VANWAAR,
waar naar toe, waarheen
'programmeren'?
IS HET VREEMD
dat je aan het eind van je leven pas
aan een programma gaat denken?
Tot nu toe is alles 'als vanzelf' verlopen!
Als ik om mij heen kijk, dan zie ik hoeveel anderen dat al op jonge leeftijd konden ...
Ze gaan mij in kennis en intelligentie verre te boven, dat allereerst al,
maar ik denk ook dat ze zich gemakkelijker vastlegden op HUN 'waarheid',
joods, katholiek, protestants 'or whatever'.
Ik heb dat nooit gekund, hoe langer des te minder,
en kan dat NOG niet.
Desalniettemin, of juist daarom, doe ik een poging tot een 'program'.
Maar dan een program van
horizontverbreding!
DE
protestantse theologie,
in haar traditionele vorm, is een gesloten circuit geworden,
ze deelt dat met alle orthodoxie ['rechtzinnigheid'].
Ik vind dat protestantse theologen dat circuit UIT moeten,
het is een circulus 'vitiosus~virtually/virtuosis',
willen ze niet vastlopen in zelfverdediging:
die verdedigingshouding wordt de normale houding,
de houding van alle 'vastliggende' filosofische ideologie
defensores fidei, en DAT lijkt mij meestal
nogal onvruchtbaar;
almaar weer nieuwe rondjes draaien in het zelfde circuit,
rondje zus, rondje zo, rondje christologie,
neergelegd, vastgelegd en dichtgemetseld,
dat is het beste wat je er nog van
verwachten kunt ...
Het gesloten circuit dus UIT:
maar dan wel met medeneming van de schatten die de
joodse, katholieke, protestantse tradities bevatten.
WELKE die schatten zijn, kun je pas bepalen als je hen [die tradities] kent,
beheerst, ermee kunt spelen,
zo niet 'jongleren'!
DAT deden sommigen van ons
in het verleden OOK:
DAAROM
zit er in hun denken, voelen en doen zoveel nieuws dat nog
onontgonnen is?
DIE schatten
'te gelde maken'
in onze mydicultuur van vandaag:
DAAR draait het mij om!
DAT brengt mee dat je niets betekent als 'theoloog'
wanneer je die cultuur mijdt [de navelstaarder heeft altijd 'gelijk'?]!
Het gaat ons om leven, lezen en
interpreteren ...
Niet ALTIJD
natuurlijk, en niet iedereen hoeft dat.
Er zijn nu eenmaal vele soorten mydimensen,
en vele soorten van 'geloven' mogelijk?
Als maar EEN ding WEL vaststaat:
geloven is wat anders dan het aanhangen van de een of andere LEER,
wat anders dan geloofsverantwoording weten te bieden,
hoeveel geloof mensen ook in zulke activiteiten
steken!
Geloven
als betoon van geest en kracht,
iets anders kan toch niet de bedoeling zijn?
Geloofsvoorstellingen erop nahouden [en wie doet dat niet op een 'eigen' wijze?]
is daarvoor maar een aanloopje; het kan niet ZONDER, willen we elkaar tenminste wat
te vertellen hebben, maar het is eigenlijk om wat Anders begonnen!
Wat NIET tot het betoon van geest en kracht leidt is niet per definitie BALLAST:
wie weet zit er morgen iets in wat je vandaag nog niet opmerkte?
Wat je niet gebruikt [ik kom nog wel op 'strippen'], moet in de kast gelegd en bewaard,
in afwachting van misschien andere
tijden ...
Wat
BEDOEL ik met 'schatten'?
Ik knoop mijn uitleg ervan vast aan een aantal 'gedichten':
'herdichting' van psalmen, maar dan op een heel andere manier dan we gewend zijn.
"Herdichten" is misschien eigenlijk niet het juiste woord, er is aan elke psalm uit het psalmboek
iets voorafgegaan: een emotie, een ervaring, een beleving ...
Wat sommigen doen met hun gedichten is DIE emotie onder woorden brengen
waarop de psalm die men 'herdicht' teruggaat.
Voorzover WIJ dat dan zien: het is de emotie van DEZE dichter!
Maar dat doet er nu even niet toe, ik heb het model op het oog.
Van oorsprong is alle 'origineel' voelen, denken en doen een eenmalige 'happening'?
Neem de terugkoppeling die de dichter maakt als voorbeeld en je begrijpt beter wat ik bedoel
met: "GA UIT de cirkel met medeneming van schatten!"
Verveel de wereld niet met het eindeloos herhalen van wat in elk dogmatiekboek staat,
zoals sommige pausen, kerdinalen, bisschoppen en priesters plachten te doen tot lauwe vreugde
of grote schrik van sommige internationale of locale parochianen, want DAT zijn de schatten NIET,
in welk nieuw jasje je die 'waarheden' ook aan de man probeert te brengen als was het
een soort van 'marxisme/leninisme/maoisme' ...
WAT zat er ooit ACHTER
die leer?
De beleving,
de emotie, de ervaring
waarop de leer teruggaat, waaruit ze is ontsproten,
DAT zijn de schatten die ik op het oog heb ...
Wat ERACHTER zat, DAT moet je dus opsporen!
Het brengt een andere manier van 'filosofiebeoefening' {theo/ideo/psycho} met zich mee,
een soort van hermeneutiek van de religieuze erfenis:
WAT bezielde de gelovigen, wat wilden ze ONTLOPEN, WAAR wilden ze NAARTOE,
HOE legden ze zichzelf UIT, en HERKENNEN WIJ dat,
helpt het ONS weer op ONZE beurt om een idee te krijgen
waar we AAN TOE ZIJN -
dat soort vragen.
Om in de
'mydiwereld' van ONZE ervaring
een entree tot de christelijke [en alle andere] traditie te vinden,
moet je niet aan de kant van DE Leer beginnen,
en die vervolgens als een deken over het levende leven heen uitspreiden;
daardoor VERSTIKT
het leven!
Maar
aan de andere kant,
meer bij het seculiere leven dan bij het kerkelijke:
het WARE leven speelt zich immers NIET 's zondags 'in de kerk' af - DAAR juist NIET -
maar op straat, en door
de week?
Met wat je
DAAR opdoet
terug naar de christelijk [of anderssoortige] traditie:
DAT is de weg waarlangs je kunt [ik zeg: KUNT] uitkomen bij de verborgen schatten
[van de verborgen bondgenoot] die in de leer verscholen kunnen liggen,
eigenlijk:
ACHTER
de leer ...
VOORBEELDEN te over?
Onrecht,
competitie,
verwaarlozing,
kindergeluk & ~verdriet,
seks, dodelijke verliefdheden en natuurlijk vooral:
doodgaan - DAT zijn velden waarop mensen dagelijks door hun ervaringen
worden aangesproken!
Op DAT
soort emoties
zou de christelijk leer toch terug moeten gaan,
wil ze wat betekenen
voor mensen.
DUS: ZOEKEN!
Niet naar 'toepassing' van de leer zoeken,
maar in juist OMGEKEERDE richting: van het leven naar de leer gaan,
en kijken of er echt Leven in die Leer zit, en zo ja,
WAT dan en voor WIE
dan ...
Ja,
je loopt
inderdaad de KANS
[over welke leer je het ook hebt] dat de leer LEEG is: er zit niks in.
Heel veel 'leer' is BEDACHT om gaten in het leerstellige netwerk op te vullen?
Wat voor ervaring zou DAAR in vredenaam in kunnen zitten!
Maar dat geldt niet van ALLES wat de christelijke traditie
[of wat voor traditie dan ook]
heeft 'bedacht'.
En,
'op hoop van zegen',
ga je dus aan de
slag.
