Supporters

Ik heb niks met voetbal. Nooit gehad ook. Ik vind het niet leuk om naar te kijken.

Ik heb dit jaar wel wat met alle video's van de supporters in Noord-Amerika tijdens het WK. Het is geweldig! Amerikanen die niet in de gaten hadden hoe groot voetbal eigenlijk is en opeens beseffen dat er meer is dan de Super Bowl. Schotten die met doedelzak en al een hele mars door Boston maken. Schotten die besluiten om een honkbalwedstrijd van de Red Socks mee te maken. De spelers die avond vertelden dat ze nog nooit zo'n geweldige wedstrijd hebben gehad. Schotten die overal in de stad het bier opdrinken om vervolgens afgewisseld te worden met de Noren, met vikinghelmen al roeiend. Twee landen die blijkbaar al héél lang niet mee hebben gedaan aan het WK.
Amerikanen die willen dat de Schotten nog héél lang in Boston blijven, omdat ze geweldig zijn.

Nederlanders die 'van links naar rechts' op straat doen en talloze Amerikanen die iets oranjes aantrokken, omdat ze mee wilden doen.
Koreanen die in Mexico helemaal los gaan, op een manier waarop de meeste zeggen: 'wow, dit past totaal niet bij Koreanen'.

Maar ook, WK-toeristen die video's delen over hun eerste keer in Walmart, of de eerste keer bij een bekende fastfoodketen komen. of zelfs voor het eerst een Texaanse barbecue eten. Amerikanen in de reacties die verwonderingen van de toeristen dan weer niet begrijpen. 'Waarom maken ze onze augurken toch zo belachelijk?'
Mensen die serieus vrij willen vragen van werk, omdat ze deze feestjes willen meemaken.

Maar bovenal: een vorm van saamhorigheid. Japanse supporters samen met de Nederlandse. Supporters die shirts met elkaar uitwisselen.

Ik hoef de wedstrijden niet te zien, maar al deze video's? Keep them coming. Ik word er blij van. Want als ik iets tof vind, is het saamhorigheid.

Oh en: de komende 4th of july is de 250ste editie. Ik ben benieuwd hoe dat gaat worden met al die toeristen in Amerika.