed zijn
is streven naar
het goede.
~*~
Mordechai
Elya Masayo,
die in Nippon ook wel
Kazumasa werd genoemd,
zwierf alsmaar rond om de Waarheid te vinden
en steeds maar weer
riep hij, zowel in zijn hart als soms ook luid
in zijn omgeving:
"Waarheid, waar ben je?"
Hij zocht de Waarheid bij de engelen en vond Haar niet.
Hij zocht de Waarheid bij de geesten van de gestorvenen en vond Haar niet ........
Hij zocht de Waarheid bij de mensen en vond haar niet.
Hij zocht de Waarheid tussen de dieren en vond haar niet.
Hij zocht de Waarheid in het plantenrijk en vond haar noet.
Hij zocht de Waarheid op bergtoppen en onderaardse grotten en vond Haar
niet ........
Alleen de echo in de verte herhaalde zijn zielenkreet:
"Waarheid, waar ben je?"
Ten slotte zat hij vermoeid en teleurgesteld van al zijn omzwervingen terneer op een bergtop en besloot er enige tijd te blijven en zichzelf en zijn paard rust te gunnen.
Na vijf dagen naderde er iemand zijn hoge rustplaats en zette zich met een zucht van vermoeidheid naast hem neer.
Het was een vrouwelijke verschijning die er wonderlijk uitzag.
Haar romp had een menselijke, zij het transparante, vorm.
Ze droeg de vleugels van een engel die zich vaag aftekenden onder het witte doodshemd dat ze droeg.
Haar benen waren die van een dier en haar armen waren als de takken van een boom met in de ineengestrengelde uiteinden een grote fonkelende edelsteen die zich weerspiegelde in haar net zo fonkelende lichte ogen.
"Wie ben je?" vroeg de zoeker.
"Ik ben de Waarheid," sprak de vrouwenfiguur.
"En het heeft me vele jaren gekost om je in te halen terwijl je zo hard vooruitholde om me te zoeken.
Voorwaar, voorwaar, de mensen denken dat ze de Waarheid vinden door haar als een wildeman te gaan zoeken, terwijl ze in het aandachtig op EEN plaats blijven, kunnen leren dat het de Waarheid was
die hen zocht."
Daarop
besteeg ze het paard van de zoeker
en trokken ze samen verder
naar de Berg van Belofte
en het Woud
van Weten.
~*~
Salaam/sjaloom
& many sweet dreams
I wish to ALL of you:
See YOU tomorrow or
some other time
here or there!
Ch@i a.v.o.
@ Irminloooo












